Beste forumleden,

IK ben geen nieuw lid maar heb mij nog niet voorgesteld ik ben Terry, ik ben 48jaar gehuwd met Jose en hebben geen kinderen. Bij mij is het op mijn 40ste begonnen daar voor nooit rugpijn had ik had nu lage rugpijn met uitstraling naar het linker been. DE onderzoeken wezen uit 2 hernia’s op L5-S1 en L5-L4 2 boven een er werd afgesproken om deze te verwijderen en daar na zou ik terug goed zijn ik was al blij dat ik zou goed komen hoor dus heb ik dat toegelaten om de operaties te doen. De eerste dag was het gelijk beter maar naar mate ik terug opliep ging het steeds slechter en slechter na 6 maand kon ik het niet uithouden van de pijn. Ze hebben dan inspuitingen gegeven geen effect op de pijn. Dan hebben ze terug onderzoeken gedaan ze hadden dat nog nooit voor had en zagen dat de onderste tussen wervel schijf op die tijd was versleten stelde mij een operatie voor om te verhogen en een blokje tussen te steken weet nog niet wat ze er tussen hebben geplaatst hoor,ik verstond dat als het versleten is dat het moest gemaakt worden logisch vind ik. Na de operatie had ik nog meer pijn was normaal ging 6 maand duren,ik heb veel afgezien tijdens die tijd hoor,mijn huisarts heeft veel inspuitingen geven hoor tegen de pijn. Na 6 maanden hebben ze mij terug onderzocht en nu zouden ze mij terug opereren want ze gingen mijn rug vast zetten ik heb vlak af gezegd neen om mij nog meer in de put te steken en nog slechter te zijn. IK ben naar de pijnkliniek geweest in eeklo na informatie bleek dat een zeer goede pijnkliniek te zijn. Mijn eerste afspraak verliep goed heeft mij uitgelegd dat hij mij ging onder zoeken met kleurstof op de zenuwen,en dan met inspuitingen mij ging proberen te helpen. Na 6 maand wist ik al dat de zenuwen waren beschadigt het kon zijn van te lang te lopen met die hernia’s ook. DE inspuitingen hebben niet geholpen heeft dan een proef gedaan voor een neurostimulator ik heb daar een maand mee rond gelopen met dat bakje om te testen,ik was er niet veel beter mee dus werde het niet ingepland. Ze zijn tegen de pijn gestart met morfine dat was beter voor de pijn hoor,maar ik had steeds meer en meer van doen dat ze hebben besloten om een test met een morfine pomp te doen en de pillen afbouwen,ik heb 6weken op proef gestaan en dat helpt tot 80 procent hoor. De pomp is ingeplant geweest in 2001 eind van het jaar dan hebben ze nog moeten bij regelen en ik sta nu op 9mg per dag en ik ben redelijk goed hoor na een inspanning moed ik toch steeds rusten maar ben blij dat ik het heb laten doen de pijn is uit been juist de rug nog bij stappen. En bij overbelasting kan ik ook nog eens pijn hebben in het been,dan moed ik wat rusten en gaat er uit.

Veel groetjes van terry en jose.

Dag beste leden,

IK ben Andreas en ik woon in dienze,ik ben gehuwd met nicole en heb een dochter van 16 jaar. Bij mij is het 20 jaar geleden begonnen met pijn in mijn rug en been,ze hebben verschillende onderzoeken moeten doen eer ze het gevonden hebben het was een hernia op l5-s1 deze werd verwijderd en ik ben na de revalidatie 4 jaar gaan werken dan had ik terug pijn in mijn ander been ik dacht terug aan een hernia en inderdaad ik had op l5-l4 een uitpuilende hernia deze werd ook verwijderd en ik hed dan nog 5 jaar kunnen gaan werken ik ondervond bijna geen last hoor. Maar de pijn is stilaan terug gekomen op gemak aan heb zo lang mogelijk gewerkt tot ik niet meer kon. ZE hebben mij opgenomen en ze zouden de onderste wervel vast zetten de pijn kwam van daar de operatie was heel goed gelukt ik heb er wel een jaar mee thuis gezeten. Daar na ben ik terug beginnen werken na een jaar kon ik niet meer ik ben eens al kruipen naar huis gekomen dat ik niet meer kon gewoon van de pijn in been en de rug. Dan hebben ze een neurostimulator geprobeerd ben daar een jaar mee beter geweest,en mijn pijn verergerde tot het niet meer ging. Dan heb ik een grondig onderzoek gehad en hebben ze besloten om mijn onderste wervel vast te zetten met een blokje en deze daar boven een prothese te plaatsen. Het heeft een lange operatie geweest hoor en een lang herstel. Van mijn rug dat vast staat heb ik geen last meer maar op de plaats van de prothese heb ik nog pijn van hoor. Mijn been en rug op de hoogte van de prothese doen heel veel pijn hoor. DE operaties zijn al een 1 jaar 1/2 gedaan en heb nog last zal nooit niet meer goed komen hebben ze gezegd,ik ben nu terug in de pijnkliniek en moet 150mg morfine nemen op een dag. Want over 6 maanden had ik pijn in mijn linkse hand en arm en hebben het onderzocht ik heb 2 hernia’s in mijn nek nu zitten en vandaar dat mijn arm verlamming verschijnselen hebben en tintelingen in zitten. Zolang het daar bij blijft laat ik er niets aan doen hoor ben er zeer bang van om dat te laten doen. ZE hebben nu in de pijnkliniek voorgesteld om een morfinepomp in te plaatsen en ik heb gezegd neen dank u ik vind dat erg en wacht er zolang mogelijk mee. IK ga zien wat de toekomst me brengt ik ben er niet gerust in dat weet ik zeker hoor.

Groetjes Andreas Dienze.

Hallo iedereen,

IK ben dezere en ik ken hans ook al een gele poos hoor nog van voor clubs,ik zelf ben al jaren chronischepijnpatient. IK ben ik begin geopereerd geweest aan 2 hernia’s,en hebt dan voor een paar maanden gaan werken en dan ging het terug verkeert meer rugpijn en terug pijn in het been. ZE hebben mij onderzocht en de 2 onderste wervels vast gezet met er iets tussen voor mijn wervels terug goed van hoogte te staan,dat heeft een hele operatie geweest hoor. Na vele maanden revalidatie had ik nog 40procent pijn over en ik nam dan drupjes tegen de pijn,ik ondergoud nog mijn huis ramen eens inwrijven hier iets maken en daar een kleinigheid.

Een jaar nadien had ik terug hevige pijn terug naar de kliniek en onderzoeken ik had daar boven een dubbele hernia,ik denk dat het voortkomt met die onderste te verhogen en iets tussen hebben gestoken dat er te veel druk was op deze schijf hoor,en ik denk niet dat ik mis ben hoor. De hernia’s werden verwijderd en met blijvende pijn,ze wisten niet hoe het kon ik heb zo 2 jaar neergelegen ik kon niets meer,het was een zenuw dat geschonden was heb ik dan in de pijnkliniek horen zeggen. IK begrijp dat het niet altijd gemakkelijk werk is dan ze het dan direct zeggen wat er is gebeurt maar ze zeggen niets kent u dat. IK ben na 2 jaar met erg vele pijn in bed gelegen bij de pijnkliniek geraakt deze hebben mij niet in draai gehouden hoor een paar inspuitingen het helpt niet dan hebben ze een proef gedaan met een neurostimelator ik stond dan ook op 200MG morfine per dag hoor en die test heeft niets geholpen hoor terug verwijderd. Dan hebben ze gezegd nog 1 ding gaan we proberen de morfine pomp ik was er niet voor compleet tegen echt waar. ZE zegden we doen de proef inplanting is het niet goed trekken we alles uit en gedaan. IK heb er zeker 6 maanden over nagedacht en toch geprobeerd had te veel pijn hoor. DE dag nadien was hij op de kamer we gaan u morfine pillen afbouwen binnen 4 dagen hebt u geen meer nodig ik zeg het is goed maar geloofde hem zeker niet hoor. Hij kwam alle dagen de pomp regelen en na 5 dagen mocht ik naar huis zonder pillen en met minimaal van pijn ik kon het niet geloven hoor dat ik zo goed was kon terug wat stappen en eens buiten gaan. De maand nadien hebben ze ingepland en ik ben er goed mee buiten vroeger hoor,ik kan nog eens een slechte dag hebben,ik kan eens gaan eten uitgaan met de wagen het is een heel ander leven had ik geweten ik had geen 6 maand gewacht hoor zeker weten. IK kan het iedereen aanraden die in de miserie zit met zijn rug en hevige pijn heeft denk eens aan een pijnpomp. Mijn leven is helemaal veranderd hoor,ik zit wel nog met beperkingen dat moed u aanvaarden.

Groetjes aan alle pijnpatiënten. Dezere.

Beste leden,

IK wil mijn verhaal ook eens kwijt ik woon in deerlijk ik ben 39 jaar gehuwd al 20 jaar geen kinderen.
IK ben in 88 geopereerd geweest aan een hernia L5-S1 en ik ben na herstel goed geweest ik ben terug kunnen gaan werken alles ging heel goed hoor we hebben dan een huis gekocht alles veranderd zelf gedaan werk op de bouw. IN 2000 krijg ik een auto ongeval was niet mijn fout zat op een voorrang baan is er ene overgestoken heb nog geremd maar helaas. IK was helemaal buiten westen hebben mij met de ambulance naar spoed daar ben ik na 4 uur terug bij gekomen,ik had een arm gebroken mijn rug had een slag had deze moest geopereerd worden en gingen ze de wervels terug op haar plaats steken er zijn er 3 verschoven en gingen ze vast zetten met bouten en plaatjes. DE eerste operatie heeft 6 uur geduurd ik heb daar enorm veel pijn van had en hebben mij gezegd dat er zenuwen geschonden waren. ZE hebben dezelfde week terug geopereerd daar na was de pijn meer uit te houden met hevige pijnstillers. DE wervels hebben ze terug redelijk goed gekregen u ziet dat goed op de foto’s er voor en de foto’s daarna en ik moed zeggen zit veel ijzer in hoor. Ben na 1 maand de kliniek verlaten met veel pijn in mijn been ik sleep er mee. IK had een revalidatie arts en ik moest na 6 weken beginnen oefeningen doen in het water voor mijn been. Maar dat deed er geen deugt van het was slechter geworden,ik ben terug naar de neurochirurg geweest en stelde mij voor om in de pijnkliniek een neurostimulator te plaatsen tegen de pijn in dat been. DE proef werde op 4 weken uitgevoerd en het was iets beter ze hebben hem ingepland na enkele maanden had ik hevige pijn van in de rug naar de heup en zo naar been en voet. ZE weten genoeg het probleem het is een hoofdzenuw die geschonden was. En hebben mij morfine gegeven ik sta nu op 200MG per dag en heb nog pijn hoor.

Maar nu kreeg ik de rekeningen van de operaties zieken huis stimulator enzovoort te betalen 980.000bf de tegen partij ging in beroep en moest ik maar betalen ik heb een deel van mijn geld dat ik nog had betaald mijn ouders hebben ook 1/2 miljoen bijgelegd de advocaat zegt dat we gaan winnen ze rekken het gewoon. Nu sta ik op 300MG morfine en zou moeten een morfinepomp laten steken dat ik minder morfine van doen zou hebben want ik neem te veel voor mijn gezondheid is het niet goed. Maar ik betaal niet meer uit eigen zak hoor want het is bijna 2miljoen met al mijn kosten er bij en nu nog eens een halfmiljoen voor die pomp ik zou ze moeten hebben normaal tegen eind van het jaar zou het rond zijn straks moet ik nog mijn huis verkopen mijn vrouw heeft nog een jobke na haar werk,ik ben haar heel dankbaar want zonder haar zou ik het niet halen hoor zeker weten hoor. IK hoop dat ik vlug mijn morfine pomp zal hebben hoor want het is hier niet te doen zoveel morfine nemen en nog veel pijn hebben.

IK ben blij dat ik mijn verhaal eens onder de mensen kan vertellen mijn verhaal heeft ook eens in de dag allemaal gestaan 2 jaar terug dacht ik. IK lig dagelijks in mijn bed en van op de bedtafel met een laptop kan ik op internet nog niet lang hoor mijn internet betalen mijn ouders voor de laptop te kunnen kopen hebben ze een mosselsoepie gegeven hier in de wijk er zijn er veel die mij helpen met de onderhoud huis kan ik ook niet meer doen en mijn vrienden doen dat voor niets hoor vind ik heel tof van die mensen dat zijn echte vrienden hoor. IK hoop vlug dat ze mijn pomp kunnen plaatsen dat er een uitspraak is hoor het word tijd want mentaal ben ik er ook onder aan gaan.

groetjes,Barry

Beste vrienden,

IK heb als nicname turner,ik woon in marieakerke en ben gehuwd en heb 2 kinderen. IK sukkel ook al heel lang met mijn rug hoor,ik ben eerst geopereerd geweest aan 3 hernia’s IK heb dan nog veel pijn aan over gehouden ze hebben dan de onderste vast gezet dat was een beetje beter voor een tijd nadien had ik terug meer pijn hoor. ZE hebben mij dan naar de pijnkliniek door gewezen en daar hebben ze wat onderzoeken gedaan,een zenuw beschadigt hebben ze daar voor een neurostimulator in gestoken en dat was lichtjes beter maar naar mate de tijd vorderde verslechte het met mij hoor. IK heb dan een jaar in mijn bed gelegen ik kon niets meer doen van de pijn ik moest veel morfine nemen per dag hoor. De arts kwam nog op moeilijke momenten bij spuiten tegen de ergste pijn ik heb dan een pijnlijk jaar gekend. ZE hebben dan besloten om mij een morfinepomp te plaatsen in Brugge in de pijn kliniek. Nu heb ik minder pijn kan ik terug met de auto rijden en eens ergens gaan er zijn nog dagen dat ik mij minder voel ook dat ik rust hoor. Maar mijn leven is terug meer comfort of vroeger hoor dat is iets dat zeker is,ik zou niet meer zonder mijn morfine pomp kunnen leven hoor. IK ben hier al een tijdje lid met het nieuwe forum wou ik mij eens voorstellen dat Julie weten wat ik heb mee gemaakt hebt.

Groetjes Turner2,

Beste forumlezers,

IK ben hie ook al een tijdje lid en ik wil nu ook eens mijn verhaal doen.
Ik ben nu 50 jaar en ben gehuwd met een zeer goede man we zijn al 27 jaar gehuwd is al een gele term hé en we zien elkaar nog zeer graag. Bij mij is het begonnen op mijn 40ste dat ik rugpijn(hevig) en pijn uitstraling in het rechts been,ik heb dan eerst ontstekingsremmers had massage platte rust help niet veel. dan zijn ze beginnen onderzoeken doen en hebben na een tijd een hernia ontdekt onder aan de rug. Deze werd dan verwijderd en ik ben dan terug 2jaar kunnen gaan werken. Dan kreeg ik terug pijn in de rug maar was nog erger ik kon voor zeggen niet meer stappen,ik vond dat zeer erg hoor. In de kliniek onderzoeken gedaan pijnstillers moest ik nemen dalfagan werkte niet veel,maar ze hadden gezien dat de onderste tussen wervel was zo goed als versleten. Ik moes een operatie onder gaan om deze tussen wervel van tussen te doen en een stukje tussen te steken dat met bot is aan gevuld van uit mijn heup ,en er komt een plaatje ook op. De operatie werde uitgevoerd maar ik werde gewaar dat het niet het zelfde was mijn pijn bleef in been de rug is wat beter gekomen,maar ik kon bijna niets meer doen in het huishouden of ik had heel veel pijn. De chirurg heeft het mij uitgelegd hij geeft gezien als het open was dat er een hoofdzenuw was geschonden,en daar door heb ik nog steeds pijn in mijn been. IN mijn rug heb ik ook nog pijn als ik rustig blijf en mij plat legt dan gaat het met mijn pijnstillers ik heb nu contramal 3 keer 100mg per dag en in de nacht kan het ook gebeuren dat ik nog een neem als ik niet kan slapen. IK neem 2 maal daags een spier ontspanner mylostan 1s'morgens en een s'avonds en nog een stilnoc slaappil deze werkt niet veel meer hoor. Dat is het een beetje als het niet verbeterd gaan ze in de pijnkliniek mij nog eens inspuitingen geven het heeft al eens een beetje geholpen maar was vlug over,maar ze zouden een ander product in doen. IK zal eens terug gaan en zo blijft een mens met chronische rugpijn door het leven gaan dag na dag eens een betere dag en dan eens een slechtere dag. Een ding is belangrijk u moed nooit opgeven hoor dat heb ik geleerd.

Veel groetjes Magriet.

Hallo allemaal,

Ik ben peter. Woon in Breda (NL) , heb hernia operatie, (l4/s1) ondergaan 5jaar geleden. Toen litteken verwijdering en zenuw verlegging operatie ondergaan, 3 jaar geleden spondyolese l5/s1 , nu na 3 jaarweer veel pijn aan onderrug en nu beide benen en voeten,na een maand Ziekenhuis opname en allerlei onderzoeken blijkt dat mijn zenuwen zijn Beschadigt ben nu, af gelopen dinsdag 20 aril 2004 naar huis gestuurd na zenuwstam blokkade ook l4/si , lig nu thuis op een bed beneden met alle medicijnen, Moet nu revalidatie gaan doen en verdere behandeling poliklinies ondergaan in Breda bij pijnteam in het ziekenhuis…….war ik niet weet wat ze gaan doen en van plan zijn , jullie enig idee ??? Man zit onder de morfine 2x 30mg, neurotin 6x 200 mg , pijnstillers 2x daags, teven kan ik geen ontlasting opwekken omdat ik daar geen kracht meer kan zetten, plassen komt ook niet als ik het wil soms spontaan???enz., slik zo'n 19 tabletten per dag, ben benieuwd wat Me nog meer te wachten staat, om eerlijk te zijn heb veel verhalen van je Site gelezen van leden van jullie dus...... maar dat maakt me eerder depri Als dat ik er positief over ga denken !!! snap je, maar wil toch verder lezen en Met andere ledenveel en zo snel mogelijk meer van te weten komen…. Oké dit was in het kort even iets over mij hoop iets van je te horen.. Operatie ondergaan op 28-6-04 zo ben ik weer na een goede 3 weken, ben weer thuis, en dacht nu ik weer even goed kan zitten lat ik jullie even vertellen hoe het met mij gaat............ De spondyolese (operatie) van L4 / L5 / S1 is gebeurd, tussenwervels zijn eruit, aankomend en al groeiend littekenweefsel op bot is behandeld en zenuwen zijn allemaal vrij gelegd. HET ZIT VAST ECHT VAST MERK IK. Maar........... ik heb geen pijn in mijn benen meer en kan weer gewoon plassen en ook stoelgang is weer goed opgang gekomen, mijn voeten zijn NU alleen sávonds nog aan het tintelen als ze moe zijn ( loop en doe gewoon te veel), rug pijn is weg........... en alleen nu nog 1 pijnstiller (movicox + paar paracetamol) verder geen medicijnen meer, kan redelijk goed lopen, rondje om huis al.................... GOED HE.

Groetjes Peter, Breda

Beste leden,

IK ben ilseke en ik ben 26 jaar en woon nog bij mijn ouders ben nog vrijgezel. De site vind ik hier heel mooi en de forum ook,maar ik had nog geen moed had om te schrijven, o ja ik woon in Ninove oost Vlaanderen. IK ben nu al 3 jaar thuis van mijn werk wegens rugklachten onder rug met uitstraling naar rechts been. jaar terug geopereerd geweest van hernia aan L5/S1 met lichte tijdelijke verbetering geweest. Nu sukkel ik nog met mijn rug en been en zouden ze mij willen een prothese plaatsen of de wervel vast zetten,met een ralif operatie langs de buik(zie ik niet zitten) voor de moment lig ik dagelijks neer in een bed van Vlaams fonds herstelbaar en rust bijna 24 uur op 24 (omdat ik niet anders kan) IK heb al een paar behandelingen had in de pijnkliniek zonder blijvend resultaat (tijdelijke verbeteringen van een dag) Ze zouden anders een stimulator plaatsen maar het zou bij mij niet helpen volgens de arts(heb met een tensapparaat gewerkt geen effect). Dus volgens de pijnkliniek zit er anders niet op dan en operatie langs de buik om vast te zetten of een discusprothese. IK geef de toelating niet zijn ze begonnen met durogesic pleisters mij voor te schrijven daar kon ik niet tegen (nog merken geprobeerd geen zin helpt niet) Nu komt de dokter mij dagelijks als ik bel contramal inspuitingen geven (die pillen werken niet zo goed) Onder tussen lig ik hier maar met pijn en ze hebben nog geen ander voorstel dan opereren,er zou al een vrij grote slijtage zijn van de tussenwervelschijf ook. In de pijnkliniek hebben ze de zenuwen onder zocht en er blijkt een beschadiging te zijn van de operatie?of van de hernia? Ik begin het moe te worden hier dagelijks te liggen hoor en niets kunnen doen,nog pijn hebben om te liggen. Nu hoop ik op het forum meer informatie te vinden en te weten te komen.

Groetjes ilseke.

Best lotgenoten,

IK ben Helena ben gehuwd heb geen kinderen en woon in Namuur. jaar terug is het begonnen met rugpijn en uitstraling naar been,na een jaar hebben ze een hernia weggenomen en hebben ontdekt dat ik er onder ook een beschadiging had en hebben ze ook verwijderd. De zelfde week hebben ze dan te 2 tussen wervelschijven van tussen gedaan ze hebben er een soort plastiek schijfjes ingeplant,geen discusprothese hoor. Deze operatie zou ik zeg wel zou moeten geslaagd zijn en heeft dat nooit geweest. Ze hebben daar na ontdekt door kleurstof onder de mri te gaan dat de hoofd stam zenuw zwaar was beschadigt door een schijf die open was er zitten op te drukken en steeds verder en ver uit de zenuw weg sleet. (hebben ze nooit gezien of onderzocht). De neurochirurg heeft het mij eerlijk gezegd dat hij er niets kon aan doen aan de zenuw maar dat hij wel mijn rug wilde vast zetten want die plastieken tussen schijven was maar voor tijdelijk (wist ik ook niet) Ze hebben mij dan terug geopereerd en dan 4wervels vast gezet,daar heb ik veel last van had en nooit goed gerevalideerd daar van. Zo ben ik in de pijnkliniek geraakt daar heb ik inspuitingen had geen zin dan hebben ze besloten een neurostimulator ingeplant heeft wat beter geweest verbezigde te veel stroom hebben ze terug verwijderd. Dan ben ik terug geopereerd geweest om mijn zenuwen vrij te maken een zenuw verlengt en was tijdelijk beter niet lang hoor niet zonder pijn geweest hoor. Nu laat ik mij niet meer opereren,ik ben gekeurd geweest ik ben invalide voor 80 procent en 14 punten zelfredzaamheid. IK leef alle dagen met pijn in mijn onderrug is niet verbeterd met vast te zetten,en met die zenuwpijn in mijn been constant van de hoofdzenuw die te veel is beschadigt. IK ben nog maar 32 jaar en moet dagelijks morfine nemen tegen de pijn gecombineerd met contramal,en dagelijks in het bed liggen. In de pijnkliniek willen ze mij een morfinepomp plaatsen tegen de pijn dat wil ik Absolut niet hoor ik ben er tegen ben er veel te jong voor. IK red mij zoveel mogelijk met de morfine pillen en contramal pillen. Van Vlaams fonds heb ik alles al had wat ik mij vraagde al gehad ik heb geen gebrek aan matreaal daar ben ik goed van voorzien. IK heb eens 4 maanden acupunctuur gedaan en het heeft ook niet geholpen bij mij,ik was veel geld kwijt maar geen pijn kwijt. IK ben blij dat ik het forum heb gevonden en ben benieuwd of dat er leden raad hebben voor mij om mijn leven draaglijker t maken van de pijn,de site vind ik heel goed ik hoop dat het forum ook veel reacties komen.

Beste en Groetjes Helena,30-5-04

Beste Leden,

Ik ben Edith,een vrouw van in de veertig en heb reeds veel meegemaakt kwestie gezondheid. In 1978 heb ik een zwaar auto-ongeval gehad waarbij mijn bekken gebroken en uiteen was; en nog verscheidene breuken, na 2 maand heb ik opnieuw leren stappen. Ik heb steeds in de verpleging gewerkt dat zeer belastend is voor de rug;zeker bij dementen en gehandicapten. In 1996 diende ik een operatie te ondergaan aan de rug waarbij de 4 onderste ruggenwervels werden vastgezet met 8 bouten. na een half jaar kon ik terug gaan werken. Het heeft enkele jaren goed geweest maar met het werk bij zwaar lichamelijke gehandicapten heb ik mijn rug te zeer belast. Na een val in 2001 heb ik mijn bekken bezeerd en diende er 4 infiltraties te gebeuren in het sacra ileacale gewricht. In 2002 stak de pijn terug op en sedertdien ben ik niet meer goed geweest, Ik heb ondertussen nog 7 infiltraties gehad dat maar 3weken verbetering bracht. de dokter stelde voor om mijn zenuwbanen door te branden maar dat wilde ik niet. Deze oplossing is ook maar tijdelijk. Ik zit elke dag met ongelofelijke pijnen die uitstralen in de benen. Soms kan ik geen stap meer doen. De operatie in 96 was op geen goede manier gebeurd volgens mijn nieuwe dokter. Momenteel heb ik pijnpleisters van 70 mg, om de drie dagen op te doen; ik neem valtran druppels en spuit en wrijf vele sprays en zalven op. Ik heb ook discopathie ter hoogte van de hals waardoor de pijn uitstraalt naar de linkerschouder en naar mijn hoofd. Ik neem antidepressiva daar ik de pijn niet meer aankon en rare gedachten kreeg. Momenteel ben ik onderzoeken laten doen in Leuven maar die wachttijden zijn er ellenlang eer je erbij kan. Zijn er mensen die net als ik zo'n ongelofelijke pijnen hebben en die tips kunnen geven?

Groetjes Edith

Hallo

Na het lezen van een aantal verhalen, stel ik mij een beetje aarzelend voor. Ik ben Miranda, 26 jaar ik woon in IJmuiden/ nl moeder van Jessica van 4,5 en Mark van bijna 1 jaar. En tja met de kindertjes is het eigenlijk bij mij begonnen. (1 Ding wil ik voorop stellen, mijn kinderen zijn mijn alles en ik zou absoluut niet zonder ze kunnen, ze zijn degene die me iedere keer er doorheen helpen) Met de zwangerschap van Jessica kreeg ik last van lichte bekkeninstabiliteit en tja 4,5 jaar terug deden ze daar erg makkelijk over en lieten ze mij met verkeerde oefeningen doorlopen. Na deze zwangerschap ging het beter ik kon weer lopen en kreeg alleen nog maar last van pijn als ik meer dan een half uur liep! Achteraf had ik dit niet moeten pikken misschien, maar ja toen was ik 21 jaar... Tussen Jessica en Mark heb ik met 4 maanden een miskraam gehad, maar liep ik al wel met 3 maanden met verergerde klachten in mijn bekken die ik van de dokter maar moest weg oefenen met de oefeningen die ik een paar jaar daarvoor had gekregen! En nu komt het eigenlijk (nee het is niet alleen een verhaal over zwangerschappen, miskraam, kinderen en bekkeninstabiliteit), toen werd ik zwanger van Mark. Met (januari 2003) 2,5 maand merkte ik meteen dat het mis was met mijn bekken, ik kon bijna niets meer of ik zakte door mijn benen, en tot overmaat van ramp begon met (februari 2003) 3,5 maand mijn rug ook enorm zeer te doen. Mij is verteld, tja je raad het al, doe je oefeningen en forceer niets (ivm bekken) en je hormonen zullen je rugklachten wel veroorzaken (later in de zwangerschap kreeg mijn kind de schuld, die zou wel op een zenuw drukken, het was tenslotte een groot kind). Mijn zwangerschap heb ik voornamelijk in bed "uitgezeten", want pijnstillers durfde ik natuurlijk ook niet te nemen en de dokter/ verloskundige gingen er niet op in. 15 juli 2003 kwam Mark ter wereld, 4 kg en 52 cm, oké de dokter had gelijk deze was wel een beetje "groot". De eerste twee weken hierna gingen iets beter, maar ja ik had in totaal 10 kg minder mee te torsen. Maar de pijnen gingen niet weg, ik kon hem niet in het nieuw gekochte badje doen, niet met de kinderwagen wandelen en zo loop je natuurlijk nog tegen een heleboel aan. Toen ben ik weer naar de dokter gegaan waarop ik kreeg je bent net bevallen kijk het nog even aan.... zo ben ik ongeveer tot aan september iedere maand bij de huisarts geweest totdat ik eindelijk doorgestuurd werd voor fysiotherapie, toen al? ja toen al! (bleg ik moet echt aan een andere huisarts of iets mondiger worden als ik dit zo terug lees)

In oktober 2003 begonnen met fysiotherapie, deze zag de problemen bij de bekken en in mijn rug en we gingen vol goede moed aan de slag. Mijn bekken ging iets vooruit en mijn rug met stappen achteruit! De fysiotherapeut dacht aan een hernia en testen mijn reflexen, rechts (waar de pijn ook uitstraalde) niets. Daarop besloot deze mij naar mijn huisarts te sturen met het verzoek een neuroloog ernaar te laten kijken. In januari 2004 ik met dit verzoek naar de huisarts, deze vond dat ik de fysiotherapie eerst met pijnstillers moest proberen zodat mijn spieren dan ontspannen waren en dan kon ik eventueel na 6 weken weer terug komen als ik dan nog last had. Nou ik lag met die pijnstillers binnen een half uur te slapen, wat op zich lekker is voor de nacht maar niet overdag met 2 kinderen. 6 weken voorbij en ja hoor ik krijg eindelijk een doorverwijzing naar de neuroloog, deze besluit om een MRI scan te doen bij me, 13 mei 2004 was ik aan de beurt en een week later zou ik de uitslag krijgen. Nu vorige week maandag kreeg ik dus te horen dat ik slijtage aan mijn wervels had en een uitstulping naar het midden toe (L4-L5). Nu heb ik niet goed begrepen of de neuroloog dat niet wil, kan, mag opereren, maar hij wil nu eerst kijken of ik met gerichte fysiotherapie er bovenop kan komen, over 2 maanden zie ik hem weer.Vrijdag ben ik met de brief van de neuroloog naar de fysiotherapeute gegaan en die las dat ik ja een hernia had. Ze was geloof ik wel een beetje boos op mijn huisarts.. Woensdag moet ik weer naar haar toe en dan hoor ik nog even wat ze van plan is, want ze had het over de mogelijkheid revalidatie arts, maar goed dat wacht ik nog even af...

Ondertussen is het enige wat mij ervan weerhoudt om niet depressief te worden, mijn kinderen en mijn lieve man. Natuurlijk ben ik wel gefrustreerd en soms emotioneel als ik mijn moeder zie aankomen met de fiets met twee fietsstoeltjes erop om de kinderen even mee te nemen, dat doe ik het liefst zelf. Waar ik wel erg kapot van ben is dat ik nog nooit met mijn zoon een normale wandeling met de wagen/ buggy heb kunnen maken zoals met mijn dochter toendertijd wel kon. Mijn dochter is een knuffelbeest, mijn zoon lacht altijd maar neemt niet de tijd om even bij mama op schoot te knuffelen hij haalt altijd rottigheid uit (een echte boef). Soms dan denk ik bij me zelf; als ik nou geen pijn had gehad he? Had mijn zoon dan ook zo lekker met me kunnen knuffelen? Tja ik twijfel (onterecht volgens mijn omgeving) aan mijn moeder zijn en dat is eigenlijk nog de ergste pijn waar ik meeloop.....

Dit is eigenlijk voor het eerst dat ik mijn verhaal helemaal eruit gooi, aan wie dan ook, en ik merk nu pas hoe moeilijk ik het er emotioneel gezien mee heb. Vooral het laatste snijd door me heen....

Lieve mensen bedankt voor het luisteren. Miranda

Hallo iedereen,

Ik ben Dany, 48 jaar en nieuw op dit forum. Ook ik ben chronische pijnpatiënt. Mijn pijnverhaal is begonnen in 1987. In het voorjaar van dat jaar kreeg ik een geleidelijk toenemende pijn in het rechterbeen. Onderzoek wees uit dat ik een laterale discushernia op niveau L4-L5 had. Na gedurende een jaar zowat alles geprobeerd te hebben; epidurales , kiene, chiropractie, rust ... heb ik dan in overleg met mijn huisarts besloten mij te laten opereren. Deze operatie ging door in 1988 in het UZ te Antwerpen. De operatie was goed verlopen en de pijn in mijn rechterbeen was zo goed als verdwenen. Helaas enkel maanden later kreeg ik last van zenuwpijnen in beide voeten en onderbenen. De chirurg zei dat dit maar tijdelijk zou zijn en schreef mij wat vitamine B voor. We zijn nu 16 jaar en vele behandelingen later en nog steeds heb ik last van neuropatische pijnen in beide voeten en onderbenen. Gelukkig verdwijnen deze pijnen als ik rust maar overdag is het soms om gek van te worden. Ik ben op 1 juni naar de pijnkliniek in Brugge geweest en men stelt mij voor om een pijnstimulator te laten inplanten weliswaar na een proefperiode van 4 weken. Ik moet eerlijk toegeven dat ik wel bang ben voor de eventuele complicaties. Zijn er mensen die mij hun ervaringen op dat vlak zouden willen meedelen.

Veel liefs aan iedereen. Dany

Beste leden,

IK ben terug van weg geweest ik noem lutino met mijn nicname mijn echte naam is danny. IK ben al 18 jaar gehuwd met Karien en hebben een zoon van 15 jaar. IK ben nog lid geweest bij clubs bij neurostimulator,ik had toen een stimulator waar ik een paar maand beter ben geweest. Daar na is hij verwijderd geweest en heb ik een ralif operatie had en op L5-S1 een discusprothese geplaatst dat was in begin vrij goed na 6 maand ga ik terug werken op de bouw en heb het geen week uit gehouden ik had terug vreselijke pijn. ZE hebben mij onder zocht en boven die prothese had ik al een hernia gehad,en nu bleekt dat door het plaatsen van de discusprothese deze tussenwervelschijf kapot zal en zouden ze terug een discus prothese plaatsen. Dat heb ik terug laten doen vermits ik van de eerste operatie heel goed ben geweest,ze hebben terug langs de buik geopereerd en een prothese tussen geplaatst ik was al 500.000bf kwijt met alles in begrepen. Na mijn revalidatie was ik vrij goed ik zou terug vlug gaan werken ook na 6 maand om mijn geld terug te verdienen,2 dagen voor dat ik ga werken doe ik een onverwachte beweging en ik had terug hevige pijn.

Terug naar de kliniek heeft een week of 3 geduurd eer ze het wisten de bovenste prothese moed haar een beetje verzet hebben en zit tegen een zenuw,dat was geen problemen,maar ik moest terug geopereerd worden tegen mijn zin want ik stond te springen om geld te gaan verdienen. De operatie was gelukt zieden ze,maar ik had hevig pijn in beide benen,dat ging goed komen egden ze steeds met revalidatie,maar het kwam niet goed na een hele poos ben ik naar een andere kliniek geweest voor de onderzoeken te doen. Het resultaat was 2 zenuwen onherroepelijk beschadigd ik stond daar ik zegde kunt u er nog iets aan doen en antwoord was neen,ik stond aan de grond genageld. IK was meer dan een halfmiljoen kwijt en ik kon niet meer goed komen verwerkt dat maar eens heeft een tijd geduurd hoor. Dan ben ik terug in de pijnkliniek terecht gekomen hebben ze daar verschillende proeven gedaan en uiteindelijk terug een stimulator gestoken voor wat hulp te hebben in mijn benen. Ze doen minder pijn,ik kan niet meer zo uit de voeten en dat doet pijn ik ben op een jaar of 2 zeker 25 jaar verouderd van de miserie was een gele slag voor mij en mijn partner hoor. IK kom niet meer buiten ook,en heb een zeer lange tijd niet meer p internet gezeten ook nu heeft mijn vrouw mij terug aangemoedigd om iets te doen ik kan er niets aan veranderen en niemand meer moeten leren met leven zeggen ze. IK hebt er nog dagen verschrikkelijk moeilijk mee hoor dat ik niet meer kan gaan werken ik werkte zou graag op de bouw de dagen vlogen voor bij het is nu het zelfde niet meer.
Dat was mijn verhaal aan iedereen het beste nog.

Veel groetjes Lutino

Beste leden van het forum,

Ik ga beginnen met een artikel dat ik voor mijn ziekte heb leren kennen en vond het overdreven nu niet meer hoor.
Rugpijn (de sectie van de Rugpijn is gloednieuw. Wij zijn nog fijn stemmend het maar voelen vrij om uw classificaties/suggesties voor te leggen!) Na hoofdpijnen, is de rugpijn de gemeenschaplelijkste pijnlijke voorwaarde. Men schat dat vier van de vijf volwassenen op een gegeven moment rugpijn in hun leven zullen ervaren, en het is één van de belangrijkste oorzaken van onbekwaamheid en absenteïsme wereldwijd van de werkplaats. De rugpijn heeft vele potentiële oorzaken en kan zich van een saaie, lastige pijn aan absolute ondraaglijke pijn uitstrekken. Hoewel het op om het even welk punt op de stekel kan voorkomen, komt de meeste rugpijn in de lagere rug voor - een gebied genoemd het lumbosacral gebied - omdat het meeste gewicht en de spanning draagt. In ongeveer 85% van rugpijngevallen, is de oorsprong van de pijn onbekend en zelfs slagen de weergavestudies gewoonlijk er niet in om de oorzaak te bepalen. De rugpijn is vaak gerangschikt scherp of chronisch. De scherpe, of op korte termijn lage rugpijn duurt over het algemeen van een paar dagen aan een paar weken en verdwijnt gewoonlijk in tijd met huisbehandeling en onafhankelijkheid. Gelukkig, krijgen 60% - 70% van mensen met lage rugpijn binnen 6 weken terug en 90% krijgen binnen 12 weken terug. Omdat, in zeldzame gevallen, de rugpijn een ernstig medisch probleem kan signaleren, is de algemene regel dat de patiënten een arts zouden moeten contacteren als er geen merkbare vermindering van pijn en ontsteking na 72 uren van onafhankelijkheid zijn. De rugpijn die meer dan 3 maanden voortduurt wordt beschouwd als chronisch. De sectie van de Rugpijn Remedy Find is voor behandelingen voor achterproblemen die door mechanische wanorde aan de rug worden veroorzaakt die betekent - dat verbinden een specifiek deel van de stekel, zoals lumbale spieren en ligamenten, of de tussenwervelschijven en, zijn beschadigd en werken niet correct. Enkele specifieke wanorde die mechanische rugpijn kan veroorzaken en die in deze RemedyFind- sectie inbegrepen is, omvat: De spanningen van de spier en van het ligament en sprains; Degeneratieve schijfziekte (DDD); Facet Arthropathy; Ontbroken Achtersyndroom (FBS); Herniated Schijven; Myelopathy; Spondylolisthesis; Spondylolysis (ruggengraatsosteoartritis); en Ruggengraatsvernauwing. Deze tekst had ik gelezen en de week nadien heb ik rugpijn,ik dacht dat zal vlug over zijn maar was helaas geen waar hoor. We zijn 2 jaar later en 4 operaties verder en ben nog steeds chronische pijnpatiënt. Na 3 maand hebben ze 2 hernia’s verwijderd met geluk zeggen ze,maar ik had nog last van pijn dan hebben ze de 2 wervels met elkaar verbonden en cagkes tussen geplaatst niet goed nog slechter. Ik ben dan veranderd van zieken huis en daar hebben ze gezegd dat ik een vernauwing aan de hoofd zenuw dus moest ik 5 weken opgenomen worden eerst geopereerd aan de zenuwen na 14 dagen bleek dat goed te zijn en hebben ze de boel er tussen vervangen en terug vastgezet met bouten en stangen aan 4 wervels. DE revalidatie ging niet goed hoor het id nu 7 maand gedaan kan mij zelf nog niet wassen in huishouden lukt mij niets om iets te doen moet het bekopen als ik ergens ga ook. ZE zeggen het gaat nog verbeteren met de tijd ik geloof hun niet misschien op het forum zijn er mensen die het zelfde voor hebben had die wel beter zijn na langere tijd.

Groetjes en bedankt dat ik mijn verhaal mag plaatsen Honda Destelbergen

Hallo lotgenoten

Ik ben Patrick 44 jaar en ben sinds 1996 rug patiënt(ik heb een dubbele hernia die pas een maand of 7 terug gevonden is,maar waar ik al van 1996 met pijn rondloop om gek van te worden..Ik ben ook hepatitis c patiënt (actie)en ook daar heb ik pijn door,door het feit dat de zenuwen en spieren aan getast zijn door de hepatitis C.Ik ben dus stilaan aan het wanhopen .De gedachte dat ik nooit meer zal stappen,want ik ben dus bedlegerig en dit 24/24.Ik weet dus wat ellende is..Ik hoop dat ik hier welkom ben..Vrienden hebben we sinds ik ziek werd niet meer!je weet hoe het gaat,als je niet meer mee kan ben je vlug vergeten. Ik hoop dat ik hier wat mensen vind die mij begrijpen. Want ik ben stilaan depressief aan het worden..Zo alvast bedankt en wat deze site betreft,wel ik ben blij ze gevonden te hebben..

Mvg patrick