Inleiding

Een hernia is een uitstulping van de tussenwervelschijf. Die uitstulping drukt tegen een zenuwwortel. Daardoor raakt deze zenuw geïrriteerd. Die irritatie zorgt voor pijn, meestal in een been in een aantal gevallen zelfs in beide benen. Soms kan door de druk op de zenuw, die zenuw zijn werk niet meer doen. Dat kan betekenen dat u gevoelloos wordt op de plekken waar de zenuw loopt. Het kan ook betekenen dat spieren en reflexen uitvallen.

In verreweg het merendeel van de gevallen van rugklachten betreft het een ziektebeeld dat wordt aangeduid met de term lrugpijn. Dit is pijn ter hoogte van heiligbeendeel van de wervelkokom, die al of niet naar een been uitstraalt. De intensiteit van de pijn kan variëren van niet zo veel tot zeer hevig stekende pijn. Bij onderzoek worden slechts in een beperkt aantal gevallen afwijkingen gevonden,en toch heb je erge pijn.

Een slechte houding, verkeerde beweging bij het optillen zijn meestal de oorzaken,en ook een zwakke rug van bij de geboorte. De meeste pijn wordt veroorzaakt zware lasten,verkeerd iets opnemen.Daar door wordt de rug overmatig geforceerd belast en wordt hij kwetsbaar.

Hernia

Een hernia is het uitpuilen van een tussenwervelschijf door een scheur of degeneratie van de buitenwand van de tussenwervelschijf. De aandoening is berucht vanwege de hevige pijn en de beperkte mogelijkheden dat men nog kan doen. Het gelei-achtige centrum van de tussenwervelschijf kan uitpuilen en duwd op de zenuwen. In ernstige gevallen breekt het door de ring heen en drukt dan op de ruggemergszenuwen. Dit soort pijn kan langs de achterzijde van het been uitstralen (ischias). Wanneer de druk op de ruggemergszenuwen te groot is of te lang duurt kunnen deze worden beschadigd, waardoor een dof gevoel en/of spierzwakte in het been kan ontstaan. De meeste patiënten met een afwijking van de tussenwervelschijf reageren goed op een niet-chirurgische behandeling, een klein percentage moet worden geopereerd.

Slijtage

Artrose of slijtage behoort bij het normale verouderingsproces en op den duur ontkomt niemand eraan. Artrose kan de wervels en de tussenwervelschijven in meerdere mate aantasten. De tussenwervelschijven worden door degeneratie platter en op de wervellichamen kunnen hinderlijke uitsteeksels ontstaan die pijn veroorzaken.Wordt in de volksmond papegaaibekken genoemd. Dikwijls veroorzaakt de artrose in het geheel geen last. Door een juist gebruik van de rug en een goede houding kan men het ontstaan van artrose op oudere leeftijd voor een groot deel tegengaan.

De Pijn

Pijn die veroorzaakt wordt door beweging van het lendedeel van de wervelkolom kan op drie manieren ontstaan: - abnormale spierspanning (dit geldt ook voor de spanning van de gewrichtsbanden) op een normale rug; - normale spierspanning op een abnormale rug; - normale spierspanning op een normale rug die niet voorbereid is op een grote spanning. Het woord `normaal' in verband met spanning van spieren wil zeggen een spanning van redelijke grootte, die onder normale omstandigheden zonder ongemakken kan worden verdragen en verwerkt. Een `normale' rug wil zeggen een wat vorm en structuur betreft gezonde en goed werkende wervelkolom. De term `normaal' heeft echter altijd een relatieve betekenis. Een goed voorbeeld van abnormale spanning zou zijn als iemand plotseling een vallend voorwerp van tientallen kilo's zou moeten opvangen. Een dergelijke handeling zou een overmatige spierspanning veroorzaken, te veel voor de spieren en gewrichtsbanden van de normale rug.

Abnormale spierspanning op een normale rug Met een normale rug kan men een bepaald gewicht gedurende langere tijd dragen, door dat de samentrekkingen van de spieren de spanning van de gewrichtsbanden verminderen. Als een voorwerp dat men dicht tegen het lichaam houdt te zwaar is, kunnen contracties (samentrekkingen) van de spieren echter onvoldoende zijn. Naar mate het voorwerp verder van het lichaam af wordt gehouden, neemt de spierspanning af. Zelfs het op enige afstand voor zich vasthouden van een relatief licht voorwerp gedurende langere tijd, zal spiermoeheid of uitputting veroorzaken. Als de spiercontracties onvoldoende worden, komt de kracht op de gewrichtsbanden terecht die slechts een beperkte veerkracht hebben. Als deze veerkracht is uitgeput komt er spanning op de gewrichten en de botstukken kunnen dan een lichte verschuiving ten opzichte van elkaar ondergaan. Gedurende dit proces kan zich op verscheidene momenten pijn voordoen. Door aanhoudende spiercontracties kan slechte doorbloeding van het spierweefsel optreden, wat pijnlijk is. Als gevolg van een afwijking van de vorm van de wervelkolom of de omringende weefsels kan de spanning die op de wervelkolom wordt uitgeoefend, ernstige problemen veroorzaken. Er kan een afwijking zijn van botdelen, van de gewrichten van de wervelkolom, de gewrichtsbanden, de spieren of in een combinatie daarvan. Zo kan bijvoorbeeld een zijdelingse verkromming van de wervelkolom de oorzaak zijn van de spanning. Buiging en strekking in voorachterwaartse richting, die normaal in het lendedeel van de wervelkolom optreden, moeten nu worden uitgevoerd in de gewrichtjes van de wervelkolom die in schuine stand staan. Een soepele beweging van het ene paar gewrichtsvlakjes op het andere wordt belemmerd, waardoor de totale beweging wordt beperkt. Als de beweging verder wordt geforceerd zullen de gewrichtjes van de wervelkolom naar elkaar toegeduwd worden en botsen. Op deze wijze zal ook overrekking van bepaalde weefsels het gevolg zijn. Bij dit type bewegingsbeperking komt de pijn voort uit de geforceerde buiging van de wervelkolom, waardoor de gewrichtsbanden en kapsels gerekt worden. Ook als de wervelkolom uit zijn gebogen stand weer terugkomt, zullen de achterste gewrichtjes op elkaar stoten. Pijn bij een normaal gebruik van een abnormale rug kan ook optreden bij verkorting van de spieren aan de achterkant van het bovenbeen. Volledig pijnloze bewegingen van de wervelkolom eisen ook een beweging van het bekken, dat gekanteld moet worden. Te korte spieren eisen een volledige kanteling. Rek aan de spieren kan dan pijn veroorzaken.

Normale spanning op een onvoorbereide normale rug De derde mogelijkheid van een gestoorde werking van de wervelkolom, die pijn laag in de rug kan veroorzaken, is dat normale spanning wordt uitgeoefend op een normale rug, echter op een moment dat de rug daarop niet is voorbereid. Iedere activiteit van skelet, gewrichten en spieren wordt voorafgegaan door een bepaald verwachtingspatroon en voorbereiding. Samentrekking van spieren is nodig om een bepaalde beweging op gang te brengen. De beweging wordt in tijd en ruimte gedoseerd. Te veel contractie zal het doel voorbijschieten en een te krachtige beweging veroorzaken in dat gewricht waarop de spieractie is gericht. Te sterke beweging van het gewricht kan beweging in een verkeerde richting veroorzaken. Beschadiging van het gewricht of de omringende weefsels zal het gevolg kunnen zijn. Onder de juiste omstandigheden zal een te verwachten extra spanning, waarop een tegenactie nodig is, het lichaam doen reageren met een juist gedoseerde spierspanning en samentrekking om de extra spanning op te vangen. Het optillen van een koffer waarvan we denken dat deze leeg is, terwijl hij vol is, veroorzaakt dat we de rug instellen op een te zwakke spiercontractie. Het gevolg kan zijn overrekking van spieren of gewrichtsbanden, hoewel de volle koffer zonder inspanning zou kunnen worden opgetild, als men op het juiste gewicht zou zijn voorbereid. Het voorwerp dat de extra spanning veroorzaakt is van normaal gwicht, maar het `verrast' de rug. Evenals een verkeerde schatting van het gewicht van de koffer, speelt iemands persoonlijkheid, zijn emotionele toestand of de mate van ongeduld op het moment van de actie een belangrijke rol, wat een onjuiste schatting van de benodigde spiercontractie tot gevolg kan hebben. Een emotionele situatie zal leiden tot een abrupte handeling, waardoor spierwerkzaamheden uitgevoerd worden met een verkeerde afstemming op de taak. Meer dan noodzakelijke spierkracht zal worden gebruikt door een persoon die haast heeft het werkje te klaren, die afgeleid is, of onoplettend ten aanzien van de eisen van de taak. Hij handelt te snel in het volbrengen van zijn taak, nl. voordat zijn spieren zich op de taak hebben ingesteld; hij komt te snel omhoog uit een gebogen houding. Ook worden in een toestand van opwinding of spanning de aangeleerde patronen van de spierwerkzaamheid makkelijk vergeten. Iemand met een normale rug waarvan de spieren door langdurige arbeid of sport zijn uitgeput en onderhevig aan spanning die als normaal kan worden beschouwd, kan reageren met een spieractie die onvoldoende in kracht, duur of timing is. Kan een "vermoeide" rug als normaal worden beschouwd? Een rug die niet abnormaal bevonden is, is bij vermoeidheid onvoorbereid op de vereiste taak. Iedere herhaalde toestand die rugpijn tot gevolg heeft, laat zonder twijfel zijn invloed na op de rug, totdat de graad van normaliteit van de rug afneemt en een voorheen aanvaardbare spanning abnormaal is geworden.

Oude hernia operatie

De hernia operatie vanuit een dorsale toegang - onderstaande hernia-operatie methoden vinden plaats onder algemene of spinale anesthesie met opname:

De klassieke "Open hernia-operatie " of Dorsale (van achteren) herniaoperatie; De Microscopische hernia-operatie; Micro-endoscopische hernia-operatie; Micro-Tube herniaoperatie (MTD).

Nieuw De endoscopische hernia operatie in het kort.

De endoscopische hernia operatie is een nieuwste soort van operatie,een operatie waarbij een (rug)hernia via een kleine incisie van 8 mm via de zijkant van het lichaam. Onder plaatselijke verdoving wordt verwijderd. De operatie werkt als een kijkoperatie waarbij het bot rond de hernia wordt uitgefreesd en de hernia bij voldoende ruimte met een klein paktangetje kan worden weg geplukt. Wanneer de hernia is verwijderd komt de beknelde zenuw weer vrij te liggen. De operatie duurt enkele uren en de patiënt kan nadien weer gewoon naar huis. De endoscopische herniaoperatie geeft bijna geen complicaties en is minimaal invasief heeft bij na geen litteten.