Rugonderzoeken.

RX Foto

Dit is het meest uitgevoerde onderzoek op de dienst radiologie. Een thoraxfoto kan om veel redenen worden aangevraagd.
Als routine onderzoek bij een screening vb. arbeidsgeneeskunde, pre- en post operatief
Bij vermoeden van een rugletsel
Als opvolging van het effect van een behandeling
Bij een trauma van de borstkas
Er zijn in princiepe twee manieren om een thorax opname te maken:
De staande opname waar meestal een face en een profiel opname wordt genomen
De liggende opname bij een patiënt die niet kan staan, normaal enkel face opname tenzij anders aangevraagd

Myelografie

Myelografieis het in beeld brengen van het ruggenmergkanaal door middel van een cotrasmiddel. Deze wordt door middel van een punctie ingespoten in de duraal zak in de lage rug. Er wordt dus in de rug geprikt zodat een naald door kan schuiven tussen de wervels tot in het ruggenmergkanaal. Dit kan gebeuren onder plaatselijke verdoving, maar dit is geen regel. Gesteld wordt dat er in elk geval moet geprikt worden. Er kunnen opnames genomen worden ter hoogte van de hals, borst of lage rug. Na de punctie worden er conventionele opnames gemaakt waarna de patiënt naar de CT-scan wordt gebracht om axiale beelden te maken in de regio waar zich mogelijk problemen voordoen. Het is echter zo dat deze onderzoek steeds vaker vervangen wordt door een MRI vande rug, daar dit minder invasief is, minder risicos inhoudt en beter verdragen wordt door de patiënten.

CT-scan va de wervelzuil

Een ct-scan van de wervelzuil wordt in princiepe aangevraagd om letsels ter hoogte van de wervels te beoordelen, of om de doorgangkelijkhdeid van het ruggemergkanaal te controleren. Den hier aan het opsporen van een discus hernia, of een traumatisch letsel van eenwervel.

Vraagt in principe geen specifieke voorbereiding. De patiënt gaat op de rug liggen op de onderzoekstafel en moet blijven liggen tot na het onderzoek. Het is hier van belang dat de patiënt niet meer van positie verandert. Contrast wordt hier in sommige gevallen toegediend, maar dit is geen regel.

CT van het skelet

Een Ct-scan van het skelet wordt uitgevoerd wanner er een verdere evaluatie nodigs van een lestel dat gezien is op een klasieke foto. Denk aan fracturen, luxaties e.d., maar ook aan metastasen, arthrose,...Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat een letsle niet duidelijk genoeg voorkomt op de foto's endat er dus twijfel bestaat. Maar ook kan het zijn dat een CT-scan noodzaklijk is om een duidelijk beeld te verkrijgen van een uitgebreide fractuur, om verder behandeling te bepalen.

Dankzij de moderne computertechnieken is het niet allen mogelijk om axiale beelden te maken. (lees schijfjes dwars op het lichaam) Maar ook om die beelden te reconstrueren tot een 3D-model. Dit geeft vaak een duidelijk beeld van het bot, en zijn letsel.

MRI

Alvorens men een MRI scan maakt, kan men beter eerst een gespecialiseerde arts naar uw rug laten kijken. Zoals de neuroloog, de orthopaed, de neurochirurg, of een arts voor orthomanuele geneeskunde. Dit voorkomt onnodig scannen.

Het vinden van een hernia op een scan is op zich niet voldoende. Prof. Postacini (Italia) oud voorzitter van de "European Spine" groep toonde aan dat 30 % van alle “gezonde mensen” één of meerdere Hernia’s heeft, zonder daar klachten van te hebben. Het zoeken naar een stok om de hond te slaan is juist niet goed in deze. In Italië noemt iedereen "alle" rugklachten “Hernia Is eigenlijk wel weer makkelijk.

Het MRI onderzoek

Is het tijd voor uw onderzoek, dan wordt u door een van onze medewerkers naar een kleedhokje gebracht.Vervolgens begeleidt de laborant u naar de MRI-ruimte.
Heeft u vragen of opmerkingen? U kunt ze met de laborant bespreken.
U wordt gevraagd op een soort tafel te gaan liggen, die vervolgens langzaam in de ‘tunnel’ van de scanner wordt geschoven. De scanner is aan de voor- en achterkant open.
Heel belangrijk is dat u tijdens het onderzoek zo stil mogelijk blijft liggen.
U hoort tijdens het onderzoek series van hard kloppende of tikkende geluiden. Dat is normaal. Het apparaat maakt dat geluid bij het maken van de afbeeldingen.
De laborant is tijdens het onderzoek buiten de ruimte, maar ziet u voortdurend. Via de intercom geeft de laborant u bovendien de nodige aanwijzingen.
Er wordt continu goed op u gelet. Mocht het echt nodig zijn, dan kunt u door middel van een indrukbaar balletje de laborant waarschuwen en met de laborant praten.
Het onderzoek duurt tussen de 15 en 45 minuten; de tijdsduur hangt af van het type onderzoek. U ontvangt van ons een hoofdtelefoon met muziek naar keuze. Wilt u zelf een CD meenemen, dan is dat mogelijk.

Het EMG-onderzoek

Lees voorEMG is een afkorting voor Electromyografie, en betekent letterlijk het weergeven van elektrische activiteit van de spieren. In de praktijk wordt zowel de activiteit van zenuwen als van spieren gemeten. EMG is een verzamelnaam voor een aantal verschillende onderzoekstechnieken. Deze technieken, die overigens niet allemaal bij iedereen toegepast worden, kan men in drie groepen verdelen. Hieronder worden ze besproken.

Geleidingsonderzoek

Lees voorBij het geleidingsonderzoek wordt de functie van de zenuwen in uw armen en benen getest. Er wordt met name bepaald hoe snel de zenuwen hun werk doen. Zieke zenuwen zijn namelijk langzamer dan gezonde. Om dit te berekenen worden een aantal elektroden (plakkers) boven de spieren op uw huid bevestigd, of krijgt u klemmetjes of ringetjes om uw vingers geschoven. Vervolgens krijgt u op bepaalde zenuwen een aantal elektrische schokken. Deze elektrische prikkels geven veelal een schrikreactie. Het is echter moeilijk om een precieze voorspelling te geven van wat u gaat voelen omdat iedereen anders op dit onderzoek reageert. Het is voor een geleidingsonderzoek van belang dat de temperatuur in armen en benen hoog genoeg is. Bij een temperatuur onder 30°C geleiden de zenuwen langzamer, en zijn ze moeilijk van zieke zenuwen te onderscheiden. Indien uw handen en voeten te koud blijken te zijn, worden ze voor het onderzoek in warm water opgewarmd.

Naaldonderzoek

Lees voorBij een naaldonderzoek wordt met behulp van een fijne naald de elektrische activiteit in de spieren gemeten. De elektrische activiteit kunt u via een luidspreker horen. Omdat de meting zowel in een ontspannen als in een aangespannen spier wordt verricht, zult u tijdens het onderzoek een aantal bewegingen moeten maken. Het naaldonderzoek wordt niet uitgevoerd bij personen die antistollingsmiddelen gebruiken. Indien u deze medicijnen gebruikt moet u dit aan de laborant of arts melden.

Magnetische stimulatie (CMCT)

Lees voorTijdens een CMCT-onderzoek worden met behulp van magnetische schokken op het hoofd zenuwbanen in de hersenen gestimuleerd die de spieren bedienen. De magnetische schokken worden niet alleen op het hoofd, maar ook in de nek en onder in de rug gegeven om zo uit te rekenen hoe snel de zenuwbanen in hersenen en ruggenmerg hun werk doen. Een aantal elektroden worden op de spieren aan uw handen en benen bevestigd, waarna met behulp van een ring die boven uw hoofd wordt gehouden magnetische schokken worden toegediend. Deze schokken voelen anders aan dan elektrische: ze lijken op tikken die met de vlakke hand op het hoofd worden gegeven. Tegelijk met de magnetische schok ontstaat een hoorbare klik, en bewegen enkele spieren in het lichaam. Ook bij dit onderzoek is het moeilijk om een precieze voorspelling te geven van wat u gaat voelen omdat iedereen anders op dit onderzoek reageert. Indien u een operatie aan of in het hoofd heeft ondergaan, epilepsie heeft of een pacemaker draagt verzoeken wij u dit aan de laborant of arts te melden.

Algemene informatie

Lees voorEr wordt bij de afdeling Klinische Neurofysiologie een beperkte tijd voor elk onderzoek gereserveerd. Het is dus belangrijk dat u op tijd aanwezig bent. Het kan voorkomen dat uw handen of voeten voor het onderzoek opgewarmd moeten worden. Daarom is het wenselijk om met koud weer eerder te komen. Indien u te laat bent, bestaat de kans dat het onderzoek niet meer uitgevoerd kan worden. Het is namelijk niet zo dat een onderzoek 'nog even tussendoor' gedaan kan worden. Wij verzoeken u hier rekening mee te houden.

De resultaten

Lees voorHet onderzoek wordt uitgevoerd door een neuroloog, geassisteerd door een laborant Klinische Neurofysiologie. Zij zullen de resultaten beoordelen en het verslag naar de aanvragende arts sturen, die u vervolgens over de uitslag zal informeren. Het verslag zal in het algemeen binnen twee weken na het onderzoek naar de aanvrager worden gestuurd. Tijdens het onderzoek is het meestal niet mogelijk een eindoordeel te geven.