Epidurale Infiltraties


Pijnkliniek info
Pijntherapie stelt zich op als derdelijnsgeneeskunde. Zij helpt in het stellen van de (differentieel)diagnose van pijnsyndromen en zorgt voor symptomatische behandeling. De acute opvang in het ziekenhuis van een patiŽnt met een pijnprobleem blijft nog steeds een verwijzing naar de tweede lijn. Verwijzing naar een pijnkliniek vraagt een volledig uitgewerkt dossier. De pijnkliniek is dan ook in principe niet aanwezig op spoedgevallen, tenzij voor acute lumbo-ischialgieŽn en acute opstoten van kankerpijn.

Het doel van een pijnkliniek is patiŽnten te helpen niet alleen door hun pijn te verminderen qua intensiteit en frequentie, maar ook door ze socio-economisch te reÔntegreren. Dit betekent vooral het verbeteren van hun functioneren, het opheffen van hun slaapstoornissen, het aanleren van nieuwe "coping skills", het verbeteren van hun levenskwaliteit en ze zo trachten uit hun isolement te halen. In vele gevallen vraagt dit een multidisciplinaire aanpak (samen met fysiotherapie, psychiatrie, neurochirurgie, neurologie, oncologie, orthopedie, reumatologie, Ö). Een goede coŲrdinatie is hierin zeer belangrijk.

Naast de farmacologische, fysische, psychologische en spirituele benadering van het pijnprobleem beschikt de pijnkliniek over een hele reeks al dan niet invasieve diagnostische en therapeutische technieken (farmacologische testen; cervicale, thoracale, lumbale en caudale epidurale steroÔd infiltraties; ganglion stellatumblocks; ganglion coeliacusblock; lumbale sympaticus block , continue catheterplaatsing, neurolysis en radiofrequentie laesies; triggerpoint injecties; perifere zenuwblocks; supraorbitale en occipitale zenuwblocks; T.E.N.S. transcutane zenuwstimulatie; dorsale ruggenmergstimulaties)

Epidurale infiltraties: cervicaal
De dag van de behandeling komt u nuchter naar het ziekenhuis. Dit wil zeggen dat u na het ontbijt niets meer eet of drinkt. Breng ook een begeleider mee naar het ziekenhuis. Omdat u plaatselijk verdoofd wordt, mag u de 12 uren die volgen op de infiltratie niet autorijden of machines bedienen. De verpleegkundigen van het Dagziekenhuis bestellen een taxi, indien u dit wenst. Verwittig in ieder geval uw arts indien u:
diabetes heeft (suikerziekte),
zwanger bent,
geneesmiddelen neemt,
allergisch bent voor bepaalde stoffen,
een bloedverdunner neemt.
Neemt u geneesmiddelen? Breng deze mee naar het ziekenhuis.

Epidurale infiltratie lumbaal
Een epidurale infiltratie is een inspuiting die tussen de wervels wordt toegediend. Hierbij wordt met een lange, fijne naald medicatie toegediend net buiten het ruggenmerg (epiduraal).

1.Indicatie:
Bij irritatie van een zenuwwortel van de rug tengevolge van bijvoorbeeld een discushernia, ontstaat een conflict met ontstekingsreactie als gevolg. Hierbij kan een epidurale infiltratie de ontstekingsreactie bestrijden, waardoor de klachten verbeteren of verdwijnen.

2. Risico's:
Het meest frequente risico bij een epidurale infiltratie is de kans op een lek van het ruggenmergvocht. De patiŽnt ervaart dan hevige hoofdpijn en misselijkheid, beginnend de dag na de epidurale infiltratie. De behandeling hiervan bestaat uit het inspuiten van een kleine hoeveelheid bloed van de patiŽnt zelf op de plaats waar het lek zich bevindt, zodat zich een korstje kan vormen en het lek gedicht wordt. De klachten verdwijnen dan spontaan binnen de 24 uur. Bij een epidurale infiltratie thv de lage rug is de kans op een verlamming praktisch onbestaand, gezien het ruggenmerg zelf op een hoger niveau gelegen is. Verder is er nog een heel kleine kans op infectie.

3. Praktisch:
De epidurale infiltraties worden meestal toegediend in een reeks van 2 tot 3. Hierbij wordt de patiŽnt opgenomen in het dagziekenhuis alwaar bij opname een waakinfuus wordt geplaatst. De bedoeling hiervan is om bij een mogelijke shock tengevolge van een allergische reactie op de medicatie, onmiddellijk medicatie te kunnen toedienen die deze shock bestrijdt. Het plaatsen van de epidurale infiltratie zelf duurt een 10-tal minuten. Hierbij wordt de huid eerst lokaal verdoofd, waarna alles steriel wordt voorbereid. De eigenlijke inspuiting zelf duurt ongeveer 2 minuten. Nadien moet de patiŽnt nog een 2-tal uur halfrecht op de rug blijven liggen vooraleer het ziekenhuis te verlaten. Hierbij wordt regelmatig de bloeddruk gecontroleerd. Nadien dient men thuis verder te rusten (totaal 24 u.).

Praktisch:
De epidurale infiltraties worden meestal toegediend in een reeks van 2 tot 3. Hierbij wordt de patiŽnt opgenomen in het dagziekenhuis alwaar bij opname een waakinfuus wordt geplaatst. De bedoeling hiervan is om bij een mogelijke shock tengevolge van een allergische reactie op de medicatie, onmiddellijk medicatie te kunnen toedienen die deze shock bestrijdt.
Het plaatsen van de epidurale infiltratie zelf duurt een 10-tal minuten. Hierbij wordt de huid eerst lokaal verdoofd, waarna alles steriel wordt voorbereid. De eigenlijke inspuiting zelf duurt ongeveer 2 minuten.
Nadien moet de patiŽnt nog een 2-tal uur halfrecht op de rug blijven liggen vooraleer het ziekenhuis te verlaten. Hierbij wordt regelmatig de bloeddruk gecontroleerd.
Nadien dient men thuis verder te rusten (totaal 24 u.).

Thoracale epidurale
Bij aankomst in de behandelzaal wordt eerst een intraveneus infuus geplaatst door de verpleegkundige. Dit dient als toegangsweg om, zo nodig, onmiddellijk medicatie te kunnen toedienen.

In de behandelzaal dient U rechtop te gaan zitten in bed, met de voeten uit het bed. Uw rug zal grondig ontsmet worden met een koude vloeistof.

Eerst wordt de huid lokaal verdoofd. Nadien vindt de epidurale infiltratie plaats. De infiltratie duurt een paar minuutjes. De procedure verloopt quasi pijnloos. Zo U toch iets voelt, dient U dit te melden aan Uw arts. Het is zeer belangrijk dat U tijdens de procedure niet beweegt !

Na de thoracale epidurale infiltratie moet U gedurende een paar uur op de rug blijven liggen, met de benen in een gebogen positie (er zal een groot kussen onder de knieŽn worden gelegd of Uw bed zal in een speciale positie worden gebracht).

Na de prik wordt U naar de ontwaakzaal gebracht waar U gedurende een goed uur zal geobserveerd worden. Uw bloeddruk, hartritme en ademhaling zullen zorgvuldig worden geobserveerd. Uw behandelend arts bezorgt U op de ontwaakkamer alle nodige dokumenten (verzekeringsformulieren, attesten voor Uw werkgever, Uw eventuele volgende afspraak,...).

Nadien mag U naar Uw kamer terugkeren waar U iets kan drinken en eten volgens de voorschriften van de arts. Normaal mag U 3 tot 5 uur na de infiltratie naar huis terugkeren.

De dagen na de epidurale infiltratie kan de prikplaats wat gevoelig zijn alsof U een blauwe plek heeft.

caudaal langs het staartbeen
PatiŽnten komen voor deze behandeling in aanmerking als er sprake is van pijn aan het stuitje, in de blaas, de prostaat, de geslachtsdelen, de endeldarm, de anus en het gebied tussen de geslachtsdelen en de anus (het perineum). Dit heet ook wel ďbekkenbodem problematiekĒ. Pijn in dit gebied kan veroorzaakt worden door een ongeval, een operatie in het bekkenbodem-gebied, een operatie laag in de rug, een infectie (b.v. gordelroos) of door kanker. Deze pijn kan ook voorkomen bij suikerziekte en dystrofie.

DE BEHANDELING
Tijdens de behandeling ligt u op uw buik. De behandeling vindt plaats onder rŲntgendoorlichting. Achteraanzicht van het bekken Lengtedoorsnede van het staartbeen Na het gebied plaatselijk verdoofd te hebben, brengt de anesthesioloog een naaldje, via het staartbeen, in tot de ruimte rondom het ruggenmerg. Dit naaldje komt overigens niet in de buurt van het ruggenmerg. Als het naaldje in de juiste positie is gebracht, spuit de arts een ontstekingsremmend middel in (corticosteroÔden: Depomedrol of Kenacort) en indien nodig ook een lokaal verdovingsmiddel. IS DE BEHANDELING PIJNLIJK? In het algemeen is de ruggenprik niet pijnlijker dan een gewone injectie. Zonodig kunt u extra verdoving krijgen.

MOGELIJKE BIJWERKINGEN
Na de behandeling kunt u op de plaats waar geprikt wordt last hebben van napijn. Hiervoor kunt u pijnstillers nemen, b.v.:
-paracetamol 500mgr, 3 - 4 x 2 tabl. per 24 uur;
- voltaren 50mg, 3 x 1 tabl. per 24 uur of
- tramal 50mg, maximaal 3 x 1 tabl. per 24 uur.
Indien nodig kan, in overleg met de anesthesioloog, van deze medicatie worden afgeweken.

Epidurale toediening van Hyalase
Wanneer men aan de rug geopereerd is, kan na verloop van tijd inwendig littekenweefsel ontstaan op de plaats van de ingreep. Men noemt dit fibrose. Wanneer dit littekenweefsel druk uitoefent op zenuwweefsel (ruggenmerg, zenuwwortels) kan dit hevige pijn veroorzaken.

Wanneer uit een NMR-scan blijkt dat er zich inwendig littekenweefsel gevormd heeft op de plaats van de vroegere operatie en dat dit littekenweefsel verantwoordelijk kan zijn voor (een groot deel van) de pijnklachten, kan men in aanmerking komen voor toediening van het enzyme hyaluronidase (Hyalase).

Hyaluronidase (Hyalase) is een enzyme dat het littekenweefsel geleidelijk aan oplost. Het wordt (vaak onder fluoroscopische kontrole) toegediend in de epidurale ruimte (= ruimte rond het ruggenmerg)of rond een zenuwwortel, precies op die plaats waar het littekenweefsel zich bevindt.

Foraminale epidurale infiltratie of zenuwwortelinfiltratie
Een zenuwwortelinfiltratie of kortweg wortelinfiltratie is een inspuiting van cortisone ter hoogte van de zenuw (Nervus Spinalis) die de epidurale ruimte verlaat. Bij de wortelinfiltratie wordt de zenuw onder geleide van rŲntgenstralen aangeprikt. Deze methode wordt verkozen bij patiŽnten met duidelijk (uni-) radiculair lijden. Door gebruik te maken van contrast zien we of de medicaties op de juiste plaats terecht komen.

De wortelinfiltratie vermindert de ontsteking en de zwelling van de zenuw die de epidurale ruimte verlaat. Daardoor verminderen de pijn en de tintelingen die veroorzaakt werden door ontsteking, irritatie en zwelling van de zenuw. De behandeling kan plaatsvinden ter hoogte van de nek (cervicaal), de borstkas (thoracaal) of de lage rug (lumbaal). Een zenuwwortelinfiltratie of kortweg wortelinfiltratie is een inspuiting van cortisone ter hoogte van de zenuw (Nervus Spinalis) die de epidurale ruimte verlaat. Bij de wortelinfiltratie wordt de zenuw onder geleide van rŲntgenstralen aangeprikt. Deze methode wordt verkozen bij patiŽnten met duidelijk (uni-) radiculair lijden. Door gebruik te maken van contrast zien we of de medicaties op de juiste plaats terecht komen.

De wortelinfiltratie vermindert de ontsteking en de zwelling van de zenuw die de epidurale ruimte verlaat. Daardoor verminderen de pijn en de tintelingen die veroorzaakt werden door ontsteking, irritatie en zwelling van de zenuw. De behandeling kan plaatsvinden ter hoogte van de nek (cervicaal), de borstkas (thoracaal) of de lage rug (lumbaal).

Facetinfiltratie
Een facetinfiltratie of facetblock is een proefbehandeling om pijn uitgaande van de facetgewrichten in de nek of rug te verminderen. Hiervoor worden de zenuwtakjes die over de kleine facetgewrichten van rug of nek lopen verdoofd. Deze inspuiting gebeurt onder lokale verdoving via het daghospitaal heelkunde. Indien deze behandeling een duidelijke vermindering van de pijn geeft (ook al is dit slechts van korte duur), wordt binnen de 3 maanden een facetdenervatie gepland op de pijnkliniek. Deze definitieve behandeling geeft een pijnstillend effect dat gemiddeld 6 tot 12 maanden duurt en kan desgewenst herhaald worden.

Het toedienen van een facetinfiltratie duurt ongeveer een kwartier. Een half uur na de inspuiting mag u weer naar huis. U hoeft niet nuchter te zijn voor deze behandeling. Wťl moeten alle bloedverdunners minstens ťťn week voor de inspuiting gestopt worden. Meld aan uw arts of u al dan niet bloedverdunnende medicatie gebruikt en wanneer u deze eventueel moet stoppen.

Discusinfiltratie
inspuiting van kontraststof (= discografie) en/of een ontstekingswerend corticoidpreparaat in de tussenwervelschijf

Tussen de wervels bevinden zich de tussenwervelschijven (= discus intervertebralis). Zij hebben een schokdempende funktie en zorgen ervoor dat de wervels ten opzichte van elkaar goed kunnen bewegen. Wanneer een tussenwervelschijf veel slijtage vertoont en hierdoor pijn veroorzaakt, kan soms een discusinfiltratie uitgevoerd worden om de pijn te verlichten.
Deze ingreep gebeurt steeds onder volledige verdoving.

Sacro-iliacale gewrichtspijn

Definitie
De International Association for the Study of Pain (IASP) definieert pijn van het sacro-iliacaal gewricht (SI-gewricht) als pijn gelokaliseerd in de regio van het SI-gewricht, reproduceerbaar door stress- en provocatietesten en een selectieve infiltratie van het SI-gewricht met een lokaal anestheticum die op dat moment tot een (tijdelijke) volledige pijnvermindering leidt.

Etiologie
Afhankelijk van de gebruikte diagnostische criteria (enkel klinisch onderzoek, positief effect intra-articulaire lokale anesthetica en medische beeldvorming) varieert de gerapporteerde prevalentie van SI-gewrichtspijn tussen 16% en 30%. Bij patiŽnten met persisterende lage rugpijn na een lumbale arthrodese werd SI-pijn met een prevalentie van 35% aangetoond door selectieve infiltratie met een lokaal anestheticum.

De oorzaken van SI-gewrichtspijn kunnen onderverdeeld worden in intra-articulair (infectie, arthritis, maligniteit) en extra-articulair (enthesiopathie, fracturen, ligamentair letsel en myofasciaal). Echter, vaak is er geen specifieke etiologie aantoonbaar.

Klachten/verschijnselen
Pijn vanuit het SI-gewricht is in 94% net boven de bilregio gelokaliseerd. Gerefereerde pijn kan waargenomen worden laaglumbaal (72%), bovenbeen 28%, in de lies (14%), gehele been (incl. voet) 12%, hooglumbaal (6%), het abdomen (2%).

Hierbij worden geen neurologische uitvals- of prikkelingsverschijnselen door de patiŽnt gemeld.

De klachten worden meestal geprovoceerd door statische belasting zoals lang zitten, lang staan en slenteren. Wandelen en fietsen gaan meestal het beste.

Diagnostiek
Lichamelijk onderzoek
Er is weinig bewijs voor de accuraatheid van afzonderlijke provocatieve SI-gewrichtstesten die specifiek het SI-gewricht zelf testen.

Wel is de reproduceerbaarheid van een aantal SI-testen aangetoond zoals de SI-Compressie test, de SI-Distractie test, de Patrick test, de Gaenslen test, de Thigh Thrust test, de Fortin vinger test en de Gillet test.

Dit zijn allen pijn provocatietesten van het SI-gewricht, waarbij als maat telt dat tenminste drie testen van de vijf of zes uitgevoerde testen positief moeten zijn.
Verder vindt men bij het algemene bewegingsonderzoek van de rug gťťn tekenen van een discogene oorzaak.

Aanvullend Somatische Diagnostiek
Medische beeldvorming wordt in de eerste plaats aangeraden om de zogenaamde "rode vlaggen" uit te sluiten (infectie, arthritis, maligniteit, fractuur).
Aanvullende Psychocognitieve Diagnostiek
RAND-36 (kwaliteit van leven)
VAS-Pijn (max.,min, actueel, gemiddeld/week)
TSK (bewegingsangst)
PCS (catastroferen)
HADS (angst en depressie)
Behandeling

Multidisciplinaire Behandeling
Op grond van de diagnose wordt al dan niet een somatische behandeling geÔndiceerd en op basis van de bevindingen bij de aanvullende psychocognitieve diagnostiek kan een indicatie gesteld worden voor aanvullende diagnostiek dan wel voor een multidisciplinaire behandeling.

Triggerpuntinfiltraties
overgeprikkelde zenuw.

Plaats
Deze pijnpunten kunnen over het hele lichaam verspreid zijn en pijnlijk zijn bij aanraken.

Voorbereiding
Als u bloedverdunnende medicijnen gebruikt en onder controle bent bij de trombosedienst, moet u met de arts overleggen of u enkele dagen voor de behandeling met deze medicijnen moet stoppen. Overgevoeligheid voor verdovingsvloeistof of pleisters graag melden aan de anesthesioloog of verpleegkundige.

Behandeling
Op verzoek van de anesthesioloog wijst u de plek aan waar u de pijn voelt. Nadat de huid is gedesinfecteerd, geeft de anesthesioloog door de huid een injectie met een verdovende vloeistof in het pijnpunt. De behandeling duurt slechts enkele minuten. Complicaties/bijwerkingen Napijn kan er zijn op de plaats waar geprikt is. U kunt hiertegen een pijnstiller (paracetamol) nemen. Locale ontstekingsreactie (dit is zeldzaam)

Tenslotte
Afhankelijk van het effect kan deze behandeling worden herhaald. Vaak gebeurt dit door de huisarts of de behandelend arts.

Triggerpoint
Triggerpoints veroorzaken hoofdpijn, pijn in nek en kaak, pijn in de onderrug, tennisarmen en carpaaltunnel syndromen. Ze zijn de bron van de pijn in gewrichten, zoals de schouder, pols, heup, knie en enkel, die zo vaak wordt aangezien voor artritis, tendinitis, bursitis, en letsel aan de gewrichtsbanden. Triggerpoints veroorzaken ook andersoortige symptomen, zoals duizeligheid, oorpijn, sinusitis, misselijkheid, maagzuur, hartritmestoornissen, pijn aan de geslachtsdelen en gevoelloosheid in handen en voeten. Zelfs fibromyalgie kan zijn oorsprong hebben in triggerpoints.
Gelukkig komen de symptomen die door triggerpoints worden veroorzaakt voor in voorspelbare patronen. Als je weet waar je zoeken moet, zijn triggerpoints gemakkelijk te vinden en uit te schakelen. Het systeem van zelfmassage, dat in het Handboek Triggerpoint-therapie wordt gepresenteerd, biedt vaak in luttele minuten verlichting. De meeste problemen kunnen in drie tot tien dagen worden geŽlimineerd. Zelfs langdurig chronische klachten kunnen in minder dan anderhalve maand aanzienlijke verbetering te zien geven. Het deel van een spiervezel dat de feitelijke contractie verzorgt is een microscopisch kleine eenheid die sarcomeer wordt genoemd. Een sarcomeer trekt zich samen als zijn twee delen bij elkaar komen en zich als vingers in elkaar vouwen. In je spieren moeten miljoenen sarcomeren zich samentrekken om ook maar de geringste beweging te veroorzaken. Een triggerpoint bestaat als te sterk gestimuleerde sarcomeren chemisch niet langer in staat zijn hun samengetrokken toestand te verlaten. Onderstaande tekening is een getekende weergave van meerdere spiervezels binnen in een triggerpoint. Hij is gebaseerd op een fotografische opname via een electronenmicroscoop.

proefblok zenuw

Werkwijze
Soms wordt eerst een proefblok gedaan waarbij eerst plaatselijke verdoving wordt toegediend. Als dit ganglion betrokken is bij de pijn geleiding van Uw pijn, dan zal de pijn gedurende enkele uren minder worden. Op grond daarvan kan een ďdefinitieveĒ behandeling gedaan worden. Definitief is daarbij wel betrekkelijk. Hierbij wordt de zenuw behandeld met RF-stroom waarbij een temperatuur wordt ontwikkeld van 80 graden, waardoor de zenuw niet meer goed in staat is om het pijnsignaal door te geven.

De benadering is vanuit de zijkant van de hals. Hierbij wordt gebruik gemaakt van RŲntgen doorlichting om de naald nauwkeurig te plaatsen. De juist lokalisatie wordt met behulp van stroom testjes bevestigd.

Prognose
De prognose is erg wisselend, van helemaal geen effect tot blijvend effect. De meest patiŽnten ervaren een gedeeltelijk effect maar deze is niet altijd blijvend. Bij een gunstig effect kan de behandeling zo nodig herhaald worden.

Bijwerkingen
In een aantal gevallen treedt na de behandeling napijn op. Deze napijn kan enkele weken aan≠houden, maar verdwijnt vrijwel altijd weer. U kunt hiervoor een pijnstiller innemen (b.v. parace≠tamol of tramadol vol≠gens bijsluiter), of in overleg met uw huisarts of specialist om een andere pijnstiller vragen.

Resultaat
Hoewel sommige patiŽnten meteen verbetering merken, kan pas na enkele weken het resultaat van de behandeling be≠oordeeld worden. In een aantal gevallen is het nodig de be≠han≠de≠ling te herhalen. Soms is een ander aanvullende behande≠ling nood≠zakelijk.

Let op!
U komt in rugligging te liggen. De behandeling duurt 10 minuten. Meestal volstaat plaatselijke verdoving. Na de behandeling kan u vrij snel naar huis (30-60 minuten). De poliklinische controle vindt doorgaans na drie maanden plaats. Deze afspraak wordt op de afdeling dagopname voor u gemaakt.

1.Informeert u ons voor de behandeling bij een (eventuele) zwangerschap.
2.Na de behandeling mag u dezelfde dag niet actief aan het verkeer deelnemen. U dient er zelf voor te zorgen dat iemand anders u naar huis brengt.
3.Indien u antistollingsmiddelen (bloedverdunners) gebruikt (zoals Sintrom, Marcoumar of Acenocoumarol) waarvoor controle bij de thrombose≠ dienst noodzakelijk is, dient dit vier tot zeven dagen tevoren gestaakt te worden. Er wordt bij opname bloed geprikt om na te gaan of het voldoende is uitgewerkt.

Proef facetinfiltratie
De gewrichtjes waarmee de wervels op elkaar scharnieren noemt men de facetgewrichtjes. Wanneer ten gevolge van slijtage arthrose optreedt ter hoogte van deze gewrichtjes, kunnen de gewrichtjes ontsteken. Dit veroorzaakt pijn.

Afhankelijk van welke facetgewrichtjes aangetast zijn, kan dit aanleiding geven tot pijnklachten in de hals (cervicaal), in de bovenrug (thoracaal) of in de onderrug (lumbaal).

Bij een proef facetinfiltratie wordt door middel van een lokaal verdovend middel de bezenuwing van deze gewrichtjes zeer tijdelijk uitgeschakeld om te kijken of deze gewrichtjes een rol spelen bij de pijnklachten van de patiŽnt. Wanneer de proef facetinfiltratie tijdelijk een gunstig effekt heeft op de pijnklachten van de patiŽnt worden de zenuwtakjes van deze gewrichtjes nadien door middel van temperatuur vernietigd (= zie radiofrequente thermolaesies).

Deze ingreep gebeurt meestal onder een korte algemene narcose.

Met dank aan de pijnkliniek

Terug naar boven

Copyright © RUGINFO-EN-PIJN © NIETS VAN DEZE WEBSITE MAG ZONDER TOELATING WORDEN OVERGENOMEN

web analytics