Wat zijn de klachten?
De meeste slijmbeursontstekingen komen voor op de elleboog en de knie. Er ontstaat ter plaatse een zwelling. Steunen of druk op de slijmbeurs kan pijnlijk zijn. Bij een bacteriële infectie ontstaat naast pijn en zwelling ook roodheid en soms koorts.

Hoe wordt de diagnose slijmbeursontsteking gesteld?
Op grond van uw klachten wordt de diagnose vaak al vermoed. Lichamelijk onderzoek is voldoende. Röntgenfoto's zijn niet nodig. Bij verdenking op een infectie van de slijmbeurs zal de arts bloedonderzoek laten verrichten. Bij een bacteriële infectie ontstaat naast pijn en zwelling ook roodheid en soms koorts.

Welke behandelingen zijn mogelijk?
Bij een kleine zwelling kan de arts de holte met een injectiespuit leegzuigen en een ontstekingremmend middel (corticosteroïd) inspuiten.

Indien de zwelling erg groot is of als de zwelling blijft terugkomen, kan een operatie noodzakelijk zijn. Alleen in geval van een infectie is een (acute) operatie noodzakelijk.

Slijmbeursontsteking van de schouder Rond het schoudergewricht bevinden zich enkele slijmbeurzen of bursae. Deze slijmbeurzen bevinden zich op plaatsen waar wrijving kan optreden door bewegingen. Bewegingen van pezen of spieren moeten met zo min mogelijk wrijving kunnen plaatsvinden.

Deze slijmbeurzen kunnen ontsteken bij overbelasting waardoor een zeer pijnlijke aandoening ontstaat: bursitis of slijmbeursontsteking. Een ontsteking van een slijmbeurs kan in enkele dagen ontstaan (acuut) of een zeer langzaam (chronisch) verloop hebben.

Acute bursitis subdeltoidea (subacromialis): De oorzaak van deze aandoening is niet altijd duidelijk en het begin lijkt dan ook spontaan. Vaak echter is er de dag ervoor flink geschrobd of was er een val op of klap tegen de schouder.

De klachten bestaan uit:
Hevige pijn rond de schouder en pijn in boven- en onderarm uitstralend. Het zijwaarts heffen van de arm is bijna niet mogelijk door de pijn De beweging van de arm achter de rug is beperkt en pijnlijk De beweging naar buiten van de onderarm met een 90 graden gebogen elleboog met de bovenarm tegen het lichaam is pijnlijk en beperkt.

Spontaan herstel treedt meestal binnen 3 tot 8 weken op. Een injectie met een ontstekingsremmend middel kan een snel middel zijn om directe pijnvermindering en meer bewegingsvrijheid te geven.

Infiltratie met corticosteroïden
De infiltratie is lokaal en heeft zijn ontstekingsremmende werking op de plaats van infiltratie, er wordt maar heel weinig teruggevonden in de bloedsomloop in de eerste 24 uur na toediening.

Bijwerkingen:
Blozen/ opvliegers Kan meerdere dagen aanhouden. Komt bij circa 40 % voor! Goedaardig en van voorbijgaande aard. Voorbijgaande hyperglycemie (hoge bloedsuikers) bij diabetici

Onregelmatige menstruatie: zeer zelden
Pijnlijke Branderigheid (ontstekingsreactie op het infiltraat na de injectie) : 5% direct na infiltraties. Grotere groep paar uur na de infiltraties en duurt soms tot 24 uur erna. Lokaal koelen met ijspakkingen kan de situatie tot rust brengen. Mocht er na 24 uur nog hevige pijn zijn dan moet er aan een infectie gedacht worden.
Lichte verkleuring van de huid Ontstaat weken na toediening. Kan na 2 jaar weer verbeteren.
Onderhuidse vetatrofie (er ontstaat een kuiltje onder de huid)

Peesscheur: door infiltratie direct in peesweefsel
Infectie: Komt weinig voor. 1 op de 14000 infiltraties

Uitvoering:
U zit rechtop in een stoel. De naald wordt van de zijkant in de schouder gebracht. De vloeistof wordt ingespoten. Na enkele minuten is de procedure voorbij.

Na de injectie
U kunt de arm binnen de pijngrens gebruiken, Het dragen van een mitella is niet nodig Bij onvoldoende verbetering kan de injectie met een interval van 2 weken worden herhaald. Indien er na 2 injecties geen verbetering is opgetreden lijkt verdere herhaling niet zinvol

Wat is een slijmbeursontsteking?
Een slijmbeurs (bursa) is een met vocht gevuld zakje waarvan de wand bekleed is met een speciaal slijmvlies. Slijmbeurzen zitten vooral op plaatsen waar sprake is van wrijving en/of druk, bijvoorbeeld op een onbeschermd of uitstekend lichaamsdeel, of op plaatsen waar een pees (bindweefsel waarmee de spier aan het bot is vastgehecht) over een bot loopt. Wanneer een slijmbeurs ontstoken raakt, is er een slijmbeursontsteking (bursitis). Vooral sporters die veel herhaalde bewegingen moeten maken zijn gevoelig voor slijmbeursontsteking.

Waar heb ik last van?
Slijmbeurzen komen op talrijke, gewichtdragende plaatsen in het gehele lichaam voor. De meeste slijmbeursontstekingen treden op in en rond de knie, de heup, de enkel de schouder en de elleboog. De aangedane slijmbeurs is vaak gezwollen en pijnlijk. Er kan een bewegingsbeperking zijn van het naburige gewricht en bewegen kan plaatselijke of uitstralende pijn veroorzaken. De klachten zijn geleidelijk ontstaan. Soms kan een slijmbeursontsteking ontstaan door vallen of stoten; in dat geval spreekt men over een acute slijmbeursontsteking.

Wat kan deze klachten veroorzaken?
Externe factoren, zoals training en letsel, zoals vallen of stoten zijn verantwoordelijk voor het ontstaan van een slijmbeursontsteking. Vaak terugkerende druk op de slijmbeurs is in de meeste gevallen de oorzaak van een ontsteking.

Training
Overbelasting is dikwijls een oorzaak van een slijmbeursontsteking, maar ook onderbelasting kan een ontsteking veroorzaken. Dit kan het geval zijn bij het trainen van nieuwe, onnatuurlijke, bewegingen, maar ook bij een plotselinge, grote verhoging van de trainingsintensiteit of omvang waarbij er meer druk ontstaat op een slijmbeurs. Veranderingen in de techniek dienen hier ook genoemd te worden.

Trauma's
Een infectie ten gevolge van een wond of een beet kan een slijmbeursontsteking tot gevolg hebben. Ook kan een slijmbeursontsteking ontstaan zijn door een valpartij of een ongeval.

Wat kan ik zelf doen als deze blessure ontstaan is?
Reageer alert op pijnklachten tijdens de warming-up. Deze zijn niet normaal en kunnen wijzen op een beginnende blessure. Na behandeling kan er opnieuw een slijmbeursontsteking optreden wanneer er een aanhoudende druk is op de slijmbeurzen. Het is daarom belangrijk dat houdingen/bewegingen waarin het aangedane gebied (overmatig) wordt belast, worden vermeden.

Doortrainen of rust nemen?
Het is het beste om het aangedane gewricht rust te geven en belastende houdingen te vermijden om goed herstel te bevorderen. Na de rustperiode kan de training weer hervat worden, wellicht zijn aanpassingen in trainingsvormen nodig om belastende vormen te voorkomen. Daarnaast kan ook een aanpassing in de techniek noodzakelijk zijn om de druk op de slijmbeurs te verminderen.

Alternatieve training
Er zijn verschillende andere trainingsvormen te bedenken waarbij het aangedane gewricht niet gebruikt hoeft te worden. Zo kan met een slijmbeursontsteking in het schoudergewricht wel gefietst worden.

Professionele behandeling
Deskundig advies kan helpen bij de behandeling van een slijmbeursontsteking. De huisarts kan een korte kuur met pijnstillers en ontstekingsremmers voorschrijven. Bij een niet-steriele infectie, ontstaan na een wond of beet, is een antibioticakuur noodzakelijk. U kunt hiervoor terecht bij de huisarts. Meestal werkt een conservatieve behandeling (in dit geval met medicijnen) afdoende. Bij lang bestaande ontstekingen kan het echter noodzakelijk zijn vocht uit de slijmbeurs te verwijderen. In zeldzame gevallen gaat men over tot excisie (insnijding/verwijdering) van de verdikte wand rond de slijmbeurs.

In het schoudergewricht bevinden zich enkele slijmbeurzen (bursae). Deze slijmbeurzen (bursae) bevinden zich op plaatsen waar wrijving kan optreden door bewegingen. Bewegingen van pezen of spieren moeten met zo min mogelijk wrijving kunnen plaatsvinden. Een slijmbeurs is gevuld met een dun laagje smeervloeistof. Het functioneert als een soort rollagertje. Een slijmbeurs is een soort stootkussentje. Op tientallen plaatsen in het lichaam vindt men dergelijke slijmzakjes. Deze slijmbeurzen kunnen ontsteken als zij bijvoorbeeld overbelast raken, waardoor een zeer pijnlijke aandoening ontstaat. Een bursitis is een ontsteking van een slijmbeurs dat zich bevindt op de plaats van de aanhechting van een pees op het bot. De structuren die aan weerszijden van de slijmbeurs liggen kunnen daardoor met een minimale wrijving bewegen. Een ontsteking van een slijmbeurs (bursa) kan in enkele dagen ontstaan (acuut) of een zeer langzaam (chronisch) verloop hebben.

Symptomen
Belangrijkste verschijnselen zijn pijn en een gestoorde functie. De pijn kan ontstaan of toenemen o.a:
Bij het bewegen van de arm van het lichaam af (abductie) waardoor de slijmbeurs knelt
Bij het opzij bewegen van de arm, vanaf ongeveer 60° - 130°
Het spannen van de spier die de arm opzij beweegt. Door het bewegen kan de bursa klem komen te zitten.
Het liggen op de arm
Acute bursitis subdeltoidea (subacromialis):
De acute bursitis subdeltoidea word gekenmerkt door zeer sterke, felle en onaangename pijn rond de schouder. Tevens is er, binnen enkele dagen, sprake van pijn uitstralende pijn in de boven- en onderarm.
1.Het zijwaarts heffen van de arm is praktisch niet mogelijk in verband met een vermoeid aanvoelende arm en verlammende pijn.
2.de beweging van de arm achter de rug is eindstandig beperkt en pijnlijk
3.De beweging naar buiten van de onderarm met een 90 graden gebogen elleboog met de bovenarm tegen het lichaam is eindstandig pijnlijk en beperkt.
De chronische bursitis subdeltoidea (subacromialis):
1.Het meest kenmerkende is wel het langzame steeds in toenemende mate erger wordende (progressieve) karakter van de pijn en van de bewegingsbeperkingen in de eindstanden.
2.Pijn wordt meestal gevoeld aan de buitenkant (lateraal),voorkant (ventraal) van de bovenarm en kan gevoeld worden tot halverwege de bovenarm.
3.Vaak is er tijdens het heffen van de arm een middenfase waarin de pijn komt en vervolgens als de arm bijna helemaal gestrekt weer verdwijnt (het pijnlijke van de beweging word wel de “painfull arc” genoemd). Wanneer er met gestrekte armen van onder naar boven word bewogen begint bij 60° de pijn en bij 130° zwakt die pijn weer af (tussen de 60° en 130° is het midden van de opwaartse beweging van de armen).

Oorzaken
Elke keer als de arm geheven wordt kan er wrijving ontstaan doordat de pees (van de spier m. supraspinatus) ingeklemd word. Dit inklemmen, wordt impingement genoemd. Impingement treedt, in verschillende gradaties, op in elke schouder. Het wordt veroorzaakt door de alledaagse bewegingen van de arm boven schouderhoogte. Bij alledaagse bewegingen van de arm boven schouderhoogte, of boven het hoofd, kun je denken aan repeterende acties als een bal gooien, schilderen etc. Continu werken met de armen boven schouderhoogte kan ertoe leiden dat er impingement optreed, en klachten ontstaan. Een overbelasting of een trauma ontstaan bij het trekken en duwen van zware voorwerpen kan leiden tot een bursitis. Soms ontstaat bursitis na een gedwongen periode van rust. Bursitis ontstaat voornamelijk door aanhoudende wrijving, stoten of druk. De ontsteking komt regelmatig voor in combinatie met een peesontsteking. Als er een peesontsteking aanwezig is zijn er ontstekingsverschijnselen aanwezig. Één van de verschijnselen is dat er een zwelling optreedt. Door de zwelling kunnen andere structuren ingeklemd raken. Hierdoor ontstaat irritatie in de omliggende structuren.

Wat u zelf kunt doen
U kunt het beste de eerste 2 dagen rust houden met de aangedane arm, maar geen absolute rust. U kunt uw arm en schouder bewegen, beweeg uw arm niet verder dan het punt waarop er pijn optreed. U kunt pendelbewegingen maken (op een stoel zitten arm laten hangen tussen beide benen en kleine rondjes draaien met de arm) om ontspanning in de schouder/arm te verkrijgen. De arm niet boven de 90° bewegen en niet op de aangedane zijde slapen. Dit om inklemming te voorkomen.

Fysiotherapie
De fysiotherapeut kan u helpen de klachten te verminderen. Hierbij kunt u o.a. denken aan een stukje voorlichting. De fysiotherapeut kan diverse middelen gebruiken om de pijn te verminderen. De therapeut kan gebruik maken van fysiotechniek (Ultrageluid, stroom en Ultra Korte Golf), maar de tendens ligt veel meer naar de actieve aanpak van het probleem. Door middel van stretchen van de spieren en het kapsel rond het schoudergewricht, alsmede het versterken van met name de rotator manchet, zal geprobeerd worden weer het volledige bewegingsbereik te herstellen. Naast het herstellen van de kracht zal ook de coördinatie een belangrijke rol spelen. Deze combinatie laat u de kop van de bovenarm weer goed in de kom bewegen zonder dat de pezen of de slijmbeurs (bursa) klem komen te zitten. De fysiotherapeut maakt voor u, indien noodzakelijk, een persoonlijk revalidatieprogramma om de kracht en de mobiliteit rondom de schoudergordel weer optimaal te maken. Zie oefeningen van het ziekte beeld frozen shoulder. Het verwachte herstel bij een acute bursitis is ongeveer 3 tot 8 weken.

Mogelijke behandelingen van specialisten
Injectie
Het komt voor dat een afwachtend beleid (dat wil zeggen rust nemen en afwachten), ondersteund met pijnmedicatie, onvoldoende blijkt. Op dat moment kan er gekozen worden voor een lokale injectie in de bursa met een verdovend en ontstekingsremmend middel(corticosteroid -ontstekingsremmer). Als u een injectie hebt gekregen dan is het verstandig om niet op de arm te gaan slapen en om niet boven de 90° met de arm te bewegen. Negatieve effecten van een injectie kunnen zijn:
Pijnlijke Branderigheid (ontstekingsreactie op het infiltraat na de injectie)
Huidatrofie
Hypopigmentatie (een stukje huid wat (tijdelijk) minder bruin word als het in de zon komt)
Onderhuidse vetatrofie
Peesruptuur (scheuring): door infiltratie direct in peesweefsel.
Infectie
Gevoel van zwakte (flauwvallen): door angst en pijn
Blozen (gezicht)
Bij suikerziekte: voorbijgaande hyperglycemie
Bijwerkingen van corticosteroïdinjecties zijn meestal mild, maar kunnen als lastig worden ervaren.

Operatie
Als alle bovenstaande therapieën geen resultaat hebben gegeven, kan de schouder in aanmerking komen voor een operatie. Het doel van de operatie is het vergroten van de ruimte tussen het acromion en de pezen van de rotator manchet. De chirurg moet eerst de botsporen onder het acromion verwijderen, die tegen de pezen en de bursa aanschuren. Normaal gesproken verwijdert de chirurg een klein gedeelte van het acromion om de pezen meer ruimte te geven. Bij patiënten die een naar beneden gericht acromion hebben, zal er meer bot verwijderd moeten worden. Het komt vaak voor dat er een degeneratie door artrose te zien is van het AC-gewricht (het AC-gewricht is het gewricht wat gevormd word door het sleutelbeen en het bovenste gedeelte van de schouder). Als er een reden is dat er artrose is in het AC-gewricht, kan het uiteinde van sleutelbeen (clavicula) verwijderd worden. Deze operatie wordt de resectie arthroplastiek genoemd. Hierbij wordt de laatste inch (1 inch = 2.54 cm) van het sl eutelbeen verwijderd. Het idee hierachter is om de pijn veroorzaakt door bot op bot wrijving te stoppen. Het littekenweefsel wat hierna gevormd wordt, vormt een stabiele, flexibele verbinding tussen het sleutelbeen en het acromion. Dit wordt ook wel een pseudo-gewricht genoemd. In de meeste gevallen worden de operatie arthroscopisch verricht. Soms is een open schouder operatie noodzakelijk

Revalidatie
Revalidatie na een operatie kan een langzaam proces zijn. Er zal enige maanden fysiotherapie moeten worden doorlopen, voordat er volledig herstel optreedt. De schouder zo snel mogelijk weer bewegen is een van de belangrijkste opties. Dit moet echter wel in een uitgebalanceerd revalidatieprogramma gedaan worden om het herstel van de weefsels te waarborgen. De therapie kan na een arthroscopische ingreep snel gaan. Het belangrijkste is om niet te veel te snel te doen. Dit om irritatie van het genezende weefsel te voorkomen. Mocht er sprake zijn van een operatie aan de spieren of pezen, dan zal de therapie langzamer verlopen. Er zal begonnen worden met passieve oefentherapie (patiënt doet niets) wat daarna overgaat in geassisteerd actief (patiënt werkt mee) tot actief (patiënt doet alles zelf). Na een aantal weken is het weefsel hersteld en kan er begonnen worden met de echte spierkrachttraining. Het accent van de oefeningen ligt op het versterken en verbeteren van de coördinatie (controle) van de rotator cuff spieren. In het laatste stadium zal er werksituatie gericht en sportspecifiek geoefend worden.

Terug naar boven