Als alleen morfine als medicatie overblijft, kan men gebruik maken van de morfinepomp. Het grote voordeel van dit systeem bestaat erin dat er een minder hoge dosis dient ingenomen en derhalve de nevenwerkingen minder groot zijn. Vooraleer een dergelijk systeem definitief bij een patiënt wordt ingeplant, dienen er voorafgaandelijk een hele reeks tests uitgevoerd te worden om te zien of het systeem wel het bedoeld effect teweegbrengt, het verdragen wordt door de patiënt, enz... Het apparaatje is een technisch hoogstandje, waarvan de diverse op de markt bestaande typen nog verder worden ontwikkeld en geperfectioneerd. Het bestaat hoofdzakelijk uit een reservoirtje en een pompje met een computergestuurd doseringssysteem. Na implanting worden de dosissen gestuurd met behulp van een zendertje(zoals de afstandsbediening van een TV) waarvan de basisinstelling(min/max) wordt ingesteld door de behandelende geneesheer en de dosis kan in overleg met de arts eventueel aangepast worden. Uiteraard dient men periodiek te gaan ‘bijtanken' als het reservoirtje leeg is. Dit gebeurt via een eenvoudige behandeling in het hospitaal.Zie hier de pompopvulling van Hans door Dr Deene.

Een ervaring met de morfinepomp

Toen mijn morfinepomp ingepland was had ik nog zeer veel vragen aan DR Deene in verband met de morfinepomp, de dokter een aantal vragen rond de morfinepomp.Uit dit gesprek vermelden we hier enkele interessante bevindingen:

Communicatie

Een goede en ‘volledige' inlichting van de dokter naar de patiënt toe is van het grootste belang: het vertrouwen van de patiënt in het voorgestelde systeem dient te groeien De patiënt dient naar de dokter toe eveneens de gelegenheid te krijgen om in alle eerlijk heid en vrijheid te kunnen praten. Deze gesprekken moeten gevoerd worden in een voor de patiënt'verstaanbare' taal.

Morfinepomp

Het is reeds bewezen dat de werking op korte tijd veilig is. Maar welke effecten er al dan niet zullen zijn op lange termijn kennen we nog niet. Het implanteren betekend niet altijd dat het afgelopen is met de chronische pijn. Soms vermindert de werking na jaren en moet men toegeven dat ze niet meer voldoende bijdraagt tot de verbetering van de levenskwaliteit legt men de pomp stil. Voor de terugbetaling van de pomp moet men aan bepaalde voorwaarden voldoen. Er moet een comité van drie artsen over beslissen waaronder een anesthesist, een neurochirurg of chirurg en een psychiater. Monenteel wordt slechts één type pomp terubetaald. Andere en kleinere pompen dienen zelf betaald. De pomp wordt meestal geplaatst tussen de bekkenkam en het ribbenrooster aan de voorste buikwand. Bij magere mensen is de pomp dikwijls uitwendig voelbaar. Er zijn wel echt gevaren i.v.m. zwangerschap. Daarom is een veilige vorm van anticoncep tie noodzakelijk. Om niet voor onaangename verrassingen te komen staan moet elk ziekenhuis dat morfine pompen plaatst ervoor zorgen dat er een sluitend systeem opgesteld is om op elk moment elke patiënt te kunnen helpen om het reservoir van zijn pomp te kunnen bijvullen.Hier ziet men een morfinepomp onder de rx om dat men de ingang van de pomp niet vonden,om terug op te vullen dit kan eens gebeuren.

Komt er een alternatief product voor morfine?

Er gaan producten komen die men ook via die pomp zal kunnen geven die mogelijkerwijze met minder nevenwerkingen hetzelfde effect zullen hebben of andere effecten zullen hebben. Laat daarom, als je lichaam het toelaat, de pomp zitten als ze uitgeschakeld wordt. Ze kan dan later terug in werking gezet worden met een ander product.

Morfine is een alkaloïde of natuurlijk bestanddeel van opium. Het is dus rechtstreeks afkomstig uit de opium. Het werd in 1803 door de Duitse farmacoloog SERTURNER geïsoleerd uit opium. Het produkt werd genoemd naar de Griekse god van de slaap "Morpheus". Er is 10 kg. opium nodig om 1 kg morfine aan te maken.

Voorkomen

Pure morfine komt voor als een wit, witgeel tot bruin dons, vlokkig poeder. Morfine wordt ook dikwijls aangetroffen als geelbruine tot roodbruine blokken met het getal "999" op. Op dergelijke morfine blokken vinden we ook vaak de afbeelding van een heilige olifant. Morfine komt ook voor als een heldere, kleurloze vloeistof in ampullen of in tabletvorm (dit is dan meestal de medicinale vorm).

Het gebruik,hier ziet men duidelijk de morfinepomp.

Morfine wordt vooral in de medische sector aangewend als een krachtig pijnstillend middel en als roesmiddel om terminale patiënten het sterven zachter te maken. Morfine wordt meestal geïnjecteerd doch het kan ook oraal of rectaal ingenomen worden (zetpil). Morfine kan ook worden verhit , waarbij de dampen geïnhaleerd worden (chinezen). Morfine heeft een bittere smaak.

De effecten

Morfine is een krachtig verdovend middel dat een intense lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid ontwikkelt. Er ontwikkelt zich eveneens een tolerantie. De effecten duren 3 tot 6 uur. Bij het gebruik treden volgende effecten op :
- Euforie en gelukzaligheid.
- Verminderd ademhalingsritme en hartslag.
- Slepende spraak.
- Zoete droombeelden.
- Weldadige schemertoestand.
- Grijze verkleuring van de lippen.
- Coördinatiestoornissen.
- Pijnstillende werking.
- Sterk vernauwde pupillen.
- Alle problemen vallen weg.

Daar er zich een lichamelijke afhankelijkheid tegenover de morfine ontwikkelt, treden bij tekort of gebrek aan de drug volgende onthoudingsverschijnselen op :
- angst en onrust;
- lopende neus en tranende ogen;
- zweten en rillen, klam aanvoelende huid, kippevel;
- extreem veel geeuwen;
- niezen;
- hoofdpijn;
- slapeloosheid;
- buikkrampen;
- verhoogde ademhaling en hartslag.
- wijde pupillen.
- diarree

Bij een langdurig gebruik kan men bij de gebruiker volgende verschijnselen zien :
- geelgrauwe verkleuring van de huid;
- verbrokkelde nagels;
- huiduitslag;
- vermagering.

Mijn menig over de bijwerkingen zijn:

Verzwaren van de morfine.
kort van adem bij warm weer.
opstopping van de ontlasting,moet dagelijks producten van bij de apotheek innemen.
hormonen zwaar verstoord.
Vermindering werking van geheugen.
Duidelijk geen intresse in sex.
Hevige hoofdpijn.
Hevige zweten gedurende korte tijd.

Bij het opnieuw innemen van de drug of bij toediening van een vervangingsmiddel verdwijnen deze nevenverschijnselen. In onze drugscène komt morfineverslaving zelden voor. Soms wordt deze verslaving eens vastgesteld bij personen die langdurig werden behandeld met morfine of bij personen die gemakkelijk toegang hebben tot het middel zoals artsen of verplegend personeel. Soms duikt het middel eens op na bijvoorbeeld inbraak in apotheken, ziekenhuizen of bij artsen.
Er zijn verder voor het gebruik in de geneeskunde een reeks zware pijnstillers met morfine-achtige werking ontwikkeld zoals dolantine, palfium, pethidine, depronal, fortal, valtran, burgodin, temgesic enz...