De groetjes aan al de leden.
Ceriel,uit Knokke.

Mijn rug verhaal is begonnen van toen ik 29 jaar was,had ik mijn eerste erge pijn in de rug en been,ik moest rusten van de huisarts voltaren nemen en daar na moest ik nog massage volgen,ik heb er 40 gedaan en dat was nog niet gedaan ik kwam terug van de massage en kon niet meer uit de auto van de pijn. De dokter heeft mij een inspuiting gegeven en een brief voor naar een specialist te gaan van de ruggen. Daar bij gekomen heeft hij mij onderzocht en zij dat ik nog onderzoeken nodig had,foto’s scanner emg jullie kennen dat wel allemaal,de week nadien mocht ik terug gaan,ik had veel pijn gehad onder tussen in die week hoor. IK kwam binnen en hij zij u bent nog jong en u hebt al een rug die al veel versleten was,hij vroeg wat werk ik deed ik werkte in de weverij zwaar werk nog hoor,dat zou ik niet meer moeten doen,ik werkte daar van mijn 16jaar al en nog nooit een dag ziek geweest. IK had een dubbele hernia en mijn tussen wervels onder aan waren al veel versleten op zo een jonge leeftijd zij hij,ik moest geopereerd worden voor de hernia weg te nemen. IK verstond dat mijn man was er tegen,ik heb mij laten operen en dan heb ik een revalidatie gedaan ik was redelijk maar als ik thuis kuiste had ik enorm last van mijn rug op het ziekenfonds lieten ze mij gerust. Na een jaar had ik terug enorme pijn,terug blij de arts in de kliniek,en ik moest terug laten onderzoeken doen,en ik moest terug geopereerd worden aan een hernia en op de plaats van de andere hernia ging hij een stuk bot tussen plaatsen,mijn man was er terug tegen ik deed het voor van die helse pijn af te zijn. De operatie was gelukt volgens de arts ik moest daar 14 dagen blijven en thuis nog eens een revalidatie van 6 maand. Maar het was niet het zelfde of de andere operatie ik had er meer last van alle dagen pijn,ik kon niets meer,na de revalidatie zij de arts hebt nog wat geduld dat zal nog verbeteren. Maar dat verbeterde niet dat verslecht nog ik moest alle dagen inspuitingen hebben tegen de pijn ik kon niet meer gaan,en onder tussen was het een goed jaar veder en lk kon niet meer de arts heeft besloten me naar een universitair ziekenhuis te laten opnemen tegen de zin van mijn man. IK ben daar toegekomen er werde mij voorgesteld aan een professor en ik moest eerst een paar onderzoeken hebben tegen eind van de week zou ik meer te weten komen. Ze hebben mij van deze week onder alle machines onder zocht met kleurstof ook 2 onderzoeken lk begon er tegen op te zien. Het eind van de week was daar en ik was zenuwachtig de prof kwam me vertellen dat ik een zwakke rug had,en wat er al aan gebeurt was goed is maar ik moest terug open voor een zenuw die uit de rug naar buiten kwam zat gekneld,dat stuk bot moest verwijderd worden,en hij zou die 2 slechte plaatsen vast zetten en de gaten waar de zenuw uitkwamen vergroten dat ze meer plaats hadden,voor mij was alles goed als ik maar terug kon stappen,mijn man was er tegen. De operatie was goed verlopen voor mij en volgens de assistent ook maar hij zie wel u heeft een zwakke rug mevrouwtje. IK ben daar 3 weken gebleven en kan wat stappen,ik ben dan door de hel gegaan een jaar aan een stuk,mijn man heeft mij ook verlaten kon het niet meer aan zeker??daar heb ik dan een terug val gehad. IK heb veel steun aan mijn dochter en een vriendin had,ik ben nu zover dat ik in huis stappen daar buiten is het met de rolstoel,ik heb nog veel pijn ook in mijn benen,met de wagen rijden kan ik niet meer en van de prof moed ik opletten dat ik niets forceer want er zat kans in dat ik zou lam gebleven zou zijn,heeft hij mij later verteld het was een zeer delicate operatie. IK heb nog mijn dochter en vriendin,mijn man is weg hij kon het niet aan,ik leef van dag tot dag en met veel pijn,ik heb hier op de forum al veel gelezen ik ben met alleen. IK ga afsluiten want ik heb dat in 2 maal geschreven in mijn bed op een laptop.

Nog veel groetjes aan de leden, Ilse

IK ben nu al 7 jaar thuis en al 6 jaar invalide het is over 7 jaar begonnen met pijn in mijn rug en been ben ik moeten thuis blijven ik kon niet meer voor uit van de pijn,de huisarts heeft mij voltaren gegeven en dat verbeterde er niet op hoor. IK ben zelf naar een specialist gegaan en het hem uitgelegd hij heeft mij onderzocht en hij zij u moet onder de rx mri gaan en kom dan terug ik had de afspraken al mee,hij zij het zal een hernia zijn,en ik niet gevraagd wat dat is. De onderzoeken laten doen en terug bij hem geweest,en hij zij direct tegen mij het ziet er niet goed uit,u heeft 2 hernia’s ik zeg ja dan had u gelijk dan legde hij mij uit dat ik moest geopereerd worden aan mijn rug ik dacht dat ik ging flauw vallen als ik dat hoorde. DE ene was gewone de hernia verwijderen,maar bij de andere tussenwervel schijf deze moest verwijderd worden en terug opgevangen worden met een stuk bot dat er terug iets tussen zat en de pijn in mijn been was van een zenuw dag gekneld zat,lk heb de operatie direct laten vast leggen. IK ben thuis gekomen en mijn vrouw was er niet goed van hoor ze begon te wenen ik zij dat komt allemaal wel goed hoor. De week nadien was de operatie,ik had mij voor genomen niet te veel aan te denken,maar het was een lange nacht er voor en dag ook hoor want ik ben in de namiddag geopereerd. IK mocht naar beneden en ik mocht direct door naar de operatie zaal daar werde alles verbonden en gedaan ik hoor zeggen doe hem maar in de dokter komt er aan en ik was weg wel raar als u dat de eerste keer mee maakt. Als ik wakker worde stond de dokter bij mijn bed en vroeg om mijn been op te trekken en tenen te bewegen en dat ging het is goed verlopen zegde hij ik was gerust en dompelde terug in . Eens op de kamer was mijn vrouwke blij maar ik ook dat het voor bij was ik moest de dag nadien al eens Uit bed en na 7 dagen moest ik naar huis en lk mocht al stappen maar niets forceren. De pijn was weg in mijn been en mijn rug deed nog pijn van de operatie denk ik. Na een maand was ik al redelijk goed de dokter zegde ook dat ik goed aan genezen was ik was blij dat het achter de rug was ik moest het kalmer aan doen en dat was alles. IK ben terug gaan werken op een bureel in begin wat lastig maar dat ging ik was er van af. Juist als het 1 jaar en 6 maanden nadien verstuik ik mij aan een trapje en de pijn schiet er terug in maar nog erger ze hebben mij moeten weg voeren naar de kliniek. De arts die mij heeft geopereerd vond het verdacht en ik moest direct overal terug onder en het besluit het been dat er tussen zat was afgebroken de andere tussenwervelschijf was versleten en ik had nog een hernia,ik moest geopereerd worden terug,ik was bang en mijn vrouwke ook. De dag van de operatie was het in de morgen aan mij ik was blij dat ik vlug mocht gaan terug in slaap akelig het is juist dat u dood bent,bij het wakker worden had ik meer pijn hevige opstoten ik heb 3 weken in de kliniek gelegen en op de foto’s zag u de vijzen en platen zitten en het was gelukt zij de arts maar het zal lang revalidatie worden. IK heb nog weken pijn gehad dat ik heb zitten wenen van de pijn,en na maanden is het stabiel tot op de dag van vandaag ik heb nog pijn kan niets alleen doen er is hier een traplift geplaatst voor boven te gaan,een speciale douche een hoger wc een bed in de living waar ik bijna de ganse dag in lig en nog tal van hulpmiddelen. IK heb veel geweend dat ik niet meer kon gaan werken en dat ik besefte dat ik invalide ben,de dokters kunnen er niets meer aan veranderen er is te veel beschadigt ik krijg regelmatig inspuitingen en pijnstillers en het zal voor mijn leven lang zijn. Ze hebben mij 8O procent invalide verklaart nu trek ik nog bij mijn invaliditeit,maar ik was beter als ik mocht gaan werken hoor nu heb ik alle dagen pijn kan niets niet meer ik ben mijn vrouwke dankbaar dat ze mij alle dagen helpt in mijn voor zieningen ik ben nu al kapot van mijn verhaal te schrijven in bed aan de laptop.Ik wens iedere pijnpatiënt het beste toe.

Groetjes Jantje,

IK heb ook veel last in mijn rug ik ben al 2 maal geopereerd aan een hernia,en daarna heb ik ook veel pijn het was niets verbeterd ze hebben mij in de pijnkliniek van alles ingespoten en ook een neurostimulator en het was niet goed. IK ben dan naar Leuven moeten gaan voor 2 dagen daar hebben ze een speciaal onderzoek gedaan voor de zenuwen in de rug was ook met kleurstof en hebben dan iets ingespoten om te zenuwen wat lam te leggen wat zelfs niet gelukt was ik bleef pijn hebben. De uitslag weest aan dat door de hernia’s 1 zenuw was beschadigt en een ander zenuw was vast gegroeid en hebben ook gezien dat er een wervel niet loodrecht op de andere stond,dat heeft ook problemen. Dus word het een operatie voor die zenuw los te maken zoveel mogelijk de wervel met een plaat op zijn plaats houden en een tussenwervelschijf vervangen en een stuk tussen plaatsen het zou een lange operatie worden met een neurochirurg en een prof.we zouden het ook in Leuven laten doen. Mijn vrouw zag het niet te goed zitten ze was in verwachting van onze laatste dochter,maar lk zag het ook niet zitten hoor. De dag van de waarheid was aangebroken,heel de nacht niet geslapen om 10uur was het aan mij ze hebben er met 2 a 4 uur aangewerkt,toen ik wakker werde zegden ze de operatie is geslaagd ik was al blij,maar u gaat nooit meer kommen gelijk u geweest bent want de zenuw dat we bloot moesten leggen was heel moeilijk ze is los maar een beetje beschadigt,toen kreeg ik mijn klop het zou afwachten worden ik heb het niet tegen mijn vrouw gezegd want ze was in verwachting we zullen wel zijn daar na. Nu een revalidatie ik was op de bevalling van onze dochter ik moest wel neerzitten op een stoel maar ik was blij dat ik er bij was hoor. Daar na heb ik het mijn vrouw verteld, ze zij ik begrijp het dat u het verzwegen had. Ondertussen zijn we zo ver al dat ik kan stappen niet te ver,zitten niet gemakkelijk ik lig nog veel de pijn valt nog mee in begin niet ik heb nog die zenuwen die beschadigt zijn,en het zijn mijn beiden benen die pijn doen als ik mij rustig houd gaat het nog als ik veel stap heb ik er van. IK heb het gevraagd of ze nog iets kunnen verbeteren ze hebben mij een week testen gedaan en ze zouden niets veranderen het zou nog verslechten met nog operaties afblijven. IK heb er mij blj neergelegd ik heb de kindjes mijn vrouwke is alle dagen thuis en ik zeg het kon nog erger geweest hebben als u geen benen meer heeft moet het veel erger zijn alles positief bekijken moet men doen in het leven ik ben nog wel jong maar alle dagen zagen tegen mijn vrouw ben ik er niet mee verbeterd en mijn vrouwen de kindjes ook niet.

Groetjes aan alle forumlezers Carry en karoline.

IK ben ook al jaren chronischepijnpatient tik heb 2 jaar naar de pijnkliniek geweest alle soorten inspuitingen had tot zelfs een stimulator die niets uithaalde jammer genoeg. Ze wouden me niet opereren maar dan hebben ze het gedaan er was een zijwaartse boog in mijn rug dat heeft een speciale naam ik ben het vergeten dat is nog een hele operatie geweest met stangen en bouten om die kromming er uit te halen,ik heb veel afgezien tijdens mijn revalidatie. Mijn huisdokter heeft dikwijls langs geweest voor inspuiten hoor dat ik lag te wenen van de pijn. Na 6 maand was de revalidatie gedaan en ik had nog pijn mijn rug stond rechter en kon geen weg maar die pijn,ik heb durogesic pleisters geplakt ik sta op 200MG om de 3 dagen,en ik heb dan nog pijn hoor het is beter maar niet weg! !! Maar het ergste vind ik dat ik niets meer kan doen,daar ben ik nog niet over hoor ik kan er mij niet bij neerleggen. IK heb al een depressie ook achter de rug moet ik nog pillen voor nemen,2maal daags valium contramal 4 per dag en dikwijls 2 in de nachten als ik te veel pijn heb morfine ms conten direct werken. IK lig in de living in een bed van die mooi houten van Vlaams fonds met een speciale matras,en daar heb ik een laptop bij mij voor te surfen maar ik nog regelmatig van de medicatie. IK heb Hans zijn verhaal gelezen hoe hij dat volhoud met de site en de forum,hij moet toch veel moed hebben hoor,zijn vrouwke helpt ook wel maar toch ik heb er bewondering voor.

Aan alle chronische pijnpatiënten wens ik het beste hoor.
Groetjes Koen en Conny van uit Maldegem,

Vicky,

Mijn rug problemen waren al voor de bevalling dat ik ben geopereerd geweest aan een hernia L4-LS en ik heb daar na nog veel chronische pijnen gehad,en ze raadde ons af van een kindje te kopen hebben we niet naar geluisterd,maar ik heb veel afgezien in mijn rug tijdens die 9maanden en ik mocht niet veel medicatie tegen de pijn nemen. OP de 4 laatste maanden heb ik moeten neerliggen van de pijn ik kon het niet houden in mijn rug,het zijn lange maanden geweest. Tijdens de bevalling heb lk heel veel pijn had in mijn rug,ik had een epidurale maar deed niet veel uit,de bevalling is goed verlopen. Maar daar na heb ik veel afgezien ik ben nog naar de pijnkliniek geweest en ze konden niet veel meer aan doen het was vernauwd op de L4-L5 ik heb dan bij een neurochirurg geweest en die stelde voor een prothese in te steken en dan zouden mijn problemen van de baan zijn,mij kon het niet schelen wat ze deden als ik maar van die helse pijn vanaf was,lk besloot om het te doen. Het is nu al een jaar gedaan,ik heb alles opgevolgd en ik ben nog niet goed ik heb nog veel pijn in mijn rug. IK ben bij een orthopedist geweest hij heeft nog een foto laten trekken en hij zou eventueel die prothese vast zetten dat hij dan denk dat de pijn zal minder zal zijn als hij niet meer kan bewegen dat is zijn stand punt,nu heb ik grote spijt dat ik een prothese laten steken heb dat heeft mij veel geld gekost en ik ben er niets beter van. IK kan ons dochterke niet opnemen steek dat eens in u hooft als moeder zijnde. IK krijg wel inspuitingen tegen de pijn en medicatie dat het wat leefbaarder is. En ik ben bang van mij terug te laten opereren anders weet ik niet wat ik er nog kan laten aan doen??? IK hoop hier wat raad te vinden en antwoorden te krijgen???

Groetjes Hilde,

Mijn rug problemen zijn begonnen op 24jaar oud was met pijn in de rug en het rechts been,na dat de dokter mij niet kon helpen ben ik naar een neurochirurg geweest de onderzoeken gedaan die iedereen wel kent in het vak,en de uitslag was hernia op L5-S1 hij haalt er hem uit en steek er een blokje tussen met botsnippers van mijn heup,wat ook pijnlijk is van u heup bot nemen hoor. De toestand was wat verbeterd leefbaar. Na 6 maand het linker been die pijn deed en de rug ook,de huisarts zij terug naar de kliniek terug onder zoeken en ik had een hernia daar boven de neurochirurg vond dat het vlug was gegaan verwijderd de tussen wervel schijf en doet het zelfde als deze daar onder geweest. Daarna na de revalidatie ben ik redelijk goed ik ben nu 25jaar en 6 maand. Juist voor mijn verjaardag van 26 jaar krijg ik enorme pijn lk ga terug naar de kliniek hij heeft onderzoeken gedaan naar de pijnkliniek geweest voor een tijd geen beterschap. De arts beslist op er de 2 schijven van tussen te doen en er prothesen in te plaatsen iets nieuws dat zou zeker goed zijn de operatie laten doen,daar heb ik veel pijn van had de dokter zegt dat alles goed verlopen was,en dat die blokjes 1 was ingedrukt en de andere zat los en kon bewegen en daar door ik ook die hevige pijn had. Met die prothesen mocht ik vlug lopen en van alles doen maar het gaat niet zoals het moest gaan ik had nog pijn,ze wilden niet vastgroeien volgens de fotos het was een flop hij gaf het ook toe en die daar boven zat met een hernia ook al en een vernauwde tussen ruimte hij stelde spondylodese voor over 3 niveau’s de bovenste ook mee te nemen de tussenwervelschijf er uit de hernia ook de opening opvullen met een Cage de prothesen vast zetten met een speciaal specie,en de wervels vast te zetten met bouten en stangen een hele operatie,ik stemde toe hij haf mij niet veel kans wat het slagen zou zijn maar we hebben het toch gedaan. Als ik wakker worde had ik pijn ze hebben mij naar een ruimte apart gedaan en hebben mij nog 2 dagen in slaap gehouden tegen de pijn daarna had ik een morfine pomp tegen de pijn na 3 weken mocht ik naar huis ik had veel pijn hoor toen ik bijna 28 ben geworden was er al 6 maand revalidatie achter de rug kon ik al een beetje zitten,en ik had dan nieuws dat ik zwanger was op dat zeldzame moment dat we het eens deden in een hele stand met mijn rug. DE artsen verwittigt of het geen kwaad kon de baby mocht groeien maar ik werd beperk aan medicatie ik heb veel afgezien voor ons dochterke en ze gingen met een keizersnede werken om zo niet te moeten drukken voor mijn rug tegen dat ik moest kopen had ik 1 jaar en 6 maanden mijn spodylodese en had nog veel pijn!!!! De bevalling viel goed mee met een keizersnee de rug had veel verduurt gekregen met de verwachting op het laatste ik telde de dagen af hoor maar het is goed verlopen. Mijn rug is nooit niet goed gekomen heb nu al 3 jaar en 6 maanden de spondylodese de rug blijft stabiel maar verbeterd niet ik lig nog veel neer per dag ik ben volgens mij te vlug geweest om mij te laten opereren ik mocht het zo vlug niet laten overhalen maar ik kan het niet meer veranderen. wij zijn wel blij met onze baby wat niet mocht volgens de dokters was nu gebeurt daar heb ik het zwaar gehad hoor,mijn moeder komt me helpen woont maar 2 km van mij is ze hier veel hoor,ik kan niet veel doen,wandelen gaat ook niet juist in huis wat dat gaat,nu heb ik al veel op mijn laptop gezeten ik heb al mogen een morfine pil nemen. Zou nu weten jullie ook hoe het met mij is gegaan.

Groetjes aan alle lotgenoten en speciaal aan Hans en MJ
Sammy De Grootte.

IK ben al 3 jaar aan sukkelen met de rug,ik heb eerst veel pijn in mijn rug en rechts been gehad,dat hebben ze vlug gevonden een hernia op L5-s1 deze werd verwijderd en ik had daar na nog last. Ben ik door verwezen naar de pijnkliniek heb daar epiduralen had in mijn rug zonder veel verbetering,heb facetinfiltratie had ook zonder veel verbetering. Hebben nog onderzoeken gedaan met kleurstof in te spuiten hebben ze een zenuw gezien die was beschadigt. Dan heb ik nog blokkades had geen verbetering,dan hebben ze beslist een stimulator in te planten. IK heb eerst een op proef had en dat viel mee het was beter tegen de pijn er werd besloten hem in te planten,want de proef viel goed mee. IK heb een klein jaar gedaan met de stimulator die mij geholpen heeft,maar ik moest er nog medicatie ook bij nemen hoor en had dan nog wat pijn. Op het laatste ging het niet meer met de stimulator alleen en ben ik door verwezen naar de orthopedie deze had al de informatie van de pijnkliniek doorgekregen. Ik ben dan moeten op onderzoek gaan emg scanner en zelfs echo voor mijn heup. De week daar op mocht ik bij hem gaan en hij heeft mij dan vlak af gezegd dat er maar een ding op zit dat is dan een operatie voor mijn rug vast te zetten,ik kreeg daar een klap in mijn gezicht hoor. Hij heeft het dan uitgelegd dat hij langs mijn buik zou opereren om het best aan te kunnen en nog een snee voor wat bot uit mijn heup te nemen om het op te vullen met een Cage en dat ik geen pijn meer zou hebben. IK heb direct niet beslist ik heb met mijn man er over gepraat en hij heeft ook mee geweest om nog eens uitleg te vragen en we waren akkoord om het te doen. De dag dat ik geopereerd wordt was ik zenuwachtig ik moest een dag vroeger binnen om mijn darmen leeg te maken heb dikwijls naar de wc gevlogen hoor. IK ben in de voormiddag geopereerd en in de late namiddag op de kamer ik mocht op een week naar huis. Als de pijnstillers waren uitgewerkt had ik enorm pijn hebben mij dan nog bij gegeven. Na de 2 de dag voelde ik branden in mijn buik en ze hadden de wond ververst en wat bleek er spatte al netter en vieze brij uit niet tegenstaande dat er een buisje in zat om te zuiveren. De arts werde verwittigt ik moest direct antibiotica en nog 2 andere zakjes bij hebben,ze hebben aan dat buisje ook zitten werken ik dacht amaai,maar was amaai ook hoor. IK had een ontsteking opgelopen ik heb daar 6 weken ja zeker 6 weken gelegen eer de ontsteking gedaan was,ik heb toen veel gehuild hoor. De situatie is nu beter ik ben beter met die operatie maar niet goed ik moet mij nog redden met de stimulator er bij en nog wat medicatie,ik kan wat licht huishoud werk doen,maar dweilen en stofzuigen ook niet het eten maken als het klaar staat dan gaat het net,nu ben ik bang geworden als mijn batterij leeg is moet mijn buik weer open het is niet zo diep maar ge denkt er toch aan hoor. IK hoop dat het nog een tijdje duurt voor dat hij leeg is hoor.

Groetjes Tatjana verschuren,

Ik heb ook een neurostimulator in die tijd was ik er redelijk mee,maar het verslechte steeds tot dat ze op de pijnkliniek mij hebben door verwezen naar een neurochirurg. IK ben daar op consultatie geweest en hij stelde voor een prothese te plaatsen,waar ik niet voor was en ik vond die ook duur. IK ben terug naar de pijnkliniek geweest en daar hebben ze mij gezegd dat ik mijn rug kon laten vast zetten ook. IK ben naar een orthopedist geweest en hij stelde voor om de L5-S1 te laten vast zetten met een blokje en botsnippers en een extra plaatje dan zou het moeten beter zijn volgens hem. Hij zou wel langs de buik opereren voor dat het gemakkelijk gaat langs daar. IK heb er met mijn vrouw over gepraat en besloten te laten doen. De maandag moest ik binnen zijn om de dinsdag te opereren de operatie viel goed mee wel een grote snede in de buik en aan de heup,ik had voldoende pijnstilling gehad en op een week en een dag mocht ik naar huis. IN begin nog wat rusten en daarna beginnen stappen dat ging vlot had wel nog dalfagan nodig als pijn stiller na 14 dagen de draadjes er uit mijn meeste pijn was verdwenen,ik mocht beginnen met de wagen rijden als het echt moest anders niet,dus heb ik er nog niet mee gereden. Na een maand later moest ik onder de platen om mijn botgroei te controleren en dat was nog niet goed en mijn pijn begon er stelsel matig terug in te komen. Na 2 maanden na de operatie had lk terug die pijn van vroeger nu ruste ik niet veel meer ook ik stapte veel reed zelf met de wagen maar het ging niet. Na 4maanden nog eens onder de foto’s en het bot was bijna aan een gegroeid dus zie hij van daar kan de pijn niet komen. Hij heeft mij onderzocht en gedaan nog een week voor binnen geweest niets te vinden buiten wat slijtage. Nu ben ik al een jaar verder en sta ik terug in de pijnkliniek en plak ik durogesic pleisters 100 mg om de 3 dagen dat doet de meeste pijn wat weg nu zeggen ze ook dat het nooit niet zeker is dat zo een operatie altijd lukt dat hangt nog samen met veel factoren. IK ben nu aan gewezen op de pijnkliniek operatief kunnen ze niets meer doen het had goed kunnen zijn maar het slaat tegen,en ik heb het moeilijk om te verwerken hoor chronischepijnpatient is ook niet alles hoor.

Groetjes Falstaf kruishoutem.

IK heb al enkele jaren last met mijn rug de eerste keer dat ik in aanmerking kwam met mijn rug was ik nog maar 2 jaar getrouwd en heb last in de rug en links been tot in de hiel en de tenen. volgens de arts ging dat nog mee vallen wat rust en voltaren en na een paar weken kon ik terug gaan werken. Maar het was niet zo ik ben naar het ziekenhuis geweest onderzoeken kleurstof was er ook bij in die tijd en dan moest u 24 uur plat liggen ze vonden het zo vlug niet gelijk nu hoor ik ben dan naar sijszele moeten gaan voor mijn discus in te spuiten met kleurstof om te zien of het een barst of een volledige gebarsten was dat deden ze juist daar en was een pijnlijk onderzoek. was het juist een scheur zouden ze met een soort siliconen repareren was de scheur er helemaal door dan was het opereren,en gelijk dat ze spuiten u kon dat mee volgen op monitor u zag de naalden er in gaan heel pijn lijk en dan de vloeistof er in spuiten was zeer pijnlijk want ze liep uit de schijf dus was de scheur helemaal door was het een hernia en opereren. Heb daar nog helse pijn in had voor naar huis te gaan gemocht direct naar huis. IK ben dan bij de Waele geweest in gent voor alles te bespreken bij neurochirurg dat bestond nog niet lang en hij keek en onder zocht mij en ik moest geopereerd worden aan een hernia en de snee zou maar 5 tot 7 cm zijn bij een orthopedist was het dan nog een grote snede. IK heb mij laten opereren dat viel goed mee,ik mocht de dag nadien al uit bed en na 5 dagen naar huis een revalidatie van 6 maand en ik kon terug gaan werken en alles ging heel goed geen probleem. IK heb 15 jaar voltijds gewerkt mijn dochter ook had alles verliep goed in ons huwelijk de jaren vlogen voor bij tot in 1998 dat ik terug rugpijn kreeg ik had het al een beetje van daar voor voelen aan komen hoor,terug een hernia een slijtage onderste wervelschijf zijn we te weten gekomen na onderzoeken. IK ben naar het AZ gent dan geweest de hernia zou verwijderd worden en de rug onder aan vast zetten met een blokje met bot er tussen het moest gebeuren ik heb dat laten doen alles verliep goed. DE revalidatie ging zeer goed de artsen zijden het ook dat ik goed geneesde,ik kon mijn werk terug hervatten was blij maar het ging stroever of daar voor had meer last maar ging. OP Nieuwjaars dag 2000 zal ik nooit vergeten wat pijn ik toen had was niet te doen had ik nog nooit zo erg had ik was juist 2 jaar gewerkt binnen naar spoed medicatie had tegen pijn was enorm de 2 de dag zijn de onderzoeken begonnen en na 2 dagen wisten ze alles ik moest terug open,mijn blokje was los gekomen en mijn wervel kolom had haar verschoven. Ze gingen langs de rug de onderste terug vast zetten met een titaan plaat en met vijzen of bouten het zijn bouten geworden er is een zenuw tijdens de operatie geraakt en ik ben nog steeds niet goed meer dan 3 jaar later,nu zit ik al meer dan een jaar in de pijnkliniek ik heb een neurostimulator ingepland gekregen was wat beter in begin nu minder ook 2 operaties voor had. De controle arts heeft mij gezegd gedaan met werken en het is zo ik vecht alle dagen tegen de pijn,en valt niet mee hoor,ik krijg veel steun in de pijnkliniek hoor ze geven mij inspuitingen die toch eens een dag of 3 werken beter of niets vind ik. Nu zijn ze aan nadenken als het zo blijft duren een morfine pomp te plaatsen moed lk eerst nog over nadenken en gegevens vinden en dat vind u bijna niet op internet hoor ik hoop hier meer te weten te komen,ik heb daar toch al verhalen van gelezen.

Groetjes aan Hans en Mj en de leden. Pinkie,

IK wens iedereen het beste Jonatan.

Ik ben ook al een tijd aan het sukkelen met mijn rug hoor,van mijn 26jaar ben ik beginnen sukkelen pijnlijke onder rug,daar voor heb ik massages had dat helpt niet veel deed deugt maar anders niet veel. Daar na heb ik pijn gekregen in mijn rechts been tot in mijn tenen. DE huisarts heeft mij voltaren voorgeschreven en platte rust,en hebben onder tussen RX foto genomen SCANNER foto genomen,en ik ben dan bij een neurochirurg moeten gaan met die foto’s de huisarts zij mij er is iets niet juist op je moet verder gaan. Bij de neurochirurg had het vlug gezien een hernia op L5-s1 hij heeft mij gezegd dat ik zal moeten geopereerd worden als ik te veel pijn had hij stelde voor om eens epidurale te laten geven 3 maal. IK ben dan achter die epldurale inspuitingen geweest en dat helpt niets de derde werde zelfs niet meer gehouden had geen zin,maar mijn pijn was erger geworden. IK ben terug bij de neurochirurg geweest en ik moest nog onder de mr en dan zou hij zeggen voor een operatie.ik mocht de week nadien gaan,en terug bij de neurochirurg hij bekijkt de foto en hij zij wat denk u, gaan we de hernia uit halen?ik Zij vlug ja want ik had veel pijn hoor. 14 dagen later was de operatie ik moest 5 dagen blijven de operatie viel goed mee,de dag nadien uit mijn bed al en 5 dagen later thuis ik heb nog een hele tijd revalidatie had en ik kon terug mijn werk hervatten na 6 maand was ik blij ik voelde dat het niet meer was gelijk vroeger maar het ging goed. OP mijn 32 ste kreeg ik terug rugpijn en alle 2 mijn benen het was vlug opgekomen en erge pijn,ik dacht terug een hernia de huisarts ook eerst de gewone rx en dan de scanner,en de huisarts zegde ziet er niet goed uit. IK ben terug bij de neurochirurg geweest en de tussenwervelschijf was versleten op L5-s1 en een hernia OP L4-L5 die hernia dat ging nog zij hij maar van onder gaan we moeten een tussen blokje steken en vast zetten en dat ging allemaal goed komen,ik vertrouwde hem. ER werde nog foto’s bij gemaakt op de mr en mocht 3 weken later binnen gaan om te opereren. Het waren 3 lange weken hoor,had veel pijn kon niets meer doen dan plat liggen. De dag was aangebroken ik was niet bang lk had er vertrouwen in dat het goed ging zijn. Bij het ontwaken had ik meer pijn hij kwam zeggen dat alles goed is verlopen en dat het goed zou komen. IK heb dan veel afgezien in de revalidatie het ging niet gelijk ik zou willen en had alle dagen pijn,de arts zij altijd dat komt goed. Maar dat bleef duren die pijn,dat ik mijn stoute schoenen heb aangedaan en bij een andere ben gegaan. Deze heeft foto’s laten maken en zij dat het niet goed was gedaan dat de ruggengraat scheef op elkaar stond en daar door druk kreeg op de zenuwen,hij kon het verbeteren maar twijfelde of het nog zou goed komen er is veel beschadigt en zou deze daar boven ook vast zetten lk ben akkoord gegaan en laten doen. De operatie was achter de rug en had veel pijn hebben een morfine pomp aangesloten tegen de pijn was dan beter,ik heb dan 3 weken in de kliniek geweest, nu zijn we al een jaar verder en ik heb nog steeds pijn hij heeft zijn best gedaan alles zit goed maar heb nog veel pijn. Hij kan er niet veel aan veranderen,hij hoopt dat het niet meer verslecht dan dat het nu is. IK kan niets doen of daar liggen en pijnstillers nemen,ik heb bij een andere prof geweest kan niets aan gedaan worden hopen dat het niet nog slechter word,ik ben blij dat ik eens met mensen zal kunnen praten op de forum want ik denk dat ik alleen dat heb dat er geen andere mensen zo slecht zijn als ik.

Groetjes Sofia

Ik heb een schrijven ontvangen van hans dat ze met de morfine pomp bezig zijn dat hij en Jeanine zouden in aanmerking komen voor een te plaatsen. Voor dat ik mijn morfine pomp heb had ben ik geopereerd geweest aan een hernia aan mijn rug en daar mee is de miserie begonnen de pijn altijd aan. Daar na hebben ze besloten mijn rug onder aan vast te zetten en ik was er niets beter mee ik ben dan zelf naar de pijnkliniek geweest om dat de chirurg altijd tegen mij zegde leert er mee leven,maar ik had te veel pijn ik kon het niet,ik kon niets meer doen. Op de pijnkliniek hebben ze eerst alles bekeken en gezegd ziet er niet goed uit,ze zijn begonnen met infiltraties te geven epidurale die niet veel helpen. Ze hebben dan bepaalde plaatsen verdooft en dan heb ik een dag beter geweest. Daar na terug vreselijke pijn de arts kwam dagelijks 2 inspuitingen geven en nam er nog 9 pillen mee en lk kan niets doen van de pijn ik zag veel af van de pijn ook tijdens de nacht ze hebben dan durogesic pleisters gegeven op een bepaald ogenblik stond ik op 150 mg en ik had nog pijn in begin was het wat beter geweest maar na 6 maanden was het terug naar af. De dokter van de pijnkliniek heeft besloten om een morfinepomp test te doen als ik er mee akkoord was,mij kon het niet schelen als ik maar van die pijn van af was. De proefimplantatie werde gedaan ik heb 14 dagen daar geweest om de pomp in te stellen dan was het redelijk goed ik mocht naar huis,maar moest de week nadien terug komen zo gezegd zo gedaan. Als lk thuis meer rondliep en meer deed had ik pijn mijn morfine is de week nadien hoger gezet en dan was het beter ik had een 70% verbetering en dat was heel goed voor mij,ik kan wat op lopen en wat wandelen de test werd goed bevonden. IK moest terug binnen voor een pomp in te planten dat was een week en alles werde goed geregeld ik had ook een bakje op afstand mee als ik te veel pijn had kon ik nog een beetje bij geven volgens dat de dokter instelde. Het is nu bijna al 2 jaar dat ik deze pomp heb en ik heb veel minder pijn,ik moed nu niet terug gaan werken maar het leven thuis is meer aan vaar baar de inspuitingen zijn weg de medicatie juist moed ik om de 14 dagen mijn pomp laten opvullen dat is wel een nadeel maar ik zou niet meer zonder kunnen hoor. Dank zij hans ben ik nu terug op de forum en kan ik hulp bieden als er vragen zijn,ik wens u het beste Hans en Jeanine.

Veel groetjes aan de lotgenoten Koentje.