Beste leden,

Ik ben Maddy ik ben 42 jaar en woon in Gavere,getrouwd en geen kinderen. Ben hier lid geworden via Amy die ik ken,ik heb ook al veel pijn had in mijn rug en nu nog steeds. Het is 6 jaar geleden begonnen met 3 hernia’s weg te laten doen,de pijn ws niet te houden,kon niets meer doen op mijn werk,ben moeten stoppen. Na de operatie van de hernia’s ben ik blijvend pijn hebben ter hoogte van L5-S1. Daar hebben ze jaar na dien onderzoeken gedaan,en besloten de tussen wervelschijf,die versleten was te ver van gen door kooikes als ik het goed voor heb. Maar des ondanks had ik nog pijn,en ook in dat rechts been mensen dat was soms niet te doen van de pijn,tot in mijn tenen. Ze hebben mij nog naar de pijnkliniek gestuurd,en daar is er eerst epiduralen gegeven,blokkades zenuwen en nog wat dat ik de naam niet meer ken. Heb ook een uitwendige stimulater had en deze heeft nooit goed gewerkt,is dan niet door gegaan. Nu op het ogen blik zit in met nog 2 tussen wervelschijven die versleten zijn en zouden ze nu langs de rug van onderaan 5 wervels vast zetten zeggen dat ik dan zou beter zijn,het is daar om dat ik mij op de forum heb aangemeld om meer te weten te komen van wie dat ook laten doen heeft en hoe dat ze er nu aan toe zijn.
Wens iedereen nog het beste.

Groetjes Maddy, Gavere,

Beste leden van ruginfo forum,

Ik kom mij eens voorstellen het is van 2003 geleden dat ik nog ben geweest. Ik ben ook een rugpatiënt en pijnpatiënt,ik heb 2 hernia’s had met aan de zenuw blijvende schade, mijn been is blijven pijn doen en dag van vandaag nog steeds. Heb daar na een versleten tussen wervelschijf herstoken,en 2 jaar nadien nog 2. Dat hebben ze vast gezet met staven en bouten in de wervels 3wervels en 3 bevestiging punten is op 6 hoogtes. Daar heb ik meer dan een jaar over gedaan om een beetje te hestellen in 2003 ben ik nog geopereerd geweest aan een nekhernia ik moest het laten doen mijn rechter arm was gelijk lam eerst de vingers en dan mijn arm helemaal. Dan ben ik in een depressie gevallen,en heb ik slaappillen ingenomen een halve doos,ik wilde hier weg. Ik had dat gedaan juist dat mijn man naar zijn winkel was vertrokken,maar na een half uur was hij terug had iets vergeten voor de winkel en heeft mij bewusteloos gevonden,en mij direct in zijn wagen geduwd en naar de spoed gevoerd .Hebben ze mijn maag leeg gepompt na een paar uur was ik terug wakker en was beschaamd dat het mislukt was. Wij hadden nog thans een zeer goed huwelijk,maar de pijn heeft mij zover gekregen,om het te doen. Nu is mijn man bijna dagelijks thuis heeft gerant in winkel gezet,en het gaat zo ook en hij wijkt niet meer van mij zij. hij helpt mij in de morgen met wassen en kleden,houd me bezig,gaat met mij eens gaan wandelen in de rolstoel,kookt dagelijks voor mij heerlijk,hij springt de voeten van onder zijn lichaam .Hij is blij dat hij mij heeft kunnen redden van de dood. Ik nu ook achterna bekeken .Heb nog dagelijks veel pijn neem morfine voor mijn pijn te onder drukken,maar ik ben nog getekend door de pijn ik geraak er niet goed meer boven ondanks pillen en artsen. Ben heel gevoelig aan pijn hoor,mijn man vrijft mijn rug dagelijks in met een goede rust gevende crčme. Lig dagelijks in de living in bed voor de venster,maar ik heb nog veel verdriet kan het niet geloven dat ze u lichaam zo kunnen krijgen dat ge niets meer waard bent,en dat ondanks de goede zorgen van mijn ventje. Ben blij terug op het forum te zijn ik hoop dat jullie mij geen zaag gaan noemen.

Groetjes aan de forumleden,Klienne

Beste leden,

Ik ben Burn dat is mijn nicname ik woon in menen tegen kortrijk,ik ben al 10 jaar werkonbekwaam door mijn rug die het laat af weten .Ben gehuwd en heb 1 dochter van 16 jaar. Heb de site gevonden door toeval op het internet met iemand van de forum tegen te komen langs chatten en heb mij nu ingeschreven,ik kan niet lang rechtzitten want heb heel erge last van mijn rug. Heb al 4 hernia’s gehad ben 2 maal geopereerd geweest voor rug vast te zetten,heb nog steeds last in rug en been. Ik ga nu naar de pijnkliniek heb een stimulator 2 maal 4 elektroden ingepland de pijn is wat verbetert maar nog geen stoef op. Ze zijn nog steeds bezig om hem af te stellen de stimulator,dat is nog al lang werk en moed steeds proberen of het verbetert. Ik was vroeger metser en dat deed ik zeer graag,nu kan ik niet lang zitten lig steeds in de zetel. Vind de site ruginfo een van de beste sites die er zijn voor inlichtingen aan de rug,en is in verstaanbare taal geschreven vind ik zeer goed gedaan proficiat Hans en Tinneke.
Ik ga het hier niet te lang maken heb terug veel pijn bij het recht zitten.

Groetjes Burn,

Beste leden,

Ik ben inka ik ben 35 jaar oud,heb bij hans nog op school gezeten mijn zuster zat bij hem in de klas,en ik nog in het 1 ste denk ik. De forum heb ik gevonden langs nix deze staat nog in contact met mijn zuster en heeft ook bij hans in klas gezeten. Ik ben nu 6 maand thuis ik heb een hernia op l4l5 en heb veel pijn in mijn onder rug en ook in mijn beide benen. Ben nu al 2 maal achter een epidurale geweest in de pijnkliniek met tijdelijke verbetering. Ze hebben al gesproken van opereren maar daar ben ik nog niet voor te vinden. Ben bang van alle nadelige gevolgen dat het zou te weeg brengen. Dus heb ik mij in het forum ingeschreven om meer over de rug te weten te komen. Ik hoop hier veel informatie te weten te komen van de patiënten weet ge soms meer dan van de dokters. Veel liefs inka, 12-1-05

Beste leden,

Ik ben Lina woon in Bree en ben gehuwd geen kinderen .Ik heb ook al veel rugtpijn had in mijn leven,en door Hilde ben ik op deze mooie forum terecht gekomen. De site vind ik ook heel goed en mooi en informatief. Heb nu juist een jaar mijn prothese in gepland in mijn rug ik kan het daar voor niet meer houden van de pijn,mijn wervels zaten op elkaar en dat doet veel pijn,en ook al van alles geprobeerd en niets dat lukte. Hebben prothese ingepland gekregen en ik was redelijk snel vrij goed ik kon terug mijn huishouding doen kuisen stofzuigen en zo verder. Tot vorige week ik terug die helse pijn had ben onder de rx geweest alles blijkt normaal te zijn volgende week gaan ze vloeistof inspuiten om te zien of dat er niets aan de zenuwen zijn,of vergroeiingen. Ik heb nu terug een klop had eerst goed geweest en nu terug zien en pijn hebben,moet zelfs morfine direct nemen tegen de pijn zo hevig is de pijn. Mij arts heeft het tegen mij nog gezegd laat het vast zetten en steek geen prothese is nog te veel in proef fase. Nu heb ik al dikwijls op zijn woorden terug gedacht dagelijks al,het is nu te laat. Groetjes aan al de pijnpatienten Lina.

Effen voorstellen

Ben Luc en ben 43 jaar oud. Ik heb rugklachten sinds 1995. Ben toen op mijn werk (wegenbouw) ineen gezakt door hevige pijn in rug en benen. Dus ik naar dokter , die heeft toen platen laten nemen waarop niks te zien was. Dus verder naar rugspecialist, deze liet een kleurstof in mijn zenuwkwaal spuiten en dan op de foto's was te zien dat ik 3 hernia's had. Zijn cognitale afwijkingen zij hij Ik wist niet wat dat sas maar begreep het snel genoeg, werk verzekering trok zijn handen terug en ik kon naar de ziekenkas gaan om centen. Heb toen een serie epidurale gehad voor de pijn zo een 5 series van 3 spuiten. en dan nog wat pijnstillers die resulteerden in een MAAGZWEER. Moest er ook nog bij komen. Ben toen een jaar later geopereerd om deze hernia's te verwijderen. Hebben er toen 2 uitgehaald langs buik en er kooien in de plaats gestoken. Na 14 dagen werd ik langs de rug geopereerd om op 7 wervels de zenuwen vrij te maken en prothese materiaal te plaatsen. Dit moest er ZEKER 1 JAAR in blijven zitten. Kon toen ook niet weten dat ik allergisch was aan dat materiaal. Heb toen een haal jaar lang niks anders genomen dan valtran tegen de pijn en antibiotica om de ontstekingen tegen te houden Na een jaar ik gelukkig want het materiaal mag er uit. Was dat effe verkeerd gerekend materiaal weg maar de pijn was er nog steeds. Effe de medicatie aanpassen en klaar was kees zij de dokter, mocht toen ook terug gaan werken. had een maand gewerkt en ik zat terug thuis met pijn. Wat zij de adviseren geneesheer dat ik ander werk moest zoeken Ik toen gedaan en heb een 4 jaar met reisbus gereden. En je raad het al hé ,na 4 jaar veel last in links been en soms het gevoel daarin kwijt. weeral thuis wat spuiten hier en medicatie en ik kon weeral verder maar door de problemen met links been niet geschikt bevonden om nog met reisbus te werken. Toen overgestapt op lijn bus (zijn allen automatische ) dus links been niet nodig hé, een jaartje gewerkt en ik zit er weer. Als er nu nog ene afkomt dat ik ander werk moet zoeken ga ik zijn Job doen denk ik (Adviseren geneesheer) Ben nu weer al meer dan een jaar in ziektewet en ga over op invalide kas. Maar ik zit toch met de gebakken peren hé ik heb niks anders dan last en veel pijn. Pak nu dagelijks van medicatie een 120 druppels contramal en nog een trazolan om wat rustiger te zijn en te kunnen slapen. spreken nu ook al van het plaatsen van een neurostimulator en daarom zou ik er wat meer over willen weten ,zoals mensen die dit beestje al hebben en hun ervaringen en of ik het wel of niet moet doen. Maar wat rest er nog anders ?????

Groetjes Formatje13, 11-2-05

Beste leden,

Ik ben hier al een poos ingeschreven,en heb nog nooit niet mijn verhaal geplaatst,ik wist niet meer van het bestaan van de forum tot ik langs surfen op uit kwam. Ben ook al verschillende jaren slachtoffer met mijn rug. Heb 3 hernia’s gehad, kooikes tussen had na een jaar zijn ze eruit genomen want ze waren los. Nu hebben ze mijn rug langs de achterkant vastgezet met platen,dat is nu al 6 maanden gedaan en heb nog heel veel pijn in mijn rug en rechts been. De dokters zeggen zal nog verbeteren,maar volgens mij niet het duur te lang,en ze hebben mij gezegd hoe meer gelaat opereren aan u rug hoe slechter hij word van vergroeiingen littekenweefsels,zenuwen die er in vast geraken we worden gerepareerd en onder tussen verslechten wij maar aan onze rug,wat kunnen we anders we hebben geen keuzes. Grote forum zal eens moeten lezen,en de site vind ik ook heel mooi en prachtig gemaakt,het is in orde.

Groetjes anny1

Beste forum leden,

IK ben Kim,ik ben 29 jaar,ik woon nog bij mijn ouders in kortrijk,en ik heb het hier goed. Met mijn rug is het niet het zelfde geval hoor. Daar sukkel,ik nu al 10jaar mee van mijn 19 jaar begonnen gelijk bij de meesten zeker met een gewone hernia. Deze laten verwijderen,de straling in beiden benen bleven over dat zou nog verbeteren volgen de chirurg. Maar 6 maanden nadien was het nog steeds het zelfde het verbeterde juist niets ik vond dat het nog toenam de pijn. Ben naar een ander chirurg geweest en deze heeft terug onderzoeken gedaan gedaan,en ik was verschoten ik had nog 2 hernia’s, hij kan mij niet zeggen of deze daar al waren toen ze de eerste hebben geopereerd. Dus werd het terug opereren voor de 2 hernia’s en ook een stukje bod tussen geplaatst op deze 2 locaties,zou nu moeten beter gaan. De maanden gingen moeizaam voor bij veel pijn afgezien,en verbeteren was geen sprake hoor in tegen deel,ik voelde dat het nog verslechte. DE chirurg was onder tussen een jaar verlopen terug onder foto’s wat bleekt dat het bod niet helpt en was verschoven. Hij zij direct u laten opereren we gaan op 5 plaatsen 3 wervels overbruggen onder aan vastzetten en op de 5 ook dat het overbrugt is en dat alles vast staat,ging een zware operatie worden zij hij .En inderdaad ik heb geweend geroepen tijdens mijn revalidatie die meer dan een jaar heeft geduurd en ik kon nog niets ik had nog hevige pijn in de rug en benen .De chirurgen konden niets meer doen,ik moest naar de pijnkliniek gaan,ik dacht zal vlug van mijn pijn vanaf zijn dacht ik toch het woord pijnkliniek op zijn eigen al klonk dat het voor u pijn weg te nemen was. Ben met goede moed begonnen aan de pijnkliniek,ik had er de hoop op,en de eerste consultatie klikte goed ze gingen testen doen met mij,moest in de dagkliniek binnen gaan de week nadien. IK was benieuwd de dag zelf hebben ze zenuwblokkades gedaan valde niet goed mee voor mij heb er dagen last van had. Ze hadden alles gelezen en met mijn pijn moest ik morfine nemen dat begon 75 mg per dag 6 maand later was het al 250 mg per dag en had nog enorme pijn opstaan wassen, en ik kon niet meer terug een dag in de living in bed,en dat was dagelijks zo. Op een dag werde er besloten dat het niet verder meer kon gelijk dat we bezig waren en zouden een morfinepomp plaatsen dan zou ik een heel ander leven hebben,bijna geen pijn meer zou terug buiten kunnen alles zag er goed uit,ik stemde toe. DE proef werde gedaan met buiten waartse pomp en ik was beter kon eens kort boodschappen doen,wat in huishouden niet te veel maar moest dagelijks zoveel niet meer liggen,ik was terug beter gezind was herboren. De pomp werde ingeplant na 6 weken,en was zo goed niet meer,de maanden gingen voor bij en de pomp had niet het resultaat gelijk de proef,ze zieden het kan we hebben dat bij een paar personen en het komt niet meer gelijk het moed zijn .Het is nu 2 jaar later en ik sukkelt nog steeds,lig dagelijks in bed moed morfine bij nemen,of ik kan het niet uit staan,ik kan niets doen niet ver gaan het is niet te geloven op zo een ouderdom zo diep in de miserie zitten en zoveel pijn te hebben,het is dagelijks zeker een maal dat ik ween,heb al gedacht aan zelfmoord heeft lang in mijn hoofd gespeeld wat ben ik hier nog. Ik heb dan dat artikel in dag allemaal gelezen,en dat was gelijk mijn leven dat die mens leefde,van dag tot dag ook een pomp veel pijn,morfine bij nemen. Dan heb ik gedacht wij zijn niet de enige en dat verhaal heeft mij heel veel gedaan,ik ben beginnen anders denken en ik ga er nu ook voor vechten,het zal met vallen en opstaan zijn,maar ik wil terug leven nu ik dat verhaal heb gelezen. Ben op de site gaan kijken en ik vind het mooi dat iemand zoveel pijn heeft,de moed heeft om zo een goede site te maken,met veel uitleg op voor de mensen aan de foto te zien van Hans heeft deze jongen ook de nodige miserie al gekend.

Ik wil lid worden van het forum,dat ik eens kan lezen hoe jullie met de pijn om gaan.

Groetjes KIM

hallo, ik ben joél.

Ik ben ondertussen 42 jaar. woon te samen met mijn dochter van 14 zij is bij mij komen wonen van toen ze 9 jaar oud was. ik zelf ben beginnen te sukkelen van mijn 28 jaar aan mijn rug op mijn 30 hebben ze mij een diskus hernia weg genomen niet zo erg want na 6 weken was ik weer terug aan werk. dat heef een jaar goed gegaan en de pijnen kwamen terug . terug naar Genk geweest voor foto’s . en wat bleek l4 l5 s1 moes ik terug onder het mes toen hebben ze stuk bot van mijn heup genomen en dat geplet en zo opgevangen om mijn tussen wervels te vervangen 6 bouten er langs af geplaatst om mijn wervels vast te hangen na 2jaar verging ik nog van de pijn ik had al vernomen wat er bestond van morfine derovaaten niks helpt meer. terug naar zieken huis om te kijken wat er gaande was en inderdaad alles was van zijn plaats verschoven . met als resultaat helemaal opnieuw beginnen. maar dat heb ik wel in Leuven laten doen omdat de rug zo vaak was open gesneden moesten ze alles langs de buik in zetten na 1 maand was ik terug thuis maar de pijn was niet beter toen hebben ze maar naar een jaar testen mijn hebben ze mij een morfine pomp geplaatst en toen is mijn pijn met 70 percent geminderd. ik moet nog alle 3 maanden naar het zieken huis voor mijn pomp vulling en voor de rest proberen we het zo goed mogelijk te vinden met onze twee zo dat was mijn verhaal over mijn rug moest ik alles hebben verteld dan was ik met een uur nog bezig .maar zo weet je toch al een beetje af van mijn bestaan . zo doei en tot gauw.

alvast bedank dat ik er mocht bij horen joel.

Ik heet Ben van Bergen en ben geboren op 25 mei 1959

Ik heb in 1980 een spondylodese L5-S1 gehad. De eerste klachten begonnen in 1978. Ik werkte in de bouw en deed aan parachute springen. Kan me niet herinneren dat ik ooit verkeerd terecht ben gekomen. In eerste instantie alleen uitval in het linker been. Na de operatie ook in het rechter been. In 1982 hebben ze besloten aan de achter zijde enkele wervel bochtjes weg te halen om de zenuwen wat meer ruimte te geven. Alles bij elkaar 5 jaar mee zoet geweest. In 1983 wilde ik absoluut weer gaan werken en ben als poetshulp in een zwembad terecht gekomen. Niet het leukste werk maar ik wilde hoe dan ook wat doen. Ik ben toen een cursus zwemonderwijs gaan volgen en van het een kwam het ander. Zo heb ik 8 jaar in het zwemonderwijs gewerkt. Uiteraard zat ik de hele dag in het water en zwom zelf heel veel. In die tijd heb ik ook weinig klachten gehad. In 1991 ben in de commercie in gegaan .Eerst een tijd op de weg en later op kantoor. In 1999 is het weer begonnen. Langzaam uitval verschijnselen in beide benen. Naar het ziekenhuis en daar constateerde men een kanaal stenose. Veel fietsen was het advies. Dat heb ik al die jaren van te voren ook veel in combinatie met zwemmen gedaan(zelfs op wedstrijd nivo!!!)Dit heeft 1 jaar goed gegaan. Daarna kon ik niet meer op de fiets komen en thuis waren we druk bezig met het opvoeden van 3 kinderen, dus je begrijpt dat dit ook veel energie kosten. Tevens ben ik sinds 1994 bezig onze trots( een boerderij ) die we toen konden kopen, op te knapen .In Januari 2000 ben ik vervolgens voor de eerste keer met spoed opgenomen in het ziekenhuis met mictie klachten en heel veel pijn in mijn rug en benen. Ik kon niet meer plassen?Iedereen stond voor een groot vraagteken. 2 weken ziekenhuis alles op z’n kop gezet. Niks kunnen vinden. Weer naar huis en vervolgens weer gaan werken( ik was gepromoveerd tot bedrijfsleider door allerlei avond studio’s). Klachten werden in de zomer altijd minder?? Februari 2001 weer spoed opgenomen met mictie klachten en weer de hele toestand en vervolgens na 2 weken weer na huis. Men was er in tussen achter dat ik door de pijn waarschijnlijk niet kon plassen echter zijn er ook diversen urologische onderzoeken geweest die niks opleverde. Februari 2002 met spoed naar de eerste hulp? Weer met dezelfde klachten echter dit keer geen opname. 2003 was het jaar waar ik door heen gekropen ben. Het ging allemaal maar net goed. Februari 2004 weer spoed opnamen in het zelfde ziekenhuis (St Radboud Nijmegen) Ik was in 2003 ook al bij het pijn centrum terecht gekomen en sinds die tijd allerlei onderzoeken en caudaal injecties gehad.Bij de laatste opname hebben ze me echt helemaal op z’n kop gezet en de neuroloog zie keihard dat er niks te vinden was en dat ik maar moest accepteren dat het zo was.

Ik ben toe verder gegaan met Dr. Wolf van het pijncentrum van de St. radboud. Deze nam mij ver serieus en stelde voor om een voor onderzoek te doen en naar een epiduraalscopie. In April 2004, ik kon nog steeds niet werken en lag 23 uur per dag op bed, kreeg ik een telefoontje dat ik in aanmerking kwam voor de scopie. 21 juli 2004 is dit gebeurd en tot zijn spijt moest dr Wolf constateren dat de epidurale ruimte zo’n 30 cm dicht gegroeid was met littekenweefsel. En tot overmaat van ramp nog in de meest extreme vorm. Ik gebruikte 400 mg tramadol en ongeveer 20mg diazepan per dag om de pijn te stille. Alle zenuwen in dit gebied zijn vergroeid met het weefsel en hier is niets meer aan te doen. Ik ben in overleg met mijn zorg verzekeraar en mijn vaste fysiotherapeut begonnen aan een revalidatie training. 3x per week trainen en 2x per week massage. Dit heeft er toe geleid dat ik in december 2004 weer langzaam kon gaan werken. Ik had al een aangepast bureau en stoel etc. Nu kreeg ik ook in mijn auto een aangepaste stoel en ik moet zeggen, als ik nu last van mijn rug heb, het liefst een eind met de auto ga rijden. Maar dit terzijde. Ik werk sinds begin maart weer fulltime en dat bevalt me erg goed. Ik moet wat te doen hebben en ik heb me tenslotte niet voor niets opgewerkt naar de functie die ik nu heb. Vanmorgen ben ik nog naar de St-Radboud geweest en heb een intake gesprek voor neuronstimulatie gehad. Waarschijnlijk krijg ik binnen nu en 4-6 weken een proef stimulatie. Echter was er zoals gewoonlijk, weer een probleem. Ik heb heel wisselende pijnen. De ene keer in mijn rug de ander keer in mijn kuiten, dan weer mijn bovenbenen en dam weer mijn billen. Bij pijn in de billen helpt de massage die ik samen met mijn fysiotherapeut ontwikkeld heb het best. Flink de grote zenuwen die uit de rug komen masseren en het vel van mijn litteken op mijn rijg oprekken. Klinkt raar, maar dit werk over het algemeen erg goed. Ik ben ook de enige patiënt van deze therapeut die geen vast behandelingsplan heeft maar er word elke week gekeken wat we nu weer doen?? Is wel grappig, hij vraagt regelmatig aan collega fysiotherapeuten of zij ervaring op dit gebied hebben en niemand kan hem helpen. Dus vinden wij samen elke keer weer nieuwe dingen uit die helpen. Ik ga er elke week 2x heen 1x voor de massage en 1x om te trainen. Ik heb nu in het kort een beetje verteld wat mijn probleem is. Graag zou ik daarom ook in contact komen met mensen die het bovenstaand probleem herkenen en misschien al een stap verder zijn met de neuronstimulatie en wat hun ervaring hier in is?Hopelijk ben ik duidelijk geweest en is mijn verhaal interessant genoeg om te delen met anderen.

Groetjes Ben

Beste Forum Leden,

Ik ga hier ook een mijn verhaal vertellen over mijn rugproblemen,ik ben Danny en gehuwd we hebben geen kinderen. mijn problemen zijn 10 jaar terug begonnen. Het is begonnen met een hernia operatie,dat nooit genezen is geweest. Ben dan na een jaar terug geopereerd geweest aan de rug op L5-S1 die op elkaar bijna zaten,hebben ze bot tussen geplaatst met een ijzer plaatje .Dan is de miserie begonnen met de pijn,heb ondertussen naar de pijnkliniek geweest,en daar hebben ze na een jaar een test gedaan met een neurostimulator.Dit helpt niet voor de zenuw pijn dat ik nog had,er is besloten geweest na onderzoeken om de zenuwen terug vrij temaken operatief,de eerste maanden was ik goed. Daarna heb ik terug miserie had waren ze terug vast gegroeid te veel litteken weefsel luid het verdik .Nu sukkel ik nog steeds heb nog pijn,en heeft geen zin om het terug te laten doen maak te veel litteken weefsel aan. Dus is het nu dagelijks pijnstillers nemen,en veel kan ik niet doen een beetje huishouding en het is ook alles wat ik kan doen. Vind het zeer erg dat een rug u gezondheid kan beďnvloeden,en u leven helemaal anders maken dan vroeger jaren,het is best dat ge daar niet te veel aan denkt want men zou er zot van worden en depressief ook. Ik vind ook dat ze in de ziekenfondsen toch iets meer hun best konden doen om mensen die chronische pijn hebben te helpen. Wat hun rechten zijn,van wat ze kunnen genieten en van die dingen verder. Ik ben dat allemaal veel te laat te weten gekomen kan er ook niets aan veranderen als men het niet weet. Hans bedankt voor mij op de hoogte te houden voor de zorgkas wist ik ook niet,en het gaat in orde komen trek ik nu ook bij in de maand het geen wat het is , is het zeg ik steeds. Julie hebben hier op de forum een goede Forum Admin heeft mij goed geholpen voor inlichtingen bedankt Hans.

Groetjes aan allen Danny,

Dag forum leden,

Ik ben Naomi,ik woon in ieper ben gehuwd geweest is afgebroken door omstandigheden. Ben nu al 20 maanden thuis met mijn rug,ik werkte in een restaurant en kon het niet meer houden in mijn rug dat rechtlopen en opdienen. Nu kan ik mijn huishouden zelfs niet meer doen zo slecht ben ik nu,ik vind dit erg en zeer triestig. Wat is er aan de hand ben geopereerd geweest van hernia is niet goed gekomen volgens mijn schuld hadden de artsen gezegd veel te vlug iets beginnen doen en kon niets doen van de pijn. Ben veranderd van kliniek ga nu in roeselare,daar hebben ze nieuwe onder zoeken gedaan dat ik de uitslagweet van vorige week. L5-S1vernouwde tussen wervelschijf op L3-L4 staat de wervelkolom wat naar binnen,met gevolg dat er zenuw vernauwing is op deze hoogte,en daar de meeste pijn van daan komt. Het verdik luid opereren en alles vast zetten van onder aan tot en met L2 en de ruggenwervel terug recht brengen!!!Ik heb het op foto gezien en het is geen fraai beeld hoor,ik ben van zinnens om nog een arts om een opinie te hebben want eer ge zo iets laat doen moed ge vertrouwen hebben in de arts die het doet en dat is er nu niet. Als ge dan bent geopereerd sta ik er alleen voor ouders heb ik niet meer,een paar vrienden nog maar deze gaan mij dagelijks niet komen helpen,ik zou bijna naar een revalidatie center moeten gaan voor een maand tot ik iets meer kan. IK heb nog 2 hondjes ook Maltezers die beestjes hebben ook aandacht nodig,ze liggen nu dagelijks bij mij tijdens de avond lig ik plat,ik denk dat ze mijn pijn ook aan voelen .Daar houden de heren van de kliniek geen rekening mee,en als ik vraag hoe veel slaag kansen ik heb geen commentaar hoor. Dus voorlopig is het een puzzel waar ik niet kan uitkomen,ik weet niet of het zal gaan en hoeveel minder pijn ik zal hebben. Mijn huisarts durft ook niet te zeggen doe die ingreep hij weet ook niet hoe het zal aflopen. Tot zover mijn verhaal.

Groetjes Naomi Ieper,

Beste forumleden,

Ik ben ook een chronische pijnpatiënt gedurende 5 jaar al ik woon in Roosdaal ,en bij wonder hebben we elkaar ontmoet in de pijnkliniek .Ben gehuwd al 20 jaar dit jaar ben er nu 44 jaar en hebben een dochter van 17 jaar Elke. Mijn man noemt Eric,en werkt dagelijks bij volkswagen aan de band. Ik ben in 2005 eerste maal geopereerd van een hernia l5-l4 met blijvende pijn en uitstraling in het been. Na een jaar hebben ze besloten om de tussen wervelschijf te vervangen door discusprothese, heb ik geen goede ervaring mee had met deze ingreep .Dat gebeurt langs de buik en ik heb er een infectie aan opgelopen deze heeft weken geduurd eer ik de kliniek heb mogen verlaten .Met de revalidatie vlotte het ook niet hoor,ik kan de oefeningen niet doen van de pijn die ik had .Ze hebben alles nagekeken en hebben ontdekt dat er een zenuw helemaal was vast gegroeid met litteken weefsel. Daar hebben ze mij aan geopereerd en was 50 procent beter,nu is het terug na 6 maand terug vast gegroeid en zijner nu meer zenuwen,ze gaan niet meer opereren heeft geen zin meer zou steeds slechter en slechter worden. Nu ben ik sinds een paar maand naar de pijnkliniek door verwezen waar ze proberen met inspuitingen de zenuwen wat losser te krijgen,is al een keer verbetert maar nu gaat het niet meer voor uit. Het is nu afwachten wat het nu gaat worden.

Vriendelijke Groet Joke,Roosdaal

Beste leden,

Ik ben nu ook al jaren aan de sukkel met mijn rug,heb een hernia operatie had over een 15 tal jaar hernia verwijderd blijvende beschadiging aan de zenuwen zenuw zelf is plat gedrukt door te lange beschadiging van de hernia. Nu heb ik een slijtage l5-s1 ze zouden er een prothese in plaatsen,maar ik heb al slechte ervaringen gelezen en ben beginnen twijfelen. Het verhaal dat op www.ruginfo-en-pijn.be staat van de webmaster,daar kan ik mijn verhaal wat van vergelijken,ik ben wel naar Leuven geweest voor stimulator en later voor de morfine pomp .Ik ben ook niet goed lig dagelijks in bed met ernstige pijnen.(heb regelmatig inspuitingen van doen om de pijn aan te kunnen)Ik zou minder pijn hebben moest ik een prothese laten plaatsen probleem pomp en stimulator. Ben ook van iemand er op gewezen dat het in de alpha kliniek in München heel goede service heb en dat ze de prothese plaatsen met pomp er in. Heb dat verhaal van iemand chrisje die daar geweest is en het laten doen heeft ze is veel beter,minder pijn en de morfine meer dan de helft minder staat ze. Dus zou ik ook graag gaan maar het ontbreekt mij aan geld voor te gaan heb direct veel geld nodig hoor prothese plaatsen is al 20.000¤ zonder de rest nog. Daarom ben ik lid geworden om eens te luisteren of er nog andere oplossingen zijn met mijn groot probleem.

Groetjes Engelmarie

Beste,

Zelf heb ik al vanaf mijn tiende last van rugklachten. Na vele jaren in en uit het ziekenhuis, alternatieve geneeswijze(mierenzuur) en steeds toch meer last krijgen van de rug is er verleden jaar dan een hernia geconstateerd. (en slijtage in sommige ruggenwervels.) Een lekkere flinke scheen het te zijn. In juni 2004 ben ik hiervoor geopereerd. Toen ik uit de operatie kwam en wakker werd heb ik liggen schreeuwen om de beenpijn. Wat ik eigenlijk vreemd vond, maar niet echt direct antwoord op kreeg na navraag. De hernia was er dus uit en er was een spier verlegd. Oké hierna de revalidatie in en hier een paar maanden voor thuis gezeten. Nu is die pijn in mijn been nooit verdwenen geweest. Dit schijnt voor te komen bij sommige mensen die een herniaoperatie hebben gehad. De rugklachten ook niet en die spelen de laatste tijd weer goed op. Zelf met fysio, waar ik nu meebezig ben,lukt het niet om dit te verminderen. Alles speelt weer op, de rugklachten, de pijn in mijn been en volop krampen in de benen. Teleurgesteld, bedroefd" Nu kan het zijn dat er weer een hernia in zit, maar mijn gedachten gaan ook uit naar die spierverlegging. Wie heeft hier ook ervaring mee gehad, met een spierverlegging waar je na je herniaoperatie nog volop last van blijft hebben. Bij deze wilde ik ook graag weten wat voor algemene ervaringen andere mensen hebben meegemaakt NA hun herniaoperatie.

Groetjes Breker ,5-10-2005