|
Mijn verhaal van het jaar 1999 Beste mensen op de fouten moet ge niet letten,ik heb steeds een hoge dosies morfine!!!!!!!!!!!! IK ben de eerste maal ziek geworden in 1986. Ik stond gebukt op mijn werk en kon niet meer recht opkomen. Voorzichtig aan ben ik terug rechtop kunnen komen,De huisarts zei me over 3 weken kunt u weer gaan werken Ik heb nooit meer kunnen werken.Ze hebben mij eerst in de plaaster gelegd voor 6 weken, dan epidurale inspuitingen, verschillende soorten pillen tot dat ik bijna een maag zweer had.Ik ben ook bij een kraker geweest. Hij heeft mij een paar keer behandeld en hij kon er ook niets meer aan doen.Ze hebben toen onder de scanner iets gezien maar ze zagen niet genoeg. Ik moest naar Sijssele om kleurstof rechtstreeks in mijn schijfje in te spuiten.De vloeistof bleek er door te lopen en dat gaf als uitslag tussen wervelschijf gescheurd. Ik had een mediale hernia.Ik heb dan nog eens kleurstof ingespoten gekregen en ze namen wat vocht uit het ruggenmerg en er werd kleurstof ingespoten om te zien waar de zenuwen beschadigt waren.Na het onderzoek bleek dat de zenuw de helft was ingedrukt waar de hernia zat.Ik moest mij laten opereren en de hernia weg nemen, dat gebeurde in Gent. Dat was een van de eerste operaties onder de microscoop. Ik had een snede van een 5cm en toen ik wakker werd stond het potje naast mij met wat vocht met de stukjes er in.De dag nadien moest ik al uit bed om te zien of ik kon lopen.Dat ging wel maar ik had veel krampen. Na een revalidatie van 6 maanden was mijn rug nog niet goed. En hebben ze opnieuw kleurstof ingespoten.Het bleek toen dat de zenuw blijvend beschadigt was. Ze konden er niets aandoen en ik moest er mee leren leven. Dat was de periode 1986-1990 dat ik onder dokters handen was. In 1998 kreeg ik weer ernstige pijn in mijn onderste rugstreek met uitstraling naar mijn linker been.De eerste weken nam ik pijnstillers, maar dat hielp niet.Toen kreeg van de dokter inspuitingen en op den duur kwam hij 3 x per dag.De huisarts heeft mij doorverwezen naar de orthopedie. Daar kreeg ik een epidurale inspuiting.Verder kreeg ik onderzoeken via de MRI en scanner.Ik liep te huilen van de pijn en ik kreeg van de dokter Dipidoller anders ging de pijn niet meer weg.Ik was na al die onderzoeken en na bij de orthopedie te zijn geweest 14kilo afgevallen. De arts heeft me direct laten opnemen in het ziekenhuis.Hij dacht aan kanker(dat heeft hij maar later gezegd) en ik persoonlijk dacht het ook.Ik ben daar in 3 dagen tijd binnenste buiten gedraaid en ze vonden niets. De uitleg was dat de hevige pijn mij zoveel deed afvallen.De orthopedie arts heeft de uitslagen bekeken en mij vlakaf gezegd ik kan niets meer doen voor u, ik wijs u door naar de pijnkliniek. Volgens de artsen ben ik veel te vroeg zware arbeid gaan doen,ik was nog maar 16 jaar en kon de zaterdag en zondag en tijdens de week gaan helpen bij het bouwen van een huis.Ik heb zelf dat huis helemaal alleen gevoegd.Een jaar nadien een villa gezet voor mijn ouders en in begin was ik alleen.Mijn broer kon niet komen helpen om zware betonstenen uit de kelder te tillen.En bij het rechten van een paal heb ik een krak gehoord. De artsen zeiden het is in ieder geval niet goed u lichaam zo zwaar belasten als ge nog niet volgroeid bent.(kon ik maar terug in de tijd gaan). 22-6-1999 EERSTE CONTACT PIJNKLINIEK.
22-6-99 Botscan
30-6-99 lumbale epidirale
9-7-99 Herhaling lumbale epidirale
28-7-99 Discografie L4-L5
1 11-8-99 Discus coagulatie
22-9-99 Facetinfiltratie
2 6-10-99 Opgenomen in dagziekenhuis
19-10-99 Onder de EMG
3-11-99 Proef Stimulator
8-12-99 Opname ziekenhuis Stimulator
Hier woog ik nog maar 66 kilo door de hevige pijn.
|
