Hallo forumlezers,
IK noem teddy met mijn nicname ik kom uit de suiker stad tienen en ik ben gehuwd en heb 2 prachtige dochters,ik ben geboren in 1955. Ben beginnen sukkelen 5 Jaar terug, heb ik geweldig rugpijn en pijn in mijn been,ik kan niet meer stappen van de pijn. Er werden onderzoeken gedaan en kwamen tot consultatie een flinke hernia op L4-L5 deze werd zo vlug mogelijk verwijderd door een neurochirurg,de operatie was gelukt,de pijn was wat verzacht maar niet weg in mijn been ook niet. 6 maand later werde besloten op de L5-S1 had lk veel slijtage aan mijn tussen wervelschijf,en ze zouden deze uitnemen en die daar boven ook die kapot zat en vast zetten met blokjes met botsnippers en ook een plaat op zetten voor alles goed vast te zetten,dat werde mij voor gesteld en was goed voor mij ook als ik maar beter werde. De operatie is op zijn eigen heel goed gelukt maar er was een zenuw beschadigt van het tussenwervel schijfje heel die tijd daar tegen te drukken,ze zijden dat komt wel goed ze was de helft ingedrukt,maar ik heb nog steeds last van mijn been,en zeggen ze dat ik te lang heb gewacht om mij te laten opereren,dat versta ik ook niet van uitleg hoor. Mijn rug is verbeterd van de pijn maar ik kan er niet mee gaan werken en ik moet nog dagelijks pijnstillers bijnemen. iets opheffen kan ik niet op een stoel gaat voor 5 minuten en de wagen rijden gaat ook nog niet goed hoor het zijn die putten en op slechte baan dat ik die stampen gevoel en dat heeft extra pijn. Ze hebben mij in de pijnkliniek al voor gesteld om een medicijnen pomp te laten plaatsen en daar ben ik niet voor dat ik geen weg meer kan dan zou ik het overwegen om het te doen.

Groetjes aan de lotgenoten teddy van Tienen

Beste Hans
IK heb mijn rug laten vastzetten op de L5-S1 met een Cage stuk er tussen en botsnippers het is daar mee dat u zolang niets meer van mij gehoord hebt,het is nu 3 maanden gedaan en nu ben ik redelijk goed,ik zal niet meer moeten werken maar mijn huishouden kan ik nog wel doen dat zal mij wel lukken hoor.Het was een pijnlijke operatie dat wel hoor en de eerste maand ook nu is het goed laten we hopen dat het zo blijft en hoe is het met u nu????? IK wil nog eens terug vallen op mijn verhaal in mei was ik nog heel goed en daar na heb ik een terug een aan val van pijn had en ben ik terug moeten gaan liggen,en de specialist zegt dat alles normaal is. Maar ik ben aan stappen en ik kan plots weer die pijn krijgen en kan ik niet verder gaan. De specialist zegt dat het nu van die oude ingreep is daar boven heb ik over veel jaren terug een hernia had en die tussen wervel schijf zit er nog in en is gebroken,volgens hem zou ik nu langs achter open moeten om de zenuwen los te maken,en dat komt van die druk die daar met een stukje onder te steken vergroot is op de oude wonde. Maar ik denk dat het dat stukje dat hij er tussen heeft gestoken dat het daar is dat er iets scheelt. IK heb dus niet lang goed geweest nu is het dat terug wat moed ik daar nu ook laten aan werken??het was al tegen mijn zin dat ik de andere operatie hebt laten doen. Als u moet opereren aan een rug is het altijd iets dat is repareren en bij veel komt dat niet meer goed hoor blij de meeste gevallen is dat zo,of blijven met ernstige beperkingen zitten,Hans u zit nu ook blok wat u gaat doen geziet wat ik tegen kom. Ik heb wel goed geweest dat ik in de supermarkt kon rondlopen een namiddag ik was wel moe dat wel maar dat moest ik daar voor niet meer doen,en nu moet ik het terug niet meer doen dat is toch wel iets en ik heb een snee van 20cm en een van 8 cm waar ik ook nog last in hebt en ik ben niet dik hoor,ik vind het nog niet helemaal de goede methode hoor.voor als ge al een voor geschiedenis hebt en dan nog juist daar boven een litteken hebt van jaren terug.

GESCHREVEN DOOR CONNY1

Hallo forumlezers,
IK ben Geraard en gelukkig gehuwd met mijn vrouwke Veronic we hebben geen kinderen voor dat lk al lang sukkelde met mijn rug,wou ik het risico met lopen dat ons kind er ook zou van hebben en een papa die niet kon zijn voor zijn gezin wat hij moest zijn hebben, mijn vrouw en ik besloten geen kinderen te nemen. Nu mijn verhaal over mijn rug dat is al begonnen 2 jaar nadat we gehuwd waren in 1984, had ik met iets op te heffen een verschot dacht ik in mijn rug,de huisarts had mij onderzocht en pillen voor geschreven en 14 dagen werk onbekwaam dat is dan een jaar geworden,mijn pijn ging niet over naar de specialist in de plaaster voor 4 weken te rusten,was niet beter mijn been deed ook al pijn,dan hebben ze inspuitingen gegeven ging niet over. Ze hebben besloten dan om kleurstof op te spuiten in het ruggenmerg dat was een pijnlijke zaak en ik moest 24 uren blijven platliggen. ZE hadden een vernauwing gezien ik het tussen wervelschijfje op L4-L5 nu wisten ze niet zeker of het een scheur was of dat ze helemaal kapot was,ik ben dan naar Sijsele moeten gaan dan deden ze dat daar kleurstof in het schijfje spuiten,liep het er uit dan was de schijf kapot was het een scheurtje gingen ze dat toe doen met een siliconen bij mij liep het er uit ik moest geopereerd worden aan een hernia. Een neurochirurg heeft dat gedaan langs achter een klein snede en de hernia in stukjes weg gehaald,als ik op mijn kamer was stond er een potje met de stukjes hernia er ln als bewijs.De dag nadien mocht ik al uit mijn bed en de pijn ln mijn been was gedaan.Het heeft nog enkele maanden rust gehad en ik moest gaan werken op mijn werk maar ik kon dat werk niet meer aan de RVA op. Als ik thuis in de hof werkte voelde ik nog pijn in mijn been en rug ik kon niet veel zwaar werk meer doen,op de RVA hadden ze mij ook op een soort invalide van 33 procent gezet ik moest geen werk zoeken zij zouden de gepaste baan zoeken voor mij,nooit iets van hoort. Tot in 1998 dat ik terug veel pijn in mijn been en rug had ik lag alle dagen in de zetel en kreeg 3 maal daags inspuitingen en onderzoeken gedaan er is niets gevonden of slijtage op L5-S1 en dat zou de oor zaak geweest zijn,ik moest naar de pijnkliniek daar heb ik 3 jaar geweest. Daar kan ik niet alles vertellen of ik word hier afgegooid hoor,ik heb inspuitingen gehad alle soorten na 6 maand een neurostimulator dat was wat beter voor 3 maand dan heb ik moeten morfine bij nenem ik had terug meer pijn,ik heb een andere batterij ook had revisie elektroden,ze hebben mij terug gestuurd naar de specialist ze konden niets meer doen de L5-S1 zitten op een,dan zijn we al eind 2001 en deze heeft de rug vast gezet langs de buik met een cagke en bot. Dat heeft een lichte verbetering geweest en Zit ik met pijn daar en daar boven waar de hernia geweest is en spreekt hij nu langs de rug open te doen maar deze vlieger gaat nog niet op hoor zo lang het nog gaat blijven ze van mij hoor. Als ik geen weg meer kan dan ga ik terug niet vroeger.

Geschreven voor mijn forum vrienden Geraard.

hoi;mijn naam is Pascal
Hier zal ik in het kort vertellen wat er zoal gebeurd is,in 1997 begon ik pijn te krijgen in de lage rug,met uitstralingen naar mijn linkerbeen,bij checkup door specialist bleek ik met een discushernia te zitten ter hoogte van l4-l5-S1,na een reeks inspuitingen werd er overgegaan tot een operatie,dat bleek niet te helpen met gevolg er een nieuwe operatie moest gebeuren waarbij ze enkele wervels gingen vastzetten,bij die operatie hebben ze mijn zenuw geraakt met gevolg ik met een dropbeen zit,na lang revalidatie had ik weer een beetje controle over mijn been,maar zat nog altijd met zware pijn in de rug,Er werd overgegaan tot een derde operatie,anterieure fusie genaamd,bij die operatie heb ik totale tegenslag gehad,bij het plaatsen van een Cage hadden ze mijn aorta geraakt met gevolg volledig bloedverlies en levensgevaar,er werd overgegaan tot een bloedtransfusie en de operatie moest afgebroken worden met gevolg dat ik enkele weken op intensieve gelegen heb,zuurstof tekort in de hersenen,water op de longen,doorligwonden ;De eerste dagen waren enorm kritiek geweest,maar beetje met beetje ben ik er toch doorgekomen,alhoewel ik nu nog gevolgen van heb,reeds tweemaal trombose gehad,enorme pijnen nog altijd,drophand bij gekregen,ben nu op zoek naar andere oplossingen om de pijn wat te verzachten. Zo dit is in het kort mijn verhaal.

Groetjes Pascal

Beste forumlezers,
IK ben Marijke ik ben 48jaar gehuwd en heb een dochter van 14 jaar dat zijn mijn 2 steunpilaren. Mijn verhaal van mijn rug Is al 20jaar heb ik al last van mijn rug in begin let u er zo niet op en blijft u er mee rond lopen,tot op de dag dat ik verga van de pijn in de rug en mijn rechts been de pijn was niet te houden DAT was in 1989 na de bevalling van mijn dochter enkele maanden later er werde een hernia vastgesteld op L4-L5. Deze werde verwijderd door een neurochirurg dat was in begin dat ze dat onder de microscoop deden u had maar een kleine snede daarvan.Na 5 dagen mocht ik het ziekenhuis verlaten,en dan de revalidatie dat valde allemaal goed mee,maar mijn pijn was niet helemaal weg,ik ben huisvrouw ik kon mij eens een uurtje neerleggen als de kleine een je deed zo ging het leven verder zijn gang. In het Jaar 1996 had ik terug meer last van mijn rug het was niet Uit te houden maar was dezelfde pijn niet dan daar voor ik kon moeilijk recht en niet goed bewegen was een ramp. Na een paar onderzoeken en kleurstofinspuitingen wisten ze dat mijn onderste L5-S1 op elkaar zaten en dat er een zenuw was geblokkeerd. IK moest geopereerd worden en ze gingen het verhogen met stukjes bod er tussen te zetten. De operatie werde uitgevoerd ze hebben de zenuw vrij gemaakt en de rug terug verhoogt maar het was niet veel beter ik had nog altijd veel pijn,na een jaar hebben ze besloten terug open te doen en de 2 wervels met elkaar verbinden ik heb het laten doen ik kon niet anders had veel pijn. De operatie was gelukt maar ik had maanden nadien had ik nog pijn en de chirurg kon niets meer doen zij hij. IK ben door gestuurd geweest naar de pijnkliniek daar hebben ze inspuitingen gedaan wel 20 soorten epidurale blokkades het helpte allemaal niet het was maar enkele uren beter. Na een jaar hebben ze besloten een neurostimulator te plaatsen de proef was redelijk goed,ze besloten in te planten,en nog geen 2 maand later moest hij er uit afstoting verschijnselen verzweren en het was geen doen meer aan ze hebben het er uit gehaald en heb dan nog 6 maanden rondgelopen eer ik genezen was van de ontsteking. Ze hebben mij daar na op durogesicpleisters geplaatst en stillekes aan omhoog gedreven dat ik nu op 150 mg sta om de 2 dagen want tot de 3 de dag kom ik niet meer toe het is uitgedroogd. Het is nu al 3 jaar dat ik dit neem tegen de pijn te samen met nog pijnstillers ik kan niets doen of ik heb pijn dat is lastig als vrouw. Mijn man doet het nu hij heeft van die op zegging kunnen genieten wie dat 55jaar was bij belgacom mocht op pension hij heeft dat met beide handen aangenomen om mij te helpen ben ik hem dankbaar voor en mijn dochter doet ook veel. Maar het is wel dat ik ze nog heb of ik zou hier niet meer geweest zijn hoor. Ze spreken nu om een operatie langs de buik te doen om alles vast te zetten,maar ik heb er een beetje mijn buik van vol ik weet niet wat ik ga doen heel goed komen mag ik vergeten gelijk zoveel onder ons. IK wens alle forum lezers het beste en alle pijnpatiënten ook het beste gewenst.

Groetjes Marijke2

Beste forumvrienden,
IK ben Andy ik ben gehuwd met een prachtvrouw els,we hebben een dochter van 14 jaar en een zoon van 16 jaar mijn gezin heeft al veel betekend in mijn leven,ik heb er enorm veel steun van had van mijn gezin IK ben beginnen sukkelen met mijn rug eind de jaren 80,ik had veel pijn in mijn been en rug,en na een paar onderzoeken hadden ze een hernia gevonden op L5-S1. Deze hernia werde verwijderd en ik had een revalidatie van 6 maand en daar na ben ik terug gaan werken en dat ging terug ik was zeer blij. Na een jaar kreeg ik terug last van mijn rug en been het was wel wat heviger of de keer daar voor,ik ging terug onderzoeken doen in de kliniek en wat bleekt terug een hernia op L4-L5,maar dat was nog niet alles waar de hernia werde uitgehaald jaar daar voor was mijn tussenwervel schijf versleten en zat het bijna been op been. Dus gingen ze nu de hernia er uit halen en de rug terug open doen en een stuk bot er tussen plaatsen. De operatie was goed verlopen volgens de arts,maar na mijn revalidatie kan ik niet veel meer had meer pijn gaan werken kon ik niet meer. IK ben dan in een depressie gevallen van wel een jaar ik liep er bij gelijk een zombie,ik ben er nog voor opgenomen geweest in de kliniek. IK heb dan terug uitzonderlijk veel last in mijn rug we waren al 3 jaar verder ik ben terug geweest en natuurlijk was het ook gezakt en hebben ze dat stuk ook verhoogt maar het heeft niet veel geholpen. ik ging als maar achter uit en moest gaan met krukken en had veel pijn ze konden er niets aan doen van de een bij de ander gelopen gekend dat wel en, lk werde altijd maar slechter. IN 2001 end van het jaar ben ik bij een arts geweest en die ging mij helpen het was een zware operatie,ik had volgens hem maar 30 procent kans op slagen wij hebben er lang over nagedacht en gepraat en nog informatie ingewonnen,zelf op zoek geweest op internet boeken gekeken en ik heb besloten het te doen. IN 2002 de 18 zou ik geopereerd worden dat noemt een spondylodese ik hoop dat ik het goed geschreven dat is met staven bouten er staat op de site zo een foto wat ik in mij heb. Ze gaan de zenuwen bloot leggen en wild vlees weg doen en wervels terug rechtzetten een hele bedoening hoor. De 18 juli om 8 uur s’morgens inslaap voor 7uur ik ben daar na opgenomen in een kamer waar ik bijna geen bezoek mocht ontvangen ik heb er 2 dagen gelegen ze hebben een morfine pomp aangesloten voor de pijn,daar na mocht ik naar een gewone kamer ik wilde geen bezoek de eerste week.IK mocht al eens uit mijn bed met ondersteuning de arts zij het komt goed,ze hebben foto’s gemaakt en dat zijn dezelfde die er van voor op de site opstaan. IK mocht na 3 weken het zieken huis verlaten als ik kon stappen op mijn eigen niet ver maar het ging,er is een ding dat ijzerwerk in mijn rug was irriterend ik moest er aan wennen. De revalidatie was moeilijk en zeer hard,het is nu een jaar later en ik kan stappen niet te ver,met de wagen rijden ook niet te ver,lk heb nog pijn ik neem nog pijnstillers alle dagen het zitten gaat nog moeilijk en de arts zegt van geen zotte dingen te doen zou ik ook niet kunnen hoor,het komt nooit meer gelijk vroeger dat is zeker hoor. IK dank enorm mijn gezin die me door de hel heeft geholpen,ze hebben mij goed opgevangen en nu nog HOOR. Hans en MJ bedankt voor terug aan mij te denken jullie zijn toffe mensen,ik wens iedereen op de forum het beste en veel moed ook hoor.

Groetjes Andy

Beste forumlezers
IK ben Karel ik ben 52 jaar gehuwd met Conny en hebben een zoon die al getrouwd is en een kleinkind van 2 jaar een schatje hoor. IK heb ook nog vroeger op clubs geweest en ze hebben veranderd Hans en Mj naar deze site en forum dat ik reuze goed vind,en ik heb dan een operatie onder gaan dat ik nu nog maar voor een tijdje aan de computer kan zitten. Over 6 jaar heb ik een werk ongeval had ben ik naar beneden gevallen van 7 meter en ik had veel rugpijn daarna en een paar schrammen en een gebroken arm. Nu 6 maanden onderzoek blijkt het een hernia te zijn en ik ben direct van de verzekering afgesmeten en moest ik op zieken kas die rug kwam niet voort van die val zeiden ze. We zijn met de vakbond in beroep gegaan geen verzekering had ik wel gedacht ook hoor. Ze hebben de hernia verwijderd en dat was beter maar ik kon nog niet gaan werken van de pijn. NA een jaar had ik nog een hernia door boven het schijfje was gescheurd en dat zal met die val wel te maken hebben ik ben er zeker van deze werd ook verwijderd en ik bleef last hebben in been en rug. We zijn dan verhuist naar de zee naar Knokke voor een mooi uitzicht en dat ik daar eens buiten kom met mijn rolstoel,maar niet tijdens de verlof maanden hoor te veel volk. EN vorig jaar kreeg ik terug veel meer pijn in rug en mijn beide benen kon niet meer stappen en de onderzoeken wezen uit de er op 2 plaatsen L5-S1 en L3-L4 bijna geen plaats meer was ik moest geopereerd worden langs de buik. ER werd besloten de onderste vast te zetten op op het hoger nivo een prothese tussen te plaatsen allebei gelijk. IK ben in april geopereerd geweest en heb een revalidatie van 6 maanden gevolgd 14 dagen in de kliniek gelegen,het is allemaal gelukt maar dat komt niet meer gelijk vroeger hoor,in begin veel last had met mijn rugspieren die terug moesten uitrekken. Korte afstanden kan ik goed stappen maar verder heb ik mijn rolstoel van doen,ik zit met heel veel artrose hebben ze mij gezegd dat ik daar ook al veel pijn van heb. Op een stoel zitten kan ik niet lang en ter plaatse rechtstaan ook niet,met de wagen rijd ik niet meer mijn vrouw voert mij,ik ben bang dat ik zou een ongeluk hebben ik vertrouw mij zelf niet meer. Maar de pijn is redelijk goed als ik mij kalm houd,als ik te ver stapt dan is het wat anders hoor ze kunnen het niet verbeteren gelijk het nu is er zijn er die nog slechter zijn denk ik dan. IK hoop dat u mij een beetje kent,en ik vind het hier tof hoor.

Groetjes Karel en Conny

BESTE FORUM LEDEN,
Ik ben Wilma 46 jaar gehuwd met John hij is 3 jaar jonger dan ik.ik.heb 1dochter van 12 jaar die ook goed leert en goed ln het huishouden werkt en mijn man ook.

IK heb van mijn 36 jaar al rugpijn bij het kuisen is het geblokkeerd heb de dokter laten komen en met een spuit mij te geven was het verbeterd ik kon na een tijdje terug recht de huisarts zegt een verschot moed zijn tijd hebben om te genezen. Na een maand had ik nog veel pijn in de rug en in mijn been,de huisarts heeft mij doorgestuurd naar een neurochirurg deze heeft mij onder de foto’s gestuurd scanner emg en hij wist te zeggen dat ik een hernia had op L4--L5 een mediaanhernia dat zijn de slechtste om te verwijderen,hij heeft eerst nog een discus met vloeistof ging inspuiten dat heeft hij gedaan in de operatie zaal en was zeer pijnlijk het schijfje was kapot de vloeistof liep er door. De week nadien ben ik geopereerd geweest het was maar een kleine snee en na 5 dagen mocht ik het ziekenhuis verlaten,na een revalidatie was ik redelijk goed,maar ik voelde nog de rug en had nog wat pijn. IK ben terug gaan werken ik ben stikster en ik was alle dagen wel blij dat het avond was ik was dood op van de pijn,en in het weekend was het plat liggen. Naar mate ik langer ging gaan werken werd het slechter ik kreeg al inspuitingen en pijnstillers om verder te gaan werken,ik heb dat een goed jaar uit gehouden tot dat de huisarts zij dat gaat nu toch niet meer en het was de waarheid ook ik besefte dat er terug iets was. Terug bij de neurochirurg terug de hele santaboetiek van onderzoeken u kent dat wel,uitslag hernia op L5-S1 en beginnende slijtage op de L4-L5 was al ver gezet hij wou de hernia weg halen en ondertussen de versleten schijf verwijderen dat wilde ik niet ik wilde juist de hernia laten verwijderen hij was akkoord u bent de baas. De neurochirurg heeft de hernia er uit gehaald en hij heeft mij gezegd dat er een zenuw geschonden was van de wrijving ik had niet zolang mogen werken volgens hem was dat de oorzaak. IK heb er blijvend last aan over houden ik kon niet meer gaan werken ik zat in de put natuurlijk,en na een jaar had ik veel pijn dat was iets dat ik nog niet heb meegemaakt zo pijn in mijn benen. Terug de onderzoeken gekend dat wel heel de santaboetiek van onderzoeken wat bleek dat het L4-L5 op een zaten en volgens de kleurstof zou er een zenuw tussen zitten die klem zit verklaard die hevige pijn. Terug geopereerd de chirurg heeft er iets tussen gestoken en de zenuw bevrijd de pijn was minder maar niet weg nu was ik nog verder van huis want ik kon zoveel niet meer doen in het huishouden ik was veel verslecht van af dan. IK heb veel pijn in de rug en het been ik kan niet te ver gaan en had veel zenuwen ook ben ik ook voor behandeld geweest. Nu zit ik terug met meer pijn en is het onderste gedeelte gezakt en dat daar boven zit niet meer goed,de neurochirurg zou mij langs de buik opensnijden een ralif operatie en zou ze alle twee te samen willen vast zetten met blokjes en een ijzer plaatje,hij zou anders prothesen plaatsen maar hij betrouwt deze techniek nog niet goed want er zijn nog geen jaren ervaring in die prothesen en heeft ook al klachten gehoord het is nu aan mij om te beslissen wanneer ik het ga laten doen ik ben bang en mijn huisarts zou graag een 2 de opinie hebben ik weet het nog niet,ik ben blij dat ik hier terecht ben gekomen hier kom ik nog iets te weten.

Groetjes Wilma

Beste forum vrienden,
IK heb ook al operaties achter de rug en ik zit nog met pijn,van mijn eerste operatie een hernia en een tussen wervel schijf vervangen die versleten was daar hebben ze over 12 jaar wat bot tussen geplaatst ik ben een jaar of Redelijk geweest,dan ben ik beginnen sukkelen. IK had nog een hernia bij ik had veel pijn in mij rug en been. Ze hebben ook ontdenkt dat de vorige bot die er tussen was geplaatst was afgebrokkeld en zouden dan die 2 tussen wervels vast zetten want er was een wervel die ook nog wat uit de rij sprong. Het ging een grote operaties worden en ze zijden op voorhand dat ik toch nog pijn zou over houden aan de operatie om dat er zenuwen geschonden waren,ze verstonden het niet dat ik zolang had vol gehouden van de pijn??? De operatie is volgens hen goed verlopen ze hebben er werk aan had om het goed te krijgen,want er zat een zenuw ook klem en daar hebben ze werk aan had en ze was al geschonden en de helft ingedrukt,dat wisten ze niet of het zou terug herstellen. IK heb een revalidatie had van een jaar het is wat beter maar mijn pijn heb ik toch nog maar de rug staat goed vast daar kan niets meer aan gebeuren op die plaats laat ons hopen dat het niet ergens anders iets gebeurd aan de rug want als u een zwakke rug hebt is het vlug veranderd naar slecht nieuws hoor. voor mijn pijn dat ik nog had ben ik moeten naar de pijnkliniek gaan om mijn pijn meer onder controle te krijgen. Dat hebben ze gedeeltelijk in gelukt ik kleef durogesic pleisters in de volks mond morfine pleisters,maar ik heb dat gevraagd of het zuiver morfine was en de arts dat het dat niet is het is fentanil als ik het goed onthouden heb en opgeschreven. IK sta daar al enkele jaren op en op 125MG om de 3 dagen,het kan zijn dat ik nog pijnstillers bij neem als ik nog pijn heb dat is dan contramal 5Omg,ik ben dan voor altijd chronischepijnpatient nu, een rug is toch een defesiele iets waar u vlug pijn aan over houd. IK heb nog een vriend die vorig jaar een prothese gestoken is hij is ook niet pijn vrij hoor hij is nog dikwijls dat hij pijn heeft het ging een jaar duren,maar het jaar is voorbij maar de pijn is niet voor bij. U moet veel geluk hebben aan de rug als u er aan geopereerd bent dat is mijn gedacht hoor.

De groetjes aan alle pijnpatiënten Fredje Van De Keerne

Beste forum leden,
IK ben bea en ik ben 30 jaar,ben gehuwd met Jean wij hebben geen kinderen en we hebben een woning gekocht en het is hier zeer rustig. IK ben ook iemand die al jaren rug pijn heb,mijn onderste L3-L4 is al 4jaar vast gezet,het is goed gedaan maar is niet meer gelijk u moet zijn daar na. IK heb dan nog kunnen gaan werken Op een bureel,op een computer facturen maken half tijds was wel altijd blij dat het middag was hoor, want mijn rug begon terug veel last te geven. Tot vorig jaar heb ik terug veel rugpijn had op de L5-S1 dat is juist helemaal onder aan,en daar was ik bang voor dat ze dat ook zouden vast zetten dat ik geen weg meer zou kunnen. We hebben naar dezelfde kliniek geweest in Brussel en het was van dat ze zouden het terug vastzetten,maar ik vroeg achter een prothese en dat werd daar afgekeurd en het is niet goed dat ge gaat er niet mee geholpen zijn en dit en dat,ik heb dan gezegd ik moet er nog eens over nadenken. IK heb dan op internet beginnen surfen en de kliniek gezien in München waar ze prothesen plaatsen,ik heb nog langs internet contact had met dokter Zegers als ik me het juist herinnerde. Gemoest binnen gaan werde onderzocht geopereerd en dan na 3 a4 dagen naar huis en ze stappen daar geland naar buiten. IK ben dan naar de kostprijs beginnen kijken en daar valde ik bijna van omver,ik had een artikel gelezen bij Mijne ik herinnerd mij het adres niet meer deze persoon was daar geopereerd en was niet goed en was 800.000BF kwijt en had nog pijn dat kon niet zijn hoor voor ons,ik heb wel een hospitaal verzekering maar voor buiten land operatie niet in vermeld hoor. IK ben dan via een kennis in contact gekomen,die een prothese heeft laten steken in Leuven ik heb het adres en de arts gevraagd en ben dan een afspraak gemaakt. Het was op een donderdag en een vriendelijke arts,die mij alles uitlegde van de prothesen hij heeft de oudere op papier getoond en de nieuwere dat was de Marvick deze had geen polytileen al binnen voor te schanieren en was nu een van de beste en de laatste nieuwe hij had er al gestoken en ze waren beter dan de andere,volgens hem. IK heb dan met mijn man naar huis gereder en tegen dat we thuis waren had ik al beslist en mijn man ook om deze te nemen die operatie met prothese. IK ben thuis gekomen hem opgebeld hij was er nog en hem gevraagd voor de prothese in te planten. Hij was verschoten dat ik zo vlug besliste,ik wilde terug gaan werken hoor ,ik mocht de 7augustus binnen gaan voor de operatie maar moest de dag er voor binnen gaan,en hij zou mij graag nog eens gezien hebben geen probleem voor mij. De operatie is vlot verlopen ik moest een dag vroeger binnen gaan om mijn darmen leeg te maken. IK mocht de dag nadien al opstaan en mijn meeste pijn was weg ik had nog pijn van de operatie,ik mocht steeds meer en verder gaan na 5 dagen mocht ik naar huis,en ik ben vlug beginnen wandelen op de hometrainer al rond draaien met mijn benen nog niet te stevig zetten. Na een maand op controle foto’s genomen alles was goed,de draadjes heeft de huisarts er mogen uit doen,en ik mocht gaan zwemmen stappen op de hometrainer,maar mij niet overbelasten. IK deed al veel thuis als ik eens iets te veel deed dan was ik s'avonds wat pijn en moe,maar het ging heel goed hoor,ik werde steeds sterker en sterker. De maand nadien moest ik op controle alles was goed,maar hij zei nog niets forceren op u eigen tempo. Nu zijn we 3 maand later en het gaat uitstekend hoor,ik ben beter met die prothese dan,die vroegere operatie daar heb ik nog last van maar niet van de prothese,ik moed nog eenmaal op controle en ik denk dat het de laatste keer zal zijn,ik voel mij heel goed ik hoop dat het zo altijd blijft hoor,kan ik jullie zeker aan raden hoor.

Groetjes Bea verhelst

Beste forum vrienden,
IK ben Cindy ik ben 48 jaar en ik ben gehuwd met Léon hij is een lieve man van 53 jaar.hij is in rustpension we hebben een dochter van 18 jaar Ann en.deze is gehuwd met Chris hij is 21 Jaar een goede schoonzoon en ik heb een kleinkind van 1 jaar waar ik ontzettend fier op bent ze noemt Lana en ik ben de meter. IK ben beginnen sukkelen met mijn rug in 97 had ik veel pijn in de rug en mijn been het was niet uit te houden na een onderzoeken bleekt het een hernia te zijn op L4-L5 deze is verwijderd geweest het was een beetje beter maar ik was niet goed hoor,ze hebben nog een paar foto’s gemaakt en hebben mij door verwezen naar de pijnkliniek operatief konden ze niets meer aan doen. IN de pijnkliniek heb ik epidurale inspuitingen gehad,facet infiltraties,blokkades dat heeft niet geholpen dan werde er gepraat om een proef met een stimulator te doen ik stemde toe als ik maar mijn pijn Kwijt zou zijn. De proefinplanting was goed van resultaat 65% minder pijn dat was toch al iets en met aangepaste medicatie er bij zou dat goed zijn. De stimelator werde ingeplant en alles was goed ik heb gedurende een half jaar redelijk geweest de ergste pijn was weg,en op een dag had ik terug hevige pijn gelijk daarvoor,ik ben een week opgenomen en alle onderzoeken had dat u kunt denken. OP het einde van de week hadden ze nieuws ze zouden de stimelator er uit doen en een morfine pomp in plaatsen,ik heb er met mijn man over gepraat met de dokters en mijn man ook bij verschillende dokters ik had pijn door zenuwen die al aardig geschonden waren en de stime1ator kon dat niet aan dat was juist op het einde moest ik terug meer medicatie nemen. We waren akkoord ze gingen de week nadien wat testen doen tegen wat ik kon en ik ben bij een ziekesknijper moeten passeren en nog een emg en nog wat foto’s de woensdag hebben ze met 2 de operatie gedaan het was veel werk aan,als ik wakker kwam was ik blij dat het gedaan was . ZE hebben de pomp na 2 dagen aangezet en dan het regelen tegen de pijn,als het teveel was was ik dronken te weinig had ik pijn dat heeft een tijdje geduurd dat het juist stond gerege1d.als het goed stond mocht ik naar huis ik was blij ik had 80 PROCENT minder pijn in mijn been geen pijn meer een heel ander leven,ik moet om de 3 weken naar de kliniek om de pomp op te vullen,ik ben al 10 kilo bij gekomen water ophoud ik neem er pillekes voor en voor naar de wc te gaan ook. IK kan eens jeuk ook hebben maar ik ben blij dat ik het laten doen heb ik kan niet veel doen anders komt de pijn er terug door ik hou me rustig ik ben al blij dat ik geen pijn meer heb.

Groetjes aan de forum leden Cindy

Beste forumleden,
IK ben marleen 43 jaar ik woon te samen met mijn man Patrick in Aalbeke,en ik heb nog een dochter van 14 jaar lotje. Mijn rug verhaal is begonnen op mijn werk ik werkte in een naaiatelier, ik stond gebukt en kon niet goed recht,ik ben naar huis gegaan de arts is bij mij gekomen en ik moest plat rusten en voltaren nemen was het niet beter na 3 weken moest ik verder gaan van mijn huisarts. De 3 weken waren voorbij en het was niets beter,ik ben dan naar de specialist naar de kliniek geweest,daar ben ik de plakken geweest de scanner de mri een emg,dat was het de voor bij je dagen,ik moest terug op een vrijdag bij hem en mijn man ging ook mee,we hebben een uur binnen geweest het was een hernia welke hoogte weet lk niet meer deze zou verwijderd worden en ik zou terug beter zijn. De week daar op ben ik geopereerd,alles was volgens de specialist goed verlopen en ik had als ik moest stappen mijn been die een beetje sleepte dat was normaal na 6 maand is dat allemaal weg zij hij. wij geloofde dat wij bleven blij hem gaan tot op een keer dat hij zij het zal niet meer goed komen,ik dat ook veelpijn in dat been en in de onderrug ook. wij hadden iemand leren kennen die naar Leuven was geweest en die nu beter was,we hebben besloten om eens te gaan luisteren bij een specialist,hij kon niet veel zeggen,ik moest eens binnen gaan voor de onderzoeken na elkaar te doen,anders moest ik te veel op en af rijden. IK ging binnen voor een paar dagen ze hebben veel foto’s genomen met kleurstof en in de operatie zaal ook een onderzoek met kleurstof en ik wist de 3 de dag wat mij mankeerde:de hernia is er uit en er was een zenuw zwaar beschadigt door zijn schuld,en er was een verschuiving van een wervel ,dat was duidelijk te zien dat hij verder kwam dan de andere. Dat werde opereren die wervel moest achteruit en vast zetten met een plaat waar dat de hernia gezeten heeft ging hij het opvullen met een blokje en stukjes bot en die werde mee vast gezet,lk was akkoord en mijn man ook. De operatie is de dinsdag gedaan alles was goed verlopen,maar hij zij dat ik een zwak beendergestel had dat ik moest zorg dragen van mijn rug of er stonden nog problemen te wachten,aan de zenuw heeft hij niets kunnen doen,daar heeft hij pillen voorgeschreven om de zenuwbaan te sterken. OP de foto zag ik dat ijzer zitten en de wervel zat op zijn plaats dat zag men goed dat het terug in orde was. werken kon ik vergeten ik geloofde dat niet 6 maand tot 12 maand revalidatie waar ik nu al 8 maanden ver ben,nu geloof ik hem wel ik heb zelf een poets vrouw ik kan het huishouden nog niet aan en daar heb ik het nog moeilijk mee hoor. pijn heb ik ook nog in mijn been en mijn rug ik neem nog medicatie, en dat ijzer ben ik ook nog niet goed gewoon hoor. IK ben blij dat ik hier terecht kan voor nog oplossingen te vinden mensen die naar u luisteren en dat doen ze hier op de forum wel en u ondersteunen ook,want u gaat vlug naar een depressie hoor in zulke toestanden,ik ben ook blij dat mijn man heel veel met mij bezig is en mij goed steunt en van mijn dochter heb ik ook goede steun. Beste forum vrienden ik wens u ook veel pijnloze dagen toe en dat we goed kunnen opschieten.

veel liefs Marleen van uit Aalbeke kusjes.

PS.IK moed nog melden dat mijn man mij gisteren een laptop en een tafeltje gekocht heeft als hij hoorde dat ik terug op internet ging zitten,kan ik van mijn bed ook surfen vind ik lief van hem hoor.

Hallo forumleden,
IK ben hier al een tijdje lid en ik heb een hernia operatie gehad en ben een tijd afwezig geweest.

Het begon met erge rugpijn en pijn in mijn been,ik heb eerst epidurale had,een serie van 3 met 2 weken tussen,en ik moest rusten ondertussen,na de eerste inspuiting was ik toch 3 dagen beter geweest. De tweede inspuiting was denk ik beter gegeven,want ik was er een week goed mee maar wel gerust hoor. En mijn derde inspuiting heeft maar 2 dagen gewerkt. ZE hebben dan nog mijn facetten ingespoten om te zien of het beter was maar dat was ook niet beter. Dan hebben ze de andere kant de facetten geprobeerd en dat gaf ook geen resultaat. Ben dan terug geweest bij de neurochirurg en deze zegde om eens nog onder de mr te gaan om te zien hoe het nu was met de hernia. 2 weken nadien terug bij de neurochirurg en hij gaf mij de raad om mij te laten opereren en dat zou geen probleem geven. IK heb er over gedacht 14 dagen en dan ben ik naar hem terug gegaan en gezegd het is goed doet u maar,ik mocht 14 dagen nadien binnen gaan lk was er eerst niet gerust in hoor. De dag van mijn operatie was ik heel zenuwachtig hoor,in de morgen was het al aan mij en dat is allemaal vlot gegaan hoor,voor dat ik wist was ik al in slaap en het wakker worden had ik ook geen pijn. De dag nadien moest ik al eens uit mijn bed en dat ging de pijn uit been was weg. Na 5 dagen mocht ik naar huis gaan en dan begon de revalidatie,ik heb nog veel moeten rusten in begin hoor,en dan heb ik ook met de home trainer gereden en dan mocht ik gaan zwemmen en zo ben ik terug stillekes aan sterker geworden,en nu uit eindelijk ben ik terug goed hoor,ik hoop dat het zo blijft dat er geen verwikkelingen meer komen hoor,want daar ben ik wel bang van.

Groetjes aan de leden.ORNIE

Beste forumgenoten
IK ben Inge en ik ben gehuwd met mark we hebben een kindje van 5 jaar Björn en zoontje en dochter van 7 jaar Ilse.

IK ben al van na onze Björn op sukkel met mijn rug,de huisarts heeft mijn 6 maand pillen gegeven massages en het deed deugt maar het hielp niet,dan heeft hij mij doorgestuurd. In de kliniek zij de specialist dat het er niet goed uitzag ik had veel pijn in mijn been ook,ik moest onderzoeken laten doen en de week nadien terug bij hem gaan ik zag er al tegen op hoor. De onderzoeken waren allemaal naar hem door gestuurd,ik was nog niet lang binnen en hij wist al te zeggen 2 hernia’s op L4-L5en op L5-S1 deze zou hij verwijderen operatief en alles komt goed gelijk daar voor ik was al blij hoor dat het zou goed komen,want ik had al veel afgezien hoor. De operaties ging door gelijk gezegd,ik was niet bang voor de operaties ik was met goede moed weg,als lk wakker worde was het inderdaad beter de pijn in mijn been was weg,ik mocht na 5 dagen het zieken huis verlaten,ik kwam nog op controle ik was redelijk goed nog wat pijn in de rug maar viel mee. Na ongeveer 6 maand nadien kreeg ik veel pijn nog slechter dan daar voor terug bij de specialist onderzoeken en mijn rug was afgeleden onderuit gegaan de wervels moesten achter uit en opgehoogd worden dat zou een zware operatie worden,ik was bang dat het nooit meer zou goed komen,er werde afspraken gemaakt om te opereren het zou een revalidatie worden van 6 maand. De operatie werde gedaan en als ik wakker worde voelde dat de hel aan ik heb morfine had tegen de pijn,ik ben daar 3 weken geweest. De revalidatie was een hel ik heb enorm afgezien hoor de 6 maanden waren om dan heb ik nog inspuitingen had ook met een speciaal medicatie ik moest nog rusten en mijn korset ook nog aan houden. Na een jaar was de revalidatie gedaan, Maar ik zie nu nog veel af hoor de operatie is volledig gelukt maar de arts zegt ook dat het normaal is dat ik nog pijn heb. IK neem nu nog medicatie op mijn dag dalfagan codeïne 3 stuks en volgens de pijn MS contin 2 pillen of 3 volgens de pijn. De nachten dat ik goed kan ik op mijn een hand schrijven altijd wakker van de pijn,niet kunnen slapen van de pijn,de pijn geeft u leven een heel ander karakter aan de mens dat heb ik al onder vonden. Een voor beeld ik ben veel vlugger op mijn teen getrapt buiten vroeger,ik zit altijd min of meer in een put,lk neem er serlain tegen 3 maal 5O mg per dag voor betere gedachten te hebben,zijn nu nog maar 2 dagen geleden verhoogt dat werkt nu nog niet dat duurt 7 dagen.Ergens gaan doet ik niet meer,ik ben wel blij dat mijn kinderen zo groot al zijn,dat ze op haar eigen al beginnen,mijn man gaat nu halftijds werken,maar binnen kort gaat hij thuis werken met een computer die in verbinding staat met het bedrijf kan hij werken waneer hij wild,ik zal blij zijn dat het zo ook gaat,want ik kan het huishouden niet aan veel te veel pijn. Van mijn familie heb ik ook zo geen hulp meer de eerste weken al wat u wilde het kon niet op hoor,maar nu is het voor bij,wij hebben thuis hulp alle dagen een 1/2 dag en dat is voldoende en het is een toffe ze kan goed met de kinderen ook om. IK hoop dat ik niet te veel fouten heb geschreven want ik had juist een MS conten op. IK wens jullie allemaal veel sterkte en hopelijk gaan we elkaar beter leren kennen op het forum.

Veel groetjes INGE

Terug naar boven

Online op ruginfo