Een internist
Een internist is een medisch specialist, die vooral volwassenen behandelt. Het specialisme heet interne geneeskunde of inwendige geneeskunde. De internist houdt zich bezig met het voorkomen, diagnosticeren (= herkennen en benoemen) en behandelen van ziekten van de inwendige organen. Deze omvatten nierziekten, allergische aandoeningen, bloedziekten, infectieziekten, maag-, darm- en leverziekten, stofwisselingsstoornissen, kanker, ziekten die met hormonen te maken hebben etc.. Juist omdat het vakgebied zo breed is, hebben veel internisten zich gespecialiseerd in bepaalde aandoeningen (zie subspecialismen). Internisten noemen zich daarom ook wel allergoloog, bloedtransfusiegeneeskundige, endocrinoloog, farmacoloog, hematoloog, immunoloog, infectioloog, intensivist, nefroloog, oncoloog, ouderengeneeskundige of vasculair geneeskundige. Basis blijft echter de holistische benadering van de patiënt. Internisten werken altijd in teamverband binnen de muren van een ziekenhuis. Binnen het team onderscheidt men zich onderling d.m.v. specifieke belangstelling voor een of meer van de deelgebieden van de interne geneeskunde. De opleiding Interne Geneeskunde duurt na het basisartsexamen 6 jaar: 4 - 4 ½ jaar algemene interne geneeskunde, 1 ½ -2 jaar speciële opleiding b.v. het aandachtsgebied.

Het stellen van een diagnose bij klachten is vaak een hele puzzel. Hierbij vormen het verhaal van de patiënt en het lichamelijk onderzoek de belangrijkste aanknopingspunten. Soms zijn ook meer ingewikkelde onderzoeken nodig om achter de oorzaak van de klachten van de patiënt te komen. Bloed- en urineonderzoek zijn een belangrijk hulpmiddel om de diagnose te stellen. Bij verdenking op een aandoening van de buikorganen wordt bijvoorbeeld een echo gemaakt en bij het vermoeden van een longaandoening een röntgenfoto van de borstkas. In de behandeling van ziekten kan de internist medicijnen of leefstijlveranderingen adviseren. Een internist opereert nooit, maar kan dat wel adviseren. Het specialisme interne geneeskunde wordt een ‘beschouwend’ specialisme genoemd. Als er een operatie nodig is, verwijst de internist de patiënt naar de juiste specialist, bijvoorbeeld een chirurg. Chirurgie of Heelkunde heet ‘snijdend’ specialisme. Bij de preventie (het voorkomen) van ziekten heeft de internist een voorlichtende taak en hij/zij kan daarbij medicijnen voorschrijven. Dit wordt gedaan in de wetenschap dat een vastgesteld gezondheidsprobleem kan leiden tot de ontwikkeling van nieuwe aandoeningen.

Internisten zijn vaak belast met de coördinatie en afstemming van zorg rondom een zieke waar verschillende specialisten bij betrokken zijn. Denk dan bijvoorbeeld aan de zorg rondom een operatie, in het behandeltraject van kanker of bij patiënten, die voor meerdere (chronische) ziekten behandeld worden met een veelheid aan medicijnen.
acute interne geneeskunde
allergologie
bloedtransfusiegeneeskunde
cardiologie endocrinologie
hematologie
infectieziekten
intensive care
klinische farmacologie
klinische immunologie
klinische geriatrie
MDL (maag, darm, lever)
nefrologie
medische oncologie
pulmonologie
reumatologie
vasculaire geneeskunde.

Waar werkt een internist?
De internist is overal in het ziekenhuis te vinden. Een belangrijk deel van de dag werkt de internist op de polikliniek. Daar spreekt en onderzoekt de internist patiënten. Hier krijgt de patiënt doorgaans de behandeling van zijn of haar ziekte, meestal in de vorm van medicijnen. Behalve op de polikliniek werkt de internist ook op de verpleegafdelingen van het ziekenhuis. De internisten hebben een eigen afdeling (Afdeling Inwendige of Interne Geneeskunde). Hier nemen zij de patiënten op die ernstig ziek zijn, of hun behandeling niet thuis kunnen ondergaan. De Afdeling Inwendige Geneeskunde is de grootste afdeling in het AMC. Daarnaast bezoekt de internist dagelijks patiënten op afdelingen van andere specialisten om daar adviezen te geven over hun behandeling. Er werken ook internisten op de onderzoeks- en behandelings­afdelingen, zoals de dag­behandeling. Om tot een juiste diagnose te komen verricht de internist er kleine ingrepen, zoals puncties (het aanprikken met een dunne naald) van organen en weefsels zoals de lever, de nieren, het beenmerg of de lymfklieren. Ook kan een internist er behandelingen uitvoeren, zoals:
*het toedienen van bloedtransfusies of chemotherapie;
*het inbrengen van drains (afvoerslangetjes) in borst of buikholte, of
*het plaatsen van infusen in grote bloedvaten.

Waar ziet u de internist en wat doet de internist met u?
De meeste patiënten zien hun internist op de polikliniek. Een afspraak (consult) duurt meestal 15 minuten. Als daar reden voor is kan de afspraak ook langer duren. Als u de internist voor de eerste maal ziet trekt hij altijd veel meer tijd uit. U bespreekt samen rustig uw klachten en er is tijd voor lichamelijk onderzoek. In het AMC komt het voor dat een co-assistent (aanstaande artsen in de laatste fase van hun opleiding) u eerst volledig onderzoekt en dat u pas daarna bij de internist komt. Het polikliniekbezoek kan dan wel drie uur duren. U hoort dit uiteraard van tevoren. U wordt dan wel zeer uitgebreid onderzocht. Aan de hand van de bevindingen bespreekt de internist een plan met u voor: a) eventueel verder onderzoek, zoals bloed- of röntgenonderzoek; en b) een eventuele behandeling. Bedenk voor u de internist ziet goed wat u zou willen bespreken. Neem desnoods een ‘spiekbriefje’ mee. Als u bang bent achteraf niet meer precies te weten wat er is besproken, neem dan een familielid of vertrouwenspersoon mee bij de afspraak.

Patiënten die in het ziekenhuis zijn opgenomen zullen hun internist of diens arts-assistent (meestal een arts in opleiding tot internist) dagelijks aan hun bed zien. Op dat moment beoordeelt de arts de actuele situatie van de patiënt. Ook worden dan afspraken gemaakt over onderzoek of de verdere behandeling. Als u een moment rustig met de internist wilt spreken (eventueel in het bijzijn van uw familie) dan maakt u via de verpleegkundige een afspraak voor later op de dag of in de week.

Ook als u de internist niet ziet, kan hij of zij druk met u bezig zijn, bijvoorbeeld omdat de internist dan de uitslagen van uw bloedonderzoek of aanvullende onderzoeken bestudeert. Om te komen tot het beste advies of behandelplan bespreekt een internist uw situatie met een aantal andere internisten of specialisten.

Overige taken
Internisten zijn dikwijls actief bij administratieve of managementtaken in het ziekenhuis. Ook verzorgt de internist een groot deel van de opleiding van jonge artsen. Tevens is het uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek een belangrijke taak van de interne geneeskunde, vooral in academische ziekenhuizen.

De oorsprong van de interne geneeskunde is te vinden in de 19e eeuw. Hiermee werd het vakgebied aangeduid van artsen die laboratoriumwetenschap combineerden met patiëntenzorg. Nog steeds zijn veel internisten dan ook betrokken bij wetenschappelijk onderzoek naar de achtergronden en de gevolgen van ziekten en therapieën.

Terug naar boven